Halimbawa Tula Para Sa Ama Novels & Stories

nagulat naman si Ella sa sinabi nang kanyang tita Amanda kaya napa tingin sya rito "pero tita.. bakit naman po eh mga gamit po ito nang mama at papa ko" "Ella makinig ka kailangan natin tong sunugin kasi mahigpit na pinag babawal ito nang mama at papa alam mo bang kasabihan ito nang mga matatanda kaya kailangan nating sunugin ito kaagad kasi yun ang sinabi nila mama at papa" "pero bakit naman po..?"

"Ano'ng tawag mo diyan? Wala kang ibang matinong paraan? Imbis na umuwi ka rito para alagaan kami, naghanap ka ng lalaking mag-aahon sa’yo! Ang kapal ng mukha mong bumalik dito at ipaalam sa akin na may asawa ka na!" Hindi na nakapagsalita si Amara. Tinanggap na lang niya ang masasakit na salita mula sa kanyang ama. Sa halip na lumaban tumayo na lang siya at nagpasyang lalabas. "Bibilhan ko po kayo ng mga groceries. Babalik ako." "Bakit hindi mo na lang ako bigyan ng pera?" putol ng ama niya. "Para ako na ang bumili ng gusto kong kainin."

"Noong bata pa ako, napansin kong hindi lang ako basta marunong lumaban—magaling ako. Kaya nagdesisyon akong gamitin ‘yon. Pumasok ako sa mga amateur fights, sumali sa mga tournament. Sakit sa katawan, bali-bali ang daliri, pasa-pasa—pero sulit. Hanggang sa unti-unti, nagkaroon ako ng pangalan sa local fights." Ngunit saglit siyang natahimik, may bahagyang lungkot sa mata. "Pero isang araw, bigla kong nakilala ang tunay kong ama. Matagal na palang hiwalay si Mama sa kanya, at hindi namin alam na mayaman pala siya. Kinuha niya ako, at mula noon, nahiwalay na ako sa mga kapatid ko." Napatigil si Thalia. "Ano? Paano nangyari ‘yun?"

saad ng matanda "Ang apo ko ay may kakayahang makita ang hinaharap at ang nakaraan ng isang tao maari niyang malaman ang iyung secreto sa pag dating ng panahon" hindi nag salita ang hari "Isa ang kanyang ama sa namatay sa digmaan. Siya ang iyong kanang kamay" agad na nagulat ang hari sa nangyari dahil wla mn siyang kaalam alam

wika ng kanyang ama, kahit nahihirapan itong magsalita. "Papa!" as Rui heard the word endearment from her father, she walks back to him and gave it a hug. akala niya hindi na niya maririnig pa ang mga katagang iyon. simula ng naging abala ito sa negosyo. madalang na silang magkita even reading books at night before she go to sleep, hindi na nito nagagawa. kaya nang marinig nito ang salitang "My Princess" mula sa kanyang ama tila nagiba ang pader na nakapalibot sa kanyang puso. tuluy-tuloy na pumatak ang luha mula sa kanyang mga mata bunsod ng pagka-ulila sa pagmamahal mula sa kanyang ama. Yes she's a daddy's girl.

Mukhang ilang sandali nalang, puputok na ito dahil sa galit. "She doesn't need to know that. She doesn't need to know na ang sarili niyang ama ang siyang may pakana ng lahat ng mga masasamang nangyari sa buhay niya, Enriquez! Hindi mo alam kung ga'no kahirap para sa kanya na malamang hindi siya tunay na anak ng mga nakikilala niyang mga magulang and now, gusto mong makilala niya kayo when it was your family who had done all this to her!"

Bati nito kasabay ng kaniyang pagluhod sa harapan ng aming Ama. “Ano’t abut pugay ang lawak ng ngiti ng aking Anak?” Usisa ni Ama. “Isang napaka gandang balita ang aking dla sa iyo aking Ama” Pagsisimula nito sa maging kami ay hindi mapakaling dingging ang kaniyang dalang balita. “Ngunit kung iyong mamarapatin aking Ama, ay nais kong ikaw muna ang siyang unang makahagip ng balitang ito”

Mama ko Wala akong masabi tuloy na tuloy lang ang pag buhos ng luha kahit alam kong basang basa na ang damit niya marami akong gustong sabihin sa kanya pero hindi ko masabi. Aaminin kong nahihiya ako oo ina ko siya pero hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko naging bulag ako hindi ako naging perfect daughter napaka tanga ko naging wala akong pakielam sa paligid ko I've been realize na ako ang mali. Malapit nang mag umaga pero hindi parin ako dinadalaw ng antok lalo na ngayon katabi ko si mama na mahimbing ang tulog.

Sa pagpasok sa eskwelahan habang suot ang nagdudugyutang uniporme, habang nakatanaw sa abalang kalsada ng maynila, nagmamasyal ang isipan habang nasa loob ng isang jip, at sa mga sandaling nakaupo ako sa harap ng aming pintuan habang hawak ang tinapay na natatambayan ng mga langaw, habang nakasilip sa bintana at umaasang darating ang aming ama na magpapabago ng lahat. Ang pananabik na makita siya ay bahagyang nawala dahil humarap ako sa mga reyalidad ng buhay, naging abala akong buhayin kung anong buhay meron ako noon, hanggang sa nagkaroon ng sariling pamilya at mga anak. Nang isilang ang panganay ko ay nanumbalik sa aking damdamin ang alaala ng aking ama, eto pala ang pakiramdam ng pagigin

Tumigil saglit si Papa. "Ang totoong Ama mo ay isang technology expert at dahil nananalaytay na sa dugo nila ang pagiging mayaman ay hindi nila tinanggap ang Mama mo na anak lang ng isang Army General. Mahal ng Mama mo ang Ama mo pero kahit kailan ay hindi siya matatanggap ng magulang ng totoong Ama mo kaya para mailigtas sa kahihiyan ang Mama mo ay pinakasalan ko siya kasi natitiyak kong papatauin siya ng Lolo mo kung wala siyang lalaking maiiharap sa Ama bilang tatay ng bata na nasa sinapupunan niya.... Bago pa lumaki ang tiyan ng Mama mo ay nagpakasal kami at ng mabalitaan iyon ng Ama ni Steve ay nagpakasal din sila ng babaeng gusto ng mga magulang niya para sa kanya." Patuloy ni Papa.