Goodbye In Tagalog Novels & Stories

V. Hindi ko natapus ang sasabihin ko ng bigla siyang magsalita ng mabilis. "Babe! I'm going to call you later na lang, hah. Nandito na kasi si Ma'am. I love you. Bye!" And I didn't even have the chance to say goodbye too. Okay lang. I understand naman. Aalis na sana ako ng bigla kong makita si...

"Okay. Wala pang kalahating oras, d’yan na ‘ko. I love you, bye." "Mag-ingat ka ha. I love you too," sagot ko. Ang sarap sa pakiramdam yung simpleng palitan ng “mahal kita” ay sapat nang ipaalala kung gaano kalalim ang nararamdaman namin para sa isa’t isa. Minsan iniisip ko, sana noon pa lang ay lumapit na ako sa kanya. Sana hindi ko hinayaang tumagal pa ang pader sa pagitan namin. Ako rin kasi ang naging matigas ang ulo noon, kaya siguro siya tuluyang lumayo.

Napatango naman siya, "Oh, sige. Basta, anak, mag-iingat ka lang at huwag mong kalimutan ang mga bilin ko para sa'yo." "Yes, mom. Don't worry about me, ayos lang ako." "Okay. Bye! Have fun, okay?" tumango naman ako at hinalikan pa niya ako sa pisngi ko bago sila umalis.

Mukhang kanina pa siya nito napansin at alam niyang nakilala siya nito. Ngumiti siya kahit hindi nakikita ng matanda. Kumaway pa siya dito bilang paalam. Mabuti na lang at busy ang dalawa sa paglambingan kaya hindi siya napapansing kumakaway. "Goodbye,lola, panatag na ang loob ko kahit hindi na kiya madalaw pa dahil nariyan na ang apo mo." Kausap niya sa matanda gamit ang isipan lamang bago pinatakbo na ang minamanehong sasakyan.

“I’m letting you go… because I love you.” At doon, sa harap ng lalaking mahal ko at ng lalaking sumira sa amin… pinili kong masaktan para mailigtas siya. “Goodbye, Caleb.” At dumaloy ang katahimikan habang unti-unting gumuho ang mundo naming dalawa.

Umakyat agad siya sa kwarto niya, ako naman ay nagluto na ng pagkain. Habang nagluluto ako bigla niya akong niyakap mula sa likod. "I love you" bigla niyang sabi na ikinapula ko na naman. Bakit bigla bigla siyang nagsasabi ng ganun? "Asan ang I love you too ko?" tanong niya ng di ako magsalita. "Sir--I mean, Spencer, hindi parang pagsasabi ng hello ang pagsasabi ng I love you. Hindi yun basta basta sinasabi" tugon ko.

sabi niya sabay shrug "Wala akong Problema, ok?" Sagot ko sa kanya Totoo naman diba? Wala akong Problema. "GE. Pumasok ka na, Classes are going to start" Katulad ng sabi niya. Umalis na'ko at iniwan siya sa garden. Hindi ako nagpaalam sa kanya, Hindi ko naman siya kilala at ganun din siya sakin kaya para sa'n pa?

Tanging tunog ng kobyertos na tumatama sa babasaging plato ang maririnig. "Gusto ko lang humingi ng sorry sa inasal ko kanina. Hindi ko sinasadya, marahil ay pagod lang ako kaya nasabi ko yun." wika niya. Nag-angat ako ng tingin at sinalubong ang titig niya. Himala! Marunong palang humingi ng sorry ang isang Jarred Raqueza. Akala ko nakalimutan niya na ang bagay na yun. Ngumiti ako sa kaniya. Wala namang dahilang para diko siya patawarin.

Tawag ng pamilyar na boses ng lalake. Napalingon si Angela at nakita si Bren .. " Captain, kumusta po?" " Okay naman,Pauwe ka na rin ba? " Habol nito sa kanya. " Opo , sumabay ka na sa kin..ihahatid na kita sa inyo, para di ka na mag taxi ,gabi na saka delikado na ngayon.." Concern na wika ni Bren. Napaisip si Angela ,sa bagay totoo naman ang sinabi nito..

Nakapatay nanaman ako. Linagay ko ang kutsilyo sa coat ko,at tumindig ng maayos. Tiningnan ko ng nakangisi si Pedragoso na nakahiga sa sahig at duguan. " Goodbye b!tch, happy death ". ani ko Naglakad ako patungo sa pwesto ng iba ko pang tauhan at tiningnan sila ng malamig.