Have You Eaten Novels & Stories

nang-uuyam na sagot n'ya rito. "You eat? You two happily eating outside, samantalang ako, pinagutoman mo rito? Naisip mo ba kung kumain na ako o may makakain ako dito Josh? Napakasama mo!" mangiyak-ngiyak na bulyaw nito sa kan'ya. Medyo nakaramdam s'ya ng pagkahabag dito.

'Busy day ahead, don't forget to eat :)' Only Yours: Cyprus Napabuntong hininga nalang ako at mabilis na tinawagan ito. Matagal pa bago niya tuluyang sagutin ang tawag. "Wait, lang," I heard him say. "Yes? Natanggap mo na ba?" He asked softly. "Yes, uhh... thank you?" Alanganin kong sagot. I heard his teammates calling him. "Have you eaten? It's already one,"

NGUMUSO siya at pinaglaruan niya ang kanyang naka kalahati ng juice. Mukhang may nasabi na naman akong hindi maganda. Kinagat ko kaagad ang labi ko para mapigilan ang pagdagdag ng salita. Elisia, masyado ka kasing maingay! Matatanggal ka nito! "Hey, you're not eating your food." Aniya sa matigas na ingles.

"Kaya ba pinipilit mo akong kumain?" "Half yes, half no. You did not eat lunch, wife. What do you expect na gagawin ko?" Concerns sa'kin ang bebe ko? Siguro kung wala siya sa harap ko kanina pa ako tumili ng malakas. Pigil ang ngiti ko habang pinagmamasdan siya. "Let's eat," sabi ko. Nagsimula na kaming kumain ng may pumasok na tanong sa isip ko.

Minsan na nga lang makapunta sa dagat. "Are you done eating?" tanong ni Lorcan nang ilapag ko ang paa ng manok na hindi ko na maubos. Pangatlo na naman din iyon. "Busog na ako. Hmm, nag-order kayo nang pagkain?" "No, I cook for you." payak noyang sagot saka niligpit ang pinagkainan namin. Napangiti ako. Hindi ko alam may ganitong side pala si Lorcan. Ang sweet lang. Hulog na hulog na naman.

mabilis na sabi nito at lumabas na talaga ng pintuan, hindi na talaga nagpapigil. "He hasn't eaten?" tanong niya sa tiyahin niya. Bumuntong-hininga itong humarap sa camera at malungkot na umiling, "He hasn't eaten yet, since last night." "And now he won't eat again? Is he punishing himself? Is that how he acts on the camera since you're talking to me?" pagsasarkastiko niya.

Itong lalaking to, kahit wala akong ginagawa eh parang ang daming napupuna sakin. "Aren't you going to eat?" Tanong niya na matamang nakatitig sakin, hindi pa pinapakialaman ang pagkain niya. Heto na naman kami eh. "A-ah, ano. . . Busog pa ako eh." Pilit akong tumawa. "Mamaya na ako kakain. Basta, kumain ka na d'yan. Dalian mo bago ka pa malate. Maaga ang work mo diba? Sige na." Pamimilit ko. Ang daldal kasi eh, di na lang kumain. Parang timang.

pagka sabi ko noon, agad naman akong tumayo at akma ng hahakbang… “Where are you going?” “I’m done eating. Thanks for the breakfast” at wala na itong nagawa kundi panoorin nalang akong naglalakad pa labas ng dining area.

Kukulitin na naman nila ang Grandpa nila. "Later, anak. Have you eaten?" tanong naman ng ama nila. "Not yet po, hintay po namin kayo na makauwi po. Sabay po tayo mag-eat," sagot ni Zaria. "Let's go inside now. Nakahanda na ang hapunan natin," singit naman ni Daddy.

Iyon ang katanungan niya sa kanyang sarili habang tahimik siya. "Eliza, kumain ka na. 'Wag mo nang paghintayin pa ang mga pagkain na nasa harapan mo. Kumain ka na, okay? Kahit ubusin mo 'yan ay walang problema. Sa 'yo ang lahat ng 'yan. Kumain ka na. Ano ba ang kinain mo kanina? Kumain ka ba ng agahan, huh?" sabi pa ni Alexander sa kanya. Tinatanong siya nito kung kumain ba siya ng agahan kanina.