Greed Novels & Stories

Sino ba naman kasing magagalit kung substandard ang ginamit na materyales sa proyekto ni Dante? "We have the resources! Why did you even purchase those—argh! Such a disgrace in the name of my company!" galit na galit nitong sigaw mula sa conference room. Nakabukas kasi ang pinto kaya rinig namin ang usapan. Kaunti pa lang naman ang mga tao kaya hindi pa masyadong nakakahiya sa part ni Dante. Everyone in the conference room is roasting him to death.

Ramdam ko rin ang panlalamig ng aking mga kamay pero di ko na lamang iyon pinansin. His name as the new CEO of the company caught my attention. Napatitig ako saglit doon sa pangalan niya. VINCENT TRECKK DELA VEGA. I looked up only to see that he's on his table facing with his laptop. He is holding his chin while studying something. Smirk conquered on my lips because of the idea that had played in my mind. How ironic na ganito pala siya kaseryoso sa trabaho where in fact he hates the word seriousness. Ngayon ko lang siya nakitang ganyan kaseryoso.

This would be the perfect time to claim it all. Natawa si Frances habang iniisip ang mga bagay na iyon. She would do everything. It is always about money and sex. Praktikalan na, kung pera na ang pag-uusapan, walang hindi niya kayang hindi gawin. Motto na rin iyon ni Frances, wala siyang pakialam kung ano ang sasabihin ng ibang tao sa kaniya. She’s happy being a mukhang pera lalo na kapag siya lang din ang naghihirap para makuha ang bagay na iyon. Ang sasabihin ng ibang tao, wala sa bokabularyo niya. There’s no space for them.

Ewan ko ba dito kay Zey masyadong nagmamadali. Ilang store din ang pinasukan namin para maghanap ng mga damit at mga gamit, hindi ko nga alam kung bakit kailangan pa ng ganyan eh pagkakaalam ko ay kapag nakapasa ka naman ay ang kompanya ang magpoprovide ng lahat ng mga gagamitin mo pero ang sabi naman nitong magaling kung kaibigan ay mas maganda pa din na may magamit ako.

Hindi na niya alintana ang dumi at ang maraming gagambang naroon, basta ang nais lamang niya ay makalabas sa lumang dampa na 'yon. Napasinghap si Lia at biglang nalula nang mapansin ang taas na dapat niyang talunin upang makalabas. Muli na namang tumulo ang masaganang luha sa mga matatabang pisngi niya, pero mabilis niya iyong pinunasan at mariing pumikit upang makalimutan ang takot. Kailangan niyang tumalon kung hindi ay baka hindi na niya maaabutan si Mr. Ventura- ang taong nagkainterest na ampunin siya.

Hinayaan ko nalang siyang sumunod sakin dahil wala naman siyang mapapala sakin at wala din akong mapapala sakanya Habang naglilibot ako, pansin kong sariwa ang karne at ang mga gulay na nasa loob ng ref. Isa isa kong nilagay yung mga gulay sa cart na dala dala ko pero napahinto ako nang may kamay na pumigil sakin "Can't you see, these veggies are old stocks"aniya saka pinakita sakin ang parte ng gulay na may mga butas sa dahon. Nilagay niya ulit sa ref ang gulay na iyon saka tumingin sakin habang umiiling iling "Hindi porket maganda yung nakaharap sayo, wala na yang tinatago"makahulugan niyang sabi saka ngumisi

" Nagtaas ng kilay si André sa akin. Ang kasama niyang babae ay ngumiti. Kitang kita ang labi niyang kasing pula ng dugo ang kulay. I suddenly wished Chris's lipstick were red! "Well... I'm not generalizing. May iba nga diyan, walang pakealam sa business ng pamilya. How the hell would they care for other people?" sabi ko sabay tingin sa direktor. "I guess you're right, Miss Ignacio. Sa negosyo at sa laro ng stock market, nakakalimutan na ng iba ang halaga ng relasyon. Money, greed, and ego would eat them up. Imbes na pangalagaan ang relasyon ay mas inalagaan nila ang negosyo... you have a point!" anang direktor.

I tried to sound unattentive para kunwaring hindi ko talaga siya hinahanap pero alam ko sa sarili kong nahanap na rin agad siya ng mga mata ko kahit dim ang paligid. Tila abala siya sa pakikipag-usap sa ibang kasamahan, at hindi ko matukoy kung nakita na niya ako dahil medyo malapit lang din naman siya sa puwesto namin. A part of me yearned for his attention, while another part dreaded the possibility of rejection.

I don't like this greed, I am slowly getting greedy. "Sweetheart, you're jealous." Hindi iyon tanong, kumpirmasyon iyon. Hindi ako sumagot at kinagat ko lang ang labi ko. Niyakap niya ako ng mahigpit at naramdaman ko na hinalikan niya ang aking bumbunan. "Kung alam ko lang na darating ka sa buhay ko, hinding hindi ako papatol sa ibang babae. Sa buhay ko ngayon, isa sa pinagsisisihan ko ay kung bakit hindi ko nalaman kaagad na darating ka sa buhay ko. I am dirty, not worthy of your love, but still I am asking, no, I am begging for your love. To let this dirty man love you even I am worthless." His voice was laced with truthfulnes

“Lumuhod ka. Magmakaawa ka. Baka sakaling maawa siya.” Napatawa si Gerald pero puro pait ang laman no’n. “You want me to beg? Sa kaniya? Sa babaeng dating nagmamakaawa sa akin?” “If that’s what it takes,” malamig na sagot ni Gregory. “Pride is a luxury we can no longer afford.” Gerald did not respond. He just picked up his fork and continued eating.