Hard Headed In Tagalog Mga Nobela at Kwento

Tanong niya "Tingin niyo?" pabalang ko namang sagot, ano ba naman Kasi yan kukunin ko ba ang susi kung di ko kayang mag drive, napakalabo talaga minsan ng mga matatanda. " You're so hard headed Aries di kana nadala!" Sambit nito ngunit di ko na siya pinansin umalis na ako at nagtungo sa parking lot pumasok na ako sa kotse at pinaandar na ito maya maya pa ay pinaharurot ko na ang sasakyan iniinda ko nalang ang sakit ng braso ko, damn that matandang pangit na babae familiar na familiar siya sakin e parang nakita ko na siya dati.

Matigas ang tingin, matalim, at puno ng inis. “Heather,” mariin niyang wika, “hindi ko na kayang tiisin ang pagkukunwari mo, pati na ang paninira mo. Dahil sa kagagawan mo, halos masiraan na ng ulo ang ibang tao kakaisip kung paano ipapaliwanag sa lahat na wala siyang ginagawang masama.”

sigaw nila dahil sa kilig. " I give up" saad ko habang nakataas ang dalawang kamay nakakapagod makipagtalo sa kanya. F-A-S-T- F-O-R-W-A-R-D "Huwag ka ngang sumimagot diyan nakakawala ka ng gana"

Tahimik naming sinimulan ang pagkain. He poured a wine on my glass. "Cheers," aniya. Itinaas ko naman ang akin para makipag cheers sakanya. Tapos na kaming kumain nang maramdaman ako ang tawag ng kalikasan. "Sa'n ang cr nila dito?" tanong ko sakanya. "Why?" "Anong why? Ano bang ginagawa sa cr?" kunot noo kong tanong. "Pee or poo–"

Dim na ang lights sa looban ng bahay habang siya ay sawing-sawi na umaakyat sa hagdanan. "Gosh, my head is so deym havy!" Asik niya at maiging napahawak sa damba ng hagdanan nang makarating siya sa tuktok. Umikot bigla ang kaniyang paningin nang maglakad siya, kaya napakapit siya sa kaniyang ulo at pinukpok ito ng iilang beses. "Stupid heyd. I'm feeling dizzy... Where the heck is my room...?"

Tila parang bulkan ang puso ko na walang oras ang pagsabog dahil sa kaba. Dumating ang araw ng linggo umuwi kami sa amin sa Batangas kasama si Rigor. Nababa pa lang kami sa jeep ay nakatingin na agad ang maraming mata sa amin. Ngunit hindi ko iyon pinansin. Mabilis kong tinungo ang gate ng bahay namin, para makaiwas sa mapanirang tingin ng mga tao.

Zaro trailed off halfway as if something hit him. He groaned and pressed his nose bridge stressfully before shaking his head at me, looking so miserable. "No, baby. It's not like that..." namamaos niyang dugtong. Hirap akong umiling at tipid na ngumiti. Ayos lang. Simula pa lang ay iyon na rin naman ang tinatak ko sa utak kaya labis ko iyong naiintindihan. Tatanggapin ko. Pero hindi ko maipapangakong... hindi iyon magiging mahirap.

Napaupo si Celeste sa semento at hindi na niya napigilang humagulgol. "Siguro talagang sumama ang ate ko sa ibang lalake. Nangaliwa sa asawa! 'Yon ang paniniwala ng buong bayan na 'to. Para akong may nakakahawang sakit sa mga paningin nila, pinandidirihan, hinuhusgahan. But so I care! Anong kiber ko kung ano man ang maging pagtingin sa akin ng miserableng bayan na 'to? To hell with this town!"

Nasaan ako? Nasagot ang aking katanungan nang maramdaman ko ang hininga ng isang taong kilalang-kilala ko. Mariin kong pinikit ang aking mga mata. It feels like my head is about to crack open. Masakit ang aking ulo at pumipintig ito. Nilingon ko si Cameron at napansin parehas kaming h**o't h***d. Napangiwi ako nang maalala ko ang nangyari kagabi. Pinunit niya nga pala ang aking damit.

pagmamatigas na saad ng dalaga. “Mas matigas ang ulo mong bata ka! Umalis ka riyan at naiihi na ako!” inis na inis na sigaw ni Kenji na hindi na nagawang pigilan ang sarili dahil sa labis na pagkainis kay Leigh. “E, sa ‘di ka nga p’wedeng tumayo ba’t ba mas matigas ang ulo mo sa akin?” “Hindi ka ba nakakaintindi? Naiihi na nga ako kaya umalis ka na riyan at sasabog na ang pantog ko!”