Novel & Cerita Have You Eaten

Napansin ko na pang dalawahan ang hinahanda nito kaya tinanong ko ito. “Hindi ka pa nakain?” Puno ng pag tatakang tanong ko dito.

pilit ang ngiti sa labi na wika niya. “Sigurado ka ba dyan? Bueno, nasaan si Mona? Kumain na ba kayo ng agahan? Kayong dalawa, ano ba ang nangyayari sa inyo? Ilang araw na kayong hindi sumasabay sa amin sa pagkain ah?’ seryoso nitong wika.

"I promise, I won't leave you alone. Tara na? Magpahinga na tayo." "Hindi ka ba muna kakain?" "Nope, I'm full." "Are you sure?" Tumango lang si Gray bilang sagot sa tanong ko. "How 'bout our baby? Kumain na ba kayo?" "Yeah, madami ngang nakain si baby e," nakangiting tugon ko. —

may himig nang pag-aalala sa tinig ng asawa. "Ahm…wala naman. I just want to check on you if you already ate your lunch?" ang malambing na pagkakasabi nito sa asawa. Narinig niya naman na bumuntong-hininga ito. "A-ah. Yes baby, kakatapos ko lang kumain. Ikaw kumain ka na ba?" anito. "H-hindi pa, pero kakain na rin naman ako. M-med'yo masama lang ang–"

pagpapakilala niya saka siya ngumiti. "Fuck," mahinang sambit ni Brett kaya napalingon siya. Nakangiti ito at parang nagpipigil. Nginitian naman niya ito. "Mag-usap tayo mamaya," bulong niya. Napalunok naman ito. "Did you eat?" "Not yet. Kanina ka pa namin hinahanap," sagot niya. "Eat first. Excuse us," saad nito at iginiya sa buffet.

Nagugutom na nga ako, eh. "Not yet, bro. Hindi pa ako kumakain ng dinner, eh. Nagugutom na nga ako, bro," sagot ko sa kanya. "Ganoon ba, bro?" "Yes, bro. How about you, huh? Did you eat your dinner?" tanong ko sa kanya kung kumain na siya ng dinner niya. He sighed first and then said, "Hindi pa, bro. I haven't eaten my dinner yet. Parehas tayong dalawa, bro."

It's probably just two meters away from me. "Y-you're working? Kahit sa bahay?" Hindi ko na napigilang itanong. Hindi ito sumagot. Huminga ako ng malalim at pinanood siyang muli. Tanging ang ingay lamang ng keyboard ang naririnig ko sa buong kwarto. "Aren't you hungry? You didn't eat the whole day." Kinagat ko ang labi ko, "Uh..hindi naman, nag-breakfast naman ako."

Is that Ace? Teka gising na siya? Mukang okay na siya dahil bumalik na ito sa dati. May mga pagkain naring naka handa sa maliit na mesa. Well.. hindi ko na pala kailangang mag luto ng umagahan ngayon. "Why are you still standing there? Have a sit and eat breakfast with me."

"Bibili po ba kayo?" Hindi pa rin kasi siya tumitingin sa menu kaya hindi ko alam kung nahaharangan ko lang ba siya kaya ayaw niyang lumapit doon. "You don't eat rice meals." He uttered. Imbis na sagutin ang tanong ko, iba ang sinabi niya. I wasn't sure if it was a question or a statement. His jaw ticked, and his brows furrowed a bit while looking at my food.

Tahimik akong nagsimulang kumain. Makalipas ang ilang sandali, palihim ko siyang sinulyapan. "I-Ikaw... hindi ka ba sasabay?" nahihiya kong tanong. "No," maikli niyang sagot, mababa at kalmado ang tinig. "I've already eaten." Bahagya akong tumango at muling ibinalik ang pansin sa pagkain. Pinilit kong maging kalmado sa kabila ng kaba.