Have You Eaten 소설 & 이야기

THE BILLIONAIRE'S LONG LOST LOVE: .... "Yes, and my Love. Nagtagumpay ako sa first operation ko." "Talaga, congrats." "Thank you, my Love. By the way. Kumain ka na ba? Hindi mo ba pinapabayaan ang sarili mo? Kumakain ka ba sa tamang oras? Huwag kang kakain ng mga junk foods." "Opo! Kumakain ako. And I'm eating right now. Kailan ka pala uuwi?"

[“Have you eaten?” “Kakatapos ko lang. Bakit ba? Akala ko busy ka sa araw na 'to bakit panay ang tawag mo? Sabihin mo nga nakakapagtrabaho ka pa ba niyan?” Inilagay ko sa lababo ang pingan na pinagkainan ko. [“Tsk. I'm just checking you.”] Bumuntong hininga ako. “You don't have to do it every 30 minutes. I'm fine, we're fine.”

walang buhay kung saad. “Kumain ka na ba?” tanong niya sa akin. “Kumain na kami bago umuwi, sige akyat na ako sa taas.” saad ko at nagpatuloy na sa pag akyat. Alam ko naman na hindi niya din naman ako masasabayan sa pagkain dahil paniguradong tapos na silang dalawa. Ethan POV

"Bakit nakasambakol yang mukha mo?" "Mm yes okay lang ako." Matipid kong sagot pero hindi ko sya tinitignan. "Are you sure?" Pangungulit ni Isabel. "Maybe she is hungry." Pagsingit ni Jean. "Hindi pa tayo kumakain ng proper food kundi burger at malamig fries." "Maybe." Isabel said unsure. "Let's eat then." Tumingin sya sakin through the mirror. "What do you want to eat though Laura?"

Hindi siya tuminag sa kanyang kinatatayuan at pinagmasdan lang ang paghakbang nito palapit sa kanya. “Have you eaten?” agad na tanong ni Trace nang makalapit sa kinaroroonan niya. Isang masuyong halik pa ang iginawad nito sa kanyang noo bago ipinaikot ang dalawang braso sa baywang niya, sapat lamang para hindi maipit ang kanyang tiyan. “Yes, how about you?” balik tanong niya rito. “Hindi pa.”

"You haven't eaten your dinner yet?" Umiling siya bilang sagot. "Gusto niyo po bang mag-akyat ako ng pagkain?" Bumuntong hininga ito bago umiling. "No need. Kumain na ako. Just eat your dinner and come back here right after."

hiyaw niya sa isip. He chuckled. “Okay.” Uminit ang kanyang pisngi. Kahit ang pagtawa nito ay naaapektuhan nang husto ang kanyang puso. Baliw na nga talaga siya. “By the way, nag-breakfast ka na ba?” “Oo. Tapos na. Ikaw?” “I haven’t eaten yet.”

Sagot ko sakanya dahil nagpunas ang ng bibig. "Have you already eaten?" Tanong niya agad sakin. "Yup. Ikaw kumain ka na?" Tanong ko sakanya. "Not yet." sagot naman niya. Kaya napairap ako sa kawalan. "Kumain ka na baka malipasan ka ng gutom," sabi ko sakanya. Tinatamad na naman siguro ang isang 'to. "Mamaya na," tamad niyang sabi.

"Are you okay? You suddenly..." "I'm hungry. Have you eaten yet?" pamumutol ko sa kanyang linya. Masyado ng masama ang loob ko para dagdagan pa niya. "No, I haven't eaten yet." "Okay," simpleng sagot ko at naglakad na papuntang pinto papalabas ng rooftop. "Tinanong mo ako pero hindi mo ako yayayain?" rinig kong reklamo niya bago ko pa napihit ang doorknob.

Saan naman n'ya nakuha 'yon? "Can we just eat? I'm starving!" Pahayag nito saka inis na tumingin sa akin.