Hazel Brown Eyes Novels & Stories

Pumiyok pa ang boses nito at halos lumuwa ang mata nito sa panggagalaiti. Kailanman ay walang makakapantay sa ganda ng mga kapatid kong babae. Mukhang mga buhay na manika sin Hazel at Violet. Namana nila ang magandang mukha nila sa aming ina na purong Kastila. At kung iinsultuhin din lang ng lalaking ito sa harapan ko si Hazel ay makikita niya ang hinahanap niya! Nilabas ko na ang ang aking kutsilyo at natatawa akong tingnan nang halos lumuwa ang mata ni Winston sa sindak nang masilayan si Kudlit.

Lihim na nabahala si Rebecca, may problema ba sila sa anak nilang iyon? Nagpakawala ng marahas na hininga si Zards at lumapit ito sa kinaroroonan ng asawa. Staring into her two brown eyes. That attractive eyes of her, and that perfect brows that makes her wife looks so sophisticated and classy. Natural lang iyon at walang halong any artificial colors, her brown eyes, and her perfect brows na ni minsan ay hindi inahitan.

Para tuloy akong may sore eyes. "Do you want me to call Reina?" Avyanna worriedly asked. Umiling naman ako sa kaniya bago ibinalik ang tingin sa salamin. Napatigil ako nang may mapansin na kakaiba sa mga mata ko. "What the...?" I mumbled. "Why? What's wrong?" Avyanna asked. "My eyes..." nagugulat na ani ko habang hindi inaalis ang tingin sa salamin. Something isn't right with the color of my eyes. It's a hazel brown color, and it's not my natural eye color. How in the world did this happen?

His mesmerizing hazel brown eyes were now deeply staring at me as I called his name… “C-Cristoff?”

Ngumiti akong tinitingnan ang batang babae. Hawak ang mga bulaklak sabay tingin sa'kin. Happiness painted her face as she took a step towards me before giving me the flowers. She's wearing a white dress. Her long curly hazel hair with a mix of brown eyes complemented her features. May bulaklak na nakapalibot sa kaniyang ulo. Animo'y diwata sa mala-anghel niyang anyo.

They didn't notice him because he was standing in the shadows of a pillar. ​"Gwapo nung kambal 'no?" one man said. ​"Oo pare. Pero napansin mo ba?" the other whispered. "Yung lalaki... si Art? Ang puti. Tapos yung mata... hazel brown kapag natatamaan ng ilaw." ​Atticus froze. His hand tightened around his glass. ​"Hazel?" the first man laughed. "Di ba kay Atticus dark brown? Kay Blake ang hazel, di ba?"

Ganun nalang gulat ko pag-kaangat ko ng aking ulo at makita ko kung sino ang nabangga ko. “Pe-Percy–I mean Sir?” Hindi ko naiwasan pakatitigan ang mukha nito ngayon na lalong gumwapo. Ang mga Hazel-eyes nitong nakaka-hypnotize, na unang nagparamdam sa aking safe ako, ang matangos na ilong nito na ang sarap laging pisilin, at higit sa lahat ang mga labi nyang kasing kulay parin ng rosas na minsan ko ng nahagkan ng paulit-ulit.

Pumasok sa sa banyo, napatiim bagang nang mahagip ng mga mata ang tuwalya na kulay rosas, na parang si Hazel na may mapupulang pisngi. Kinusot ni Hazel ang mga mata nang magising siya. Naiihi kasi siya. Halos hindi niya maingat ang mga mabibigat na talukap nang dumating siya ng banyo. Mayamaya, kinakamot niya ang buhok na lumabas doon, tyempong pag-angat niya ang tingin ay nahagip niya si Killian na nakatapis ng kulay rosas na tuwalya—na sa tantya niya sa kanya at kasalukuyan niyang ginagamit. Napapitlag siya nang tumunog ang door bell. Namulagat siyang nilapat ang tingin sa pagitan ng kuya niya at ng pintuan.

Kahit na si Yvonne Xavier ay walang suot na makeup, ang kanyang perpektong mukha ay sobrang ganda sa gitna ng mga tao ng ganito. At sa tabi niya ay ang babae na nakasuot ng Givenchy suit. Ito ay walang iba kung hindi si Hazel Malone mismo. Si Hazel ay medyo kakaiba kumpara sa nakaraan. Hindi lang ang kanyang makeup kakaiba, pero ang mga damit na suot niya din ay maingat na katerno ng isa’t isa. Kahit na kung merong maliit na ornament o isang silk scarf, ang mga ito ay bagay na hindi kayang bilhin ng isang taong sweldo ng isang ordinaryong tao.

Bigla tuloy akong natawa dahil sa hitsura niya ngayon, akala mo siyang bata eh. Napatigil lang ako sa pagmamasid sa kanya nang tumingin na siya sa'kin. "Hindi ka ba magtitingin?" tanong niya. "Hindi na, meron na kasi akong biniling isang set. Iyon talaga ang gingamit ko kahit no'ng nasa America pa ko." "Ahh gano'n ba. Si Hazel konti lang naman ang inilalagay niya sa mukha niya. Usually she visit her dermatologist for her skin care."