Goodbye In Tagalog Novels & Stories

Hindi siya agad sumagot. Nakatitig lang siya sa akin gamit iyong seryoso pero malambot niyang mga mata. At ewan ko ba kung bakit biglang bumilis ang tibok ng puso ko. “Where is my goodbye kiss?” Nanlaki ang mata ko. “What?!” Bahagya siyang ngumisi. “Goodnight kiss.” Napatawa ako nang malakas. “Ang kapal mo talaga,” sabi ko habang natatawa. “Nagpapacute pa ang damulag.”

Walang bakas ng emosyon ang kanyang mukha ngunit kitang-kita ko sa kanyang mga mata ang pangungulila, para saan naman kaya? "Goodbye," nabasa ko sa kanyang bibig nang bumuka ito. Blangko ko lang siyang tiningnan hanggang sa tuluyan nang umandar ang sasakyan. "Goodbye, Silas."

pikon na sigaw ko. "Kakampi ko naman si Tita." "Pagkatapos nito ay uuwi na ako! Bahala ka sa buhay mo!" inis na wika ko. Agad naman siyang lumapit sa akin saka yumakap. "Joke lang naman. Sorry na po. Huwag mo kong iwan mag-isa," malungkot na sabi niya.

"Oo! You know there is a time limit in this world. People say goodbye to their loved ones so that if their loved ones die they hear you saying goodbye. Nagpapa-alam sa isa't isa ganon. Kasi if hindi ka nagpa-alam sa minamahal mo mapapatanong sila." "That is the answer. I hate goodbyes. Para kasing sinasabi ng isang tao na hindi na kayo magkikita ulit. Ayaw kong mamaalam dahil gusto ko pa kayong makita." I looks at her and I saw her tears coming down. "Iyakin!"

"For the last time Quinn can I hug you? Gusto lang kitang mayakap sa huling pagkakataon bago ako umalis bukas papuntang Paris. Baka matagal pa tayong magkita ulit. " Niyakap niya ako nang sobrang higpit at ginatihan ko rin yung yakap niya. Mamimis ko siya kahit na ganito ang nangyari sa aming dalawa, hindi ko makakayang tuluyang lumayo ang loob ko sa kanya. "Goodbye Quinn, I love you, sobrang mamimiss kita, bakit ba kasi ang hirap mong kalimutan. "

Hindi na ako nagsalita, kapag pinatulan ko siya ay tiyak na hahaba ang usapan namin, knowing her,alam kung tutuksuhin niya lang ako kapag nakipag-talo pa ako __________________ "Goodbye babe,I love you!" Sigaw niya mula sa loob ng sasakyan, "Goodbye,ingat ka ha" Ngumiti at sumaludo pa sya saakin, naiiling na natawa nalang ako bago pumasok sa loob ng gate..

Ang babae naman ay nginitian lamang ako. "Magandang hapon din po." Sagot ko. Sa ilang araw na pananatili ko dito ay may ilang bisaya words na din naman akong naiintindihan. Bisaya words like what the old man just said, as well as Maayong Buntag which means Good Morning and Maayong Udto which means Good Noon. I was about to ask them kung ano ang kailangan nila when I felt Deolino's presence behind me. I even flinch when he spoke.

Tapos ngayon- "I'm sorry, I'm sorry, I'm sorry," paulit-ulit niyang pabulong na wika sa akin. Napakahigpit ng yakap niya na halos magkaramdaman na kami ng tibok ng puso. "Please forgive me. Kausapin mo muna ako, please. B-Before... we say goodbye."

Umiling-iling ako. "Naze?" [Translation: Why?] "Your mom will be worried." "But I want to go too." He pouted. "Don't make that face. Let's go next time, okay?" Marahan naman siyang tumango. "Yakusoku?" [Translation: Promise?] "Hai, yakusoku." [Translation: Yes, I promise] Pagkatapos, nag-pinky promise kaming dalawa. Mayamaya, pinasakay na ako ni papa sa kotse. Nginitian ko muna si Zaito at saka nagpaalam bago tuluyang makasakay.

Napayuko naman ang dalaga at tila nahiya sa sinabi ng binata. “Well I have to go, kase may naghihintay pa sa akin sa bahay.” paalam ng dalaga Ayaw man ng binata na mawala ang dalaga sa paningin ay tinitigan na lamang niya ito papalayo. Nang bigla niyang maalala na hindi niya nasabi ang pangalan niya rito. “Theodore! I’m Theodore! I won’t say goodbye. I am going to see you soon.” nakangiting sigaw at pahabol ng binata