Graciously Novels & Stories

paalala nito at binigay sa kanya ang hindi niya alam kung magkanong pera. Ang kapal niyon kaya’t tuwang-tuwa siya. Tumango siya at itinago agad ang pera dahil baka makita pa ng mommy niya, matamis siyang ngumiti sa kapatid. “Gracias!” He glared at her. “That would be the first and last one, Kari.”

TRACY EVANZ awoke beaming that morning. She was now looking at Grace, who was looking extremely serene. She was now focusing on her soft face and those beautiful, enticing eyelashes. He could devour her pouty lips and pointless nose whenever he wanted a kiss. Her cheeks were flushed, as though she had kissed him the night before. Her thick brows accentuated her beauty. Grace’s beauty may be plain, but he’s madly in love with her right now.

Daing ni Grace na unti unting kinakain ng apoy ng pagnanasa ang kanyang katawan. Lalong lumakas ang loob ko ng dahan dahang paghiwalayin ni Grace ang kanyang magagandang hita. Hindi na ako nag aksayang ng kahit segundo dahil baka biglang magbago ang kanyang isip. Marahan kong hinalikan ang balikat ni Grace before my talented fingers do their own magic betwen her legs. Napakapit si Grace sa braso ko when i moved my middle finger between her wet and smooth folds. Gosh. How could someone be so delicate like this.

, turan niya dito. " Sige ma'am, ibibigay ko po ito sa kanya", nakangiting pahayag ni Grace at nagpasalamat siya dito. Pagtalikod niya upang lumakad na paalis ay biglang sumakit ang kanyang tiyan. Halos napatigil siya at humawak ang isang kamay niya sa pader " Ma'am, okey ka lang?", napansin siya ni Grace at agad lumapit sa kanya

It was Grace. She looked divine on her black gown with a long-slit that reaches the half of her thigh. She wore her long black hair down and completed her look with her sparkly diamond teardrop earrings. Grace looked like a star that has come down from the heavens just to attend that event. Ngayon mas lalo niyang nakikita ang sinasabi ng mga katulong kanina tungkol sa kaniya. Clearly, she’s nothing compared to Grace. The woman was goddess in all angles. E siya, mukhang aliping sagigilid na hindi pa man nauuso ang ganda, nalaos na.

“Mukhang matutunaw naman ang kaibigan naming sa mga titig mo Sir.” Medyo napahiya siya sa sinabi ng babae pero hindi naman niya itinanggi. “I know. I can’t help myself especially my eyes to ignore her, every time I see her, I touch her, I thought everything is possible. Everything is her.” “Peace.” Sabi ni Grace na gusto sanang bawiin ang mga sinabi lalo na at isa siya sa mga nererespetong tao at kinikilala sa Hotel uno.

“Yep. We can go there later. I know a shop that’s selling really good hand-wooven products, magugustuhan niyo iyon.” Grace is—as expected—tisay. Halatang galing ibang bansa ang balat at kulay, amoy ibang bansa rin. Englishera, nakakapagtagalog siya pero kagaya ni Dame, pilipit din ang dila. Sobrang nakakatuwa dahil madali siyang pakisamahan, mabait, soft spoken, saka nag a-adjust talaga siya kapag minsan may ginagawa kami na hindi siya sanay.

She looked directly into his eyes. “Because she has this unimaginable bravery and patience. Alam kong hindi siya basta-basta sumusuko. So I needed snomeone like her for my plan,” direktang sagot ni Grace. Grayson's jaw hung for a couple of second. Did his mom just praised Ada? “She... what?”

ngayon, siya'y humahakbang, matalim ang takong sa sahig, bahagyang nakataas ang baba, tila siya ang nagmamay-ari ng lahat ng bagay na nararapat sa kanya. At siya, sa kanyang tabi... Hindi lamang ang kanyang pangangatawan o ang perpektong tabas ng kanyang suit. Ang tumatak sa akin ay ang paraan ng pagtingin niya sa kanya. Hindi parang isang panakop na ipinagmamalaki, hindi parang isang tropeyong winawagayway upang durugin ang iba, ngunit parang isang pambihirang yaman na iyong pinoprotektahan, pinaliligiran, binibigyang-halaga nang hindi kailanman inaagaw ang liwanag nito. Isang buhay na bintana, maningning. At ang maningning na bintanang iyon, ay si Gracias.

pakiusap ko nang desperado habang tumutulo ang malamig na pawis sa aking sentido. "Huwag mo na akong dramahan!" mataray na sabi ni Senyorita Grace. Inilapit niya ang kanyang mukha sa akin—sobrang lapit kaya naamoy ko ang kanyang mamahaling pabango; elegante ngunit nakakatakot. Diretso akong tinitigan ng kanyang matatalim na mga mata. "Makinig ka sa akin, Niel: simula ngayon, babantayan ko na ang bawat galaw mo. Kapag nakita kitang lumalapit... kahit isang beses pa..."