Halimbawa Ng Tanka Novels & Stories

Tang ina, sobrang nakakainis. Hindi niya akalain kung gaano kahirap ang buhay sa kulungan. Walang pinto ang paliguan, kulang ang mainit na tubig, ang pagkain ay lasang panis, at kailangang matulog nang siksikan kasama ang ibang preso. Gabi-gabi, habang pinakikinggan ang hagok ng maraming lalaki, pakiramdam niya ay natutulog siya sa babuyan.

Naramdaman niya ang disenyo ng gusali sa pamamagitan ng kanyang pandama ng anino, kayang subaybayan ang natitirang mga halimaw, kayang gabayan ang mga mandirigma palayo sa panganib at patungo sa kanilang mga kasamang pack. Bumukas ang mga p***o ng Great Hall upang ipakita ang mga bihag, mga tuta na magkasiksikan sa gitna, mga elder na bumubuo ng isang protektibong bilog sa kanila, mga sugatang mandirigma na dumudugo pero matigas ang ulo. At nakatayong bantay sa kanila, isang malaking halimaw na anino na mas malaki kaysa sa lahat ng iba. "Iyon ang kanyang anchor beast," huminga si Marina. "Ang isang nagpapanatili sa iba. Kung wawasakin natin ito..."

Chapter 118 and 119 “Mama!” Halos maiyak na si Thali habang pilit lumalapit sa palayok na may isda, halos magmistulang eksena ng batang takot masugatan pero pilit sumusubok.

Ang mga bala ay tumama sa makapal na balat ng Chimera ngunit tila tumalbog lamang na parang mga butil ng ulan. Ngumisi ang halimaw—isang kilos na nakapangingilabot dahil may bahid pa rin ito ng dating pagiging tao—at sumugod. Sa isang mabilis na paghampas ng kanyang braso, na ngayon ay may matutulis na butong nakausli, itinapon nito ang tatlong mandirigma na parang mga basahan.

maiyak-iyak na wika ko habang nakatingin sa apoy na binubuo ng mga Larka. Ang Larka Kambal ay isang uri ng mga nilalang na may ibat-ibang kulay ang dugo sila ay kalahating Bampira, Duwende at iba pa kaya sila tinawag na Larka sapagkat nakakatakot ang kanilang mga itsura. Ang sinusunod lamang nila ay mga Sangre Bampira o ang mga Larka Sangre sa kadahilanang makapangyarihan sila at ang mga katulad naman namin ang titrato nilang mga pagkain.

Chapter 63: The Ghost in the Water ​Ang dambuhalang itim na submarine ay parang isang sinaunang halimaw na nagising mula sa isang mahabang pagkakatulog. Ang tubig na umaagos mula sa makapal nitong bakal na katawan ay lumikha ng mga higanteng alon na marahas na humampas sa semento ng pantalan. Nayanig ang buong underground facility kasabay ng isang nakakabinging ugong ng makina na pumunit sa buong paligid.

Kaya kahit wala kaming pambili ng ulam ay mayroon kaming makukuha sa aming lupain at hindi naman kami nagugutom ng inay kahit papaano. May fountain din sa gitna ng bakuran ni Tanya, at may malaking estatwa ng lion. Parang ginaya sa Merlion ng Singapore na nakikita ko lang sa !nternet. Naglalabas din ito ng tubig, at nakakatuwang pagmasdan nang malapitan. Para na rin akong nakarating sa Singapore nito. Excited na kinuha ko ang cellphone ko at binuksan ito. Magseselfie sana ako nang mapansin kong wala na si Kardo at ang kabit niya. Bakit bigla silang nawala?

Tahimik ko lang itong pinagmamasdan mula sa bintana ng sasakyan. Nang huminto ang sasakyan sa harap ng isang malaking kahoy na gate, literal na nalaglag ang panga ko. Isang napakagandang Minka o traditional Japanese house na may malawak na garden sa harap. May maliit pang pond na may mga koi fish. "This is it?" tanong ko habang nakatingin sa paligid, hindi makapaniwala. "Welcome to our home, Little kitten," sabi ni Caleb habang kinukuha ang mga gamit namin sa trunk.

“Mommy, I miss you. Please come home. We don't need the island. We just need you.” Isang matinding bugso ng enerhiya ang lumabas mula sa tanke. Ang salamin ay nagsimulang magkaroon ng mga bitak. Ang mukha ni Ria ay nagpakita ng pamilyar na emosyon—pighati. Isang luha, isang tunay na luha, ang humalo sa likido.

"Taliwas na ako." Tumango siya sa akin kaya pinaandar ko na. Tuloy lang ako sa pagmamaneho dahil hindi ko alam kung saan ako pupunta. Hanggang mahinto ako sa tahimik na lugar, bihira lang ang mga bahay. Bumaba ako sa aking motor at naglibot-libot. May nakita akong ilog doon, agad ko itong pinuntahan. Napakalinis ng tubig at may mga water lily din. Umupo ako sa damuhan. Kapag may nahahawakan akong bato ay binabato ko sa ilog. Tanging pag-agos lang ng tubig ang aking maririnig. Ang sarap pala sa pakiramdam kapag wala kang iniisip.