Have You Eaten Already นิยาย & เรื่องราว

natatawa pa niyang sabi na ikinairap ng aking mga mata. “Ewan ko sa iyo!” “Anyway, have you... eaten?” “Hindi pa,” walang gana kong sagot. “Great,” natutuwa niyang sabi. “Come outside. I missed you, so give me a hug.” “A-ano? Anong great sa hindi pa nakain? Pasado alas otso na! Saka anong come outside at give me a hug?” nangungunot noong sambit ko.

"Are you okay? You suddenly..." "I'm hungry. Have you eaten yet?" pamumutol ko sa kanyang linya. Masyado ng masama ang loob ko para dagdagan pa niya. "No, I haven't eaten yet." "Okay," simpleng sagot ko at naglakad na papuntang pinto papalabas ng rooftop. "Tinanong mo ako pero hindi mo ako yayayain?" rinig kong reklamo niya bago ko pa napihit ang doorknob.

Ang cute nila sobra. “Did you eat?” tanong bigla ni Nick. Napatingin ako saglit, at agad umiwas ng tingin. Hindi ko siya sinagot. Ramdam ko na nakatitig si Nick. At ramdam ko ring nanginginig ako sa loob kahit pilit akong nagpapaka-normal. “Kumain na ba kayo, George?” kay George ko binaling ang aking atensyon. “Yes, breakfast, but it’s almost lunch. Kaya sabayan ka na rin namin,” nakangiting sagot ni George.

tanong ko. Ngumiti lang siya. “Madam Sylvia insists.” Napabuntong-hininga ako. “Fine.” “Kumain na po ba kayo?” tanong niya. “They’ve eaten already?” sagot ko, sabay tingin sa paligid. “Nasaan si Sevi?” “Sleeping na po, Ma’am. Napakasaya po niya kanina, lalo na sa seafood.” May inilabas siyang phone.

Hindi siya tuminag sa kanyang kinatatayuan at pinagmasdan lang ang paghakbang nito palapit sa kanya. “Have you eaten?” agad na tanong ni Trace nang makalapit sa kinaroroonan niya. Isang masuyong halik pa ang iginawad nito sa kanyang noo bago ipinaikot ang dalawang braso sa baywang niya, sapat lamang para hindi maipit ang kanyang tiyan. “Yes, how about you?” balik tanong niya rito. “Hindi pa.”

"Well, bukas na lang. Maaari namang ilagay muna ito sa ref." Tumango siya rito. "Have you eaten? Gusto mo bang ipaghain kita?" "Hindi na," mabilis na awat sa kanya ni Brix. "Kumain na ako kasama ang ilang kasamahan ko sa firm. Thank you, anyway. How about you? Kumain ka na ba?" "Yeah..." tipid na sagot niya.

walang buhay kung saad. “Kumain ka na ba?” tanong niya sa akin. “Kumain na kami bago umuwi, sige akyat na ako sa taas.” saad ko at nagpatuloy na sa pag akyat. Alam ko naman na hindi niya din naman ako masasabayan sa pagkain dahil paniguradong tapos na silang dalawa. Ethan POV

Sagot ko sakanya dahil nagpunas ang ng bibig. "Have you already eaten?" Tanong niya agad sakin. "Yup. Ikaw kumain ka na?" Tanong ko sakanya. "Not yet." sagot naman niya. Kaya napairap ako sa kawalan. "Kumain ka na baka malipasan ka ng gutom," sabi ko sakanya. Tinatamad na naman siguro ang isang 'to. "Mamaya na," tamad niyang sabi.

“Nasa meeting po sila ngayon pero kung gusto niyo ay tatawagan ko po sila para ipaalam na nandito po kayo.” Agad akong umiling. “Nako, huwag na. Maghihintay na lang ako rito.” “Kumain na kaya si Lev?” “Opo, bago po sila pumunta ng meeting ay nagpabili po sila ng lunch.” Tumango ako. Sayang. Akala ko pa naman ay sabay kaming kakain. “Kumain ka na ba?” “Hindi pa po, ma'am.”

Ni hindi na ako nakapagpalit, kung ano ang suot ko sa paggising ko iyon na. "Kumain na ba kayo?" Tanong ni Anna. "I'm done, pero si Zay hindi pa kumakain," malumanay na sagot naman ni Janica dahil hindi ko nagawang sagutin si Anna sa tanong niya. Kumain siya kanina bago umalis sa isla, ako ay tanging pag bubrush lang ang nakayang gawin. Hindi ko naman kasi kayang kumain gayong hindi ko alam kung kamusta si papa.