Grow Older Quotes Novels & Stories

Siguro dahil, kinababakasan niya iyon ng kainosentihan… “Bakit mo iisipin ang sasabihin sa ‘yo ng ibang tao? Wala silang pakialam sa buhay mo. Basta kilala mo ang sarili mo at wala kang tinatapakan, who cares whatever they think and say? Saka, sino ba ang maysabi na matanda na ang kuwarenta? Life begins at fourty. Huwag mong kalimutan ‘yan. Ako nga, 41 na. Do I look older than my age?”

He is tall and full of vigor. "Higit tatlong taon na kitang hindi nakikita, mas tumangkad ka na." Malawak ang ngiti nito sa kaniya at sinusuri ang buo niyang itsura. Umiling si Esteban at walang magawang tumingin kay Emilio, “Emilio mukhang lumalabo na talaga ang ‘yong mata, of course tataas ako dahil sa edad ko. And I can still grow taller ya know!”

Pinag krus ang mga kamay sa kanyang maliit na dibdib ng nakatayo sa harapan ko. Natawa lang ako. "I don't want to get old fast, Mommy.." Nagtama ang mga kilay ko na napaisip naman sa narinig. "And what do you mean by that?" Curious na tanong ko. "Man is being an adult, Mommy. When you become an adult there's a bunch of responsibility tag along.. The world would be so complicated.. Everything will just be messy.. And- and it would turn and look you old.. Mommy."

"Haha! Don't worry, I won't bother him—I mean her just like this morning. I'll try to be patient enough, pero kasi—I'll be turning 40 soon and my Dad is using that as a reason to pressure every I have cells in my body," "Life starts at 40 sabi nila, malay mo naman pagtungtong mo ng 40 ay bigla siyang dumating," "You know—your words give me hope. I'm thankful I get to meet you. Even hindi na tayo magkita after this— I want to stay friends with you,"

Hindi marunong mag grow up bukod sa edad nila na tumataas lang kada taon. Hinawakan ko ng mahigpit ang mic at itinapat sa bibi ko. "Mawalang galang na po pero hindi po ba isip bata ang tawag sa inyo? Hindi kayo marunong mag iisip ng tama sa edad niyong 'yan daig pa kayo ng bata, kaya anong tawag sa inyo?" sabi ko ng mariin na.

Nainis siya bigla dahil napakaimmature nitong mag-isip. “Grow up! Hindi sa lahat ng pagkakataon ay ikaw ang palaging inuunawa.”, pahayag niya dito pagkatapos ay walang lingong likod na tinalikuran ito. Nasabi na niya ang gusto niyang sabihin at bahala na kung ano ang iisipin nito.

Ang kanyang murang mukha ay puno ng labis na poot at masasamang intensyon. "Sabi ng papa ko, ang mga matatandang tulad mo ay mga lumang buto na lang. Ang pagbuhay mo nang matagal ay pagnanakaw lang sa buhay ng mga kabataan! Huwag ka nang makigaya sa birthday ko, pwede ba mamatay ka na lang nang mas maaga—" patuloy na pambabastos ng bata habang nakatingin nang diretso kay Lolo Vicente. PAKKK!

sabi niyang dumilim ang mukha. "Kung sabagay bata ka nga pala...pagkalipas ng limang taon hindi ka pa rin ganoon ka tanda! At ako nasa forties na ako non!" mariing sabi nito na tumalikod na at tuluyang lumabas ng kwarto.

His chuckles filled my ear na mas nakadagdag sa pagkairita ko. "My dearest cousin, don't be too uptight. Learn to loosen up. Hindi naman kasi lahat ng bagay nadadaan sa kontrol. Do nasty things sometimes and be wild. You're turning 28 this year yet you're still too stiff!" Payo nito sa kabila ng malalim na paghinga. Kung alam lang nito. Naipilig ko nalang ang ulo para alisin ang kung ano mang mga imahe ang kusang bumungad roon.