Hachi/nana Novels & Stories

Ang kaso hindi Goblin si Nana para mabuhay ng libo-libong taon. "Don't worry about us, Nana; worry about yourself. Huwag kang mamatay agad, ha. Hintayin mo kami ni Aekim." wika saka idinantay ko ang pisngi ko sa palad ni Nana. "I can't promise, hija." sagot naman sa akin ni Nana. Narinig ko ang pagbuga ng hangin ni Aekim kasabay ng pagtayo nito at bahagyang paglayo sa amin ni Nana. Alam kong nasasaktan din ito. Hindi man ito umiiyak sa harap ni Nana pero alam kong apektado din ito. He's Nana's favorite grandchild and, Nana is his favorite grandmother.

Pagkatapos, muling nagdagdag si Nanako, “Nga pala, Ate Jasmine, tulungan mo akong magkaroon ng pagkakataon na makita si Aurora. Nakapili na ako ng Akita puppy para sa kanya. Nasa assistant ko ito.” Ngumiti si Jasmine, “Mabuti naman. Nagustuhan talaga ni Aurora ang Akita puppy na binigay mo sa akin. Sa tuwing nagpapadala ako ng litrato ng aso ko sa kanila, siya ang nauunang magbigay ng reaction at lagi siyang nag-iiwan ng komento. Gustong-gusto niya si Cocoa! Sige, sasabihan ko na pala siya ngayon!” Nagbigay ng paalala si Nanako, “Pakisabihan na lang rin siya na itago ang sikreto ng pagdating ko! Hindi dapat makaabot kay Charlie-kun na nasa Aurous Hill na ako.”

wika ni Hachi na nang-aasar sabay halakhak. Sa narinig ay itinutok ni Kairi ang baril na hawak sa lalaking kamukhang-kamukha ng kanyang best friend. “Walang hiya ka! Saan mo dinala ang kapatid ko at si Seiichi?! Magsalita ka kundi papatayin kita!” “Papatayin mo ako?” namimilosopong tanong ni Hachi. “Kung papatayin mo ako, paano mo malalaman kung buhay pa ang kapatid mo?”

“Ganon pala iyong friendly kiss. Nakakapula ng mga pisngi. Para ka ng kamatis sa pula, hoy!” Hinablot ni Dashi ang twalya niya at saka nanakbo papasok ng banyo. Umere ang halakhak ni Devi sa buong suite. Naghot shower na rin siya para mahimasmasan. Paglabas niya ng banyo ay wala na si Devi bagkus ay may note sa ibabaw ng cellphone niya. ‘Hindi na ako sasabay sa ‘yo magbreakfast. Ayaw ko maging thirdwheel niyo. See you when I see you na lang. Enjoy kayo ni FRIEND mo na namimigay na kiss.😂’

Nanatili si Zhuo Qianyun sa kanyang anak, marahan niyang pinagmamasdan ang maliit na nilalang na siyang nagbigay ng lakas sa kanya na mabuhay. Maya maya, sa gilid ng kanyang mga mata, nahuli ni Zhuo Qianyun ang isang pigura na bumababa sa isang escalator hindi kalayuan. Agad na nanigas na parang bato ang kanyang katawan.

“Let’s go” Hinila niya na ako pasakay ng elevator. Habang nasa loob kami ay bigla itong nag stop sa isang floor at pumasok ang taong ayaw kong makita. “Good morning, Mr. Watanabe” Bati ni Ana sa lalaking hapon “Good morning, Ms. Campbell. Can I ask where are you going?” “Just treating my friend here, she’s Celena Rodriguez and a designer too” “That’s good hear. By the way, your face is so familiar have we met before?”

Mabilis ko itong nilingon, she is wearing my polo shirt na halos maging dress sa kanya dahil sa height difference namin. Gumilid ako para makita nya kung sino ang nasa pintuan. "OMG" mabilis itong gumilid para magtago sa likod ko. "Nana, Ate Susan, Lena, nandyan pala kayo" sinamaan nya ako ng tingin. "Good morning po" "Ito na ata ang pinakamagandang umaga para sa akin makalipas ang anim na taon" Nana said smiling. "Masaya akong nandito ka na ulit hija"

Ayaw kong sanayin ang sarili ko sa alak dahil hindi magandang tingnan for me lang naman dahil hindi naman ako lumaki sa party party gabi-gabi not like Ate Danica. “Hachiko, come here. I will give you a bath first, let’s go.” Napalingon ako sa anak kong hinahabol si Hachiko na tuwang tuwa naman dahil ang akala ay nakikipaglaro sa kaniya. Hachiko is our first dog, aso ni Nathan.

Nakikipag kwentuhan at tawanan. "Ate!" Napansin ni Hunter si Hiraya sa may pintuan at agad na ngumiti. Lumapit si Hiraya ng nakangiti rin at inilapag ang biniling cake sa tabi ng kama. "Hello, Ate Hiraya, may kailangan pa akong asikasuhin kaya mauna na ako. Hinintay lang kitang makabalik.” "Ay, kararating ko lang, Nana, bakit alis ka na agad?" Si Nathalia o Nana ay kaklase ni Hunter. Magkasama sila mula high school at pareho ring pumasok sa iisang unibersidad.

"Hi ako si Ana, kaibigan ni Klein. Ikaw, kaibigan ka rin?" Manliliit sana ako dahil nagmamalaki din pala ang dibdib niya pero naalala kong ipinanganak akong palaban. Sarkastiko akong ngumisi. Sukli sa plastik niyang pagkakangiti. Baka ito talaga ang kamag-anak ni Mocha. I know that smile girl. "No, I'm Vanna. His wife. Vannila Leticia Lavaigne, nice to meet you Ana."