Greed Novelas e Histórias

Which is quite weird and creepy at the same time. I'm yours truly Grell Allen Burnett, but most people call me Grellen. Hindi ko maitatangging isa ako sa pinakamaswerteng tao sa mundo na biniyayaan ng marangyang buhay. Yes, I'm a billionaire. Well, it was actually my family's wealth. Sumasabit lang ako sa kayamanan ng pamilya ko and to be honest, wala akong ambag sa pagpapatakbo ng kumpanya namin.

Dahan-dahan siyang nag-angat-baba habang pinipigilan ang sarili na huwag magdeliryo sa sarap. “Hmm. Sh*t. That feels good.” Nakapikit na saad ni Greig habang ginigiya ang kaniyang bewang sa paggiling. “Sh*t.” Bumaba ang mukha nito sa kaniyang dibdib at inangkin ang isang umbok habang mas bumibilis ang kaniyang pagtaas-baba sa kahabaan nito.

Salaysay ni Grazz na animo’y kilalang-kilala nito ang kaniyang kliyente. His playfully secretive tone made Sheeva raised an eyebrow out of suspicions. “Galanti.” Komento na lamang niya. Binalewala niya ang hindi magandang napupuna niya sa ikinikilos ni Grazz. Tutal naroon na rin naman siya at kailangan niya ng instant money para maiabot sa pamilya ni Danaya kaya tuloy ang session.

Nilapitan ni West ang anak na alam niyang pinaka-naapektuhan sa nangyari. Galit siya sa gumawa no'n sa apo subalit galit rin siya sa sarili. Kung nagawa niya lang sanang bigyan ng normal na buhay ang anak ay hindi ito mangyayari. Kung naging normal lamang silang pamilya ay paniguradong hindi nila kailangan na maranasan ito. Bakit ba kasi napaka-greedy ng mga tao? They desires for something that were not for them. They kept on wanting something that they do not own and must not own. They are being greedy for something that already owned by someone else.

Sense of self. Manipis lang ang linya ng loyalty at submission, at hindi ko alam kung kaya kong tawirin ‘yon nang hindi nasisira kung sino ako. Every fiber sa katawan ko sinasabi na lumayo. Refuse. Hold on to independence like a life raft. Pero… ambition doesn’t always respect morals. Dreams don’t always honor principles. At Adrian Blackwood—walang ibang makakagawa ng offer na ganyan. Not family, not friends, not even the world. Not without asking for something in return.

Napailing na lang si Zyrex ng mabilis nitong kinuha ang pagkain. "Okay." Sagot nito bago simulan ang pagkain. "Pagkatapos mong kumain, bumalik ka sayong silid. Maligo ka at magpahinga," Tumango lang ito sa kanya. Pinagmasdan lang ni Zyrex ang maganang pagkain ni Reyna. Hinahangaan niya ang personalidad ng babae. Sa lahat ng pinagdaanan nito sa Black District nanatili itong positibo at hindi sumusuko. Magaan itong namumuhay kahit kulang sa materyal na bagay. Makakain lang kahit konti sapat na rito. Nagrereklamo ito sa mararangyang bagay at magagandang kasuotan.

“Kapag... mas marami na siyang mukha sa billboards kaysa sa iyo?” Bruh! It takes a lot of effort para mahantong siya kung nasaan man ako ngayon. Threats or killing me will never be the way para makaupo sa trono ko. I think... she need to buy a class, mas masahol pa ang ugali niya sa mga demonyo. “Paano kasi mapupunta ang blessings sa gaga na ‘yon kung pinaiiral niya ang pagiging greedy?!“ napahagikgik ako. “Billionaires ba ’yan? Para siyang squatter kung umasta!”

“Ano pa ang isa?” “Because I don’t want to be greedy. Greediness could make the group’s downfall. Iyon ang hindi maintindihan nina Hikaru. When I was a kid, I saw how Donatello and his son were controlled by greed. Gusto nilang makuha ang lahat, kinalaban ang mga hindi dapat kinakalaban. They were killed. Bumagsak ang grupo at nagkawatak-watak. I don’t want to make the same mistake.”

Sino ba naman kasing magagalit kung substandard ang ginamit na materyales sa proyekto ni Dante? "We have the resources! Why did you even purchase those—argh! Such a disgrace in the name of my company!" galit na galit nitong sigaw mula sa conference room. Nakabukas kasi ang pinto kaya rinig namin ang usapan. Kaunti pa lang naman ang mga tao kaya hindi pa masyadong nakakahiya sa part ni Dante. Everyone in the conference room is roasting him to death.

Ramdam ko rin ang panlalamig ng aking mga kamay pero di ko na lamang iyon pinansin. His name as the new CEO of the company caught my attention. Napatitig ako saglit doon sa pangalan niya. VINCENT TRECKK DELA VEGA. I looked up only to see that he's on his table facing with his laptop. He is holding his chin while studying something. Smirk conquered on my lips because of the idea that had played in my mind. How ironic na ganito pala siya kaseryoso sa trabaho where in fact he hates the word seriousness. Ngayon ko lang siya nakitang ganyan kaseryoso.