The Fault In Our Stars Hazel Mga Nobela at Kwento

I'm still at my office and my babies are sleeping in my small room here with Mila. "Sayang! Gusto ko pa man din makausap at miss na sila ng ninang nila" Hannah pouted. "Miss ka na rin nila at miss na rin nila si Hazel" Nagbabakasyon kasi minsan ang magjowa dito tapos sinasama si Hazel kaya naging kalaro na din ng dalawa iyong pamangkin ni Hannah. "Too bad, Hazel is leaving to study abroad. Doon na din kasi titira ang magulang niya."

Bumigat ang tensyon sa loob at tila ba hawak ng mga ito ang kanilang paghinga. Nawala lang ‘yon nang biglang bumukas ang pinto ng walang katok-katok at pumasok si Hazel na naghihingalo at maputla ang mukha. “D-Don… si Mrs. Romanov!”

Pero si Hazel ang tanging taong yumakap sa kanya noong mga oras na sobrang lungkot niya. Bago pa man matapos ang unang taon ng kasal niya, pumunta siya sa kompanya at narinig niyang sinabi ni Azrael na nawalan na ito ng interes sa kanya nung makita ang lagay ng mga binti niya. Durog na durog ang puso niyang tumakbo palabas ng opisina, at muntik pa silang magkabanggaan ni Hazel sa tapat ng elevator lobby.

Agad niyang sinuklian ang yakap ko at narinig ko pa ang mahinang pagtawa niya. “Still the same princess huh? Did you really age?” pinalo ko siya sa braso niya dahil sa sinabing iyon at mas tinawanan lang ako. “You made me worried Hazel, don’t just appear out of nowhere. Lalo na kanina tinaggal niyang makulit mong kaibigan ang contact lenses niya,” Napahiwalay kami ni Hazel sa pagkakayakap ng dumating si Zekiel na ang sama ng tingin saakin kaya nagtago ako sa likod ni Hazel.

Napatingin sila sa gilid nila at isang babaeng hindi natural na brown ang buhok, hindi katangkaran, medyo payat at naka-light make-up ang tumawag sa kaniya. Nanlaki ang mata ni Elm. Hindi agad siya nakasagot. "Ako 'to. Si Hazel." Napalunok si Elm. "Hazel. Ikaw pala 'yan. Kamusta?" "Didn't know lalaki na pala ang gusto mo," ani Hazel. Sandali pa niyang tiningnan mula sa paa hanggang ulo si Leaf. "But, you seemed to enjoy 'yung ginagawa natin dati."

"Warren." Nahinto ang pag-uusap namin nang bumukas ang pinto at may tumawag kay Ren. Napatingin kaming dalawa sa taong dumating and that is Hazel. Nakita kong pinipigilan niyang hindi makita na napagod siya sa pagtakbo para lang makapunta dito. And I can see in her eyes how nervous she is. "Hazel, I'm glad to see you here." ngumiti ako sa kanya. Lumakad si Hazel palapit kay Ren at hinawakan ito sa kamay. Nakita kong tumingin siya saglit kay Lester bago ako tingnan.

—Lavinia POV Dahan-dahang iminulat ko ang aking mga mata. Where am I? Nang ilibot ko ang tingin ay nasa isang private suite ako. Napatampal ako sa sariling noo, saka ko naalala ang nangyari. Sigurado akong alam na ni Ares na may sakit akong cancer. Bumukas ang p***o ng kinaroroonan ko at nag-tama ang mga mata namin ni Ares.

Magpo-propose na ba siya sa akin? “Yhzel Hontiveros, sa harap ng maraming tao, sa ilalim ng maliwanag at bilog na buwan, at sa kumikislap na mga bituin . . .” may dinukot si Menard sa bulsa niya at binuksan.

Daig pa ng binata ang sinikmuraan sa sinabi nito sa kanya. “P-Pinagsisisihan ko na minahal kita, Frank. S-sana hindi nalang kita pinapasok sa buhay ko. S-sana dumating ang araw na makahanap ka ng katapat mo… yung tao na hahanapin mo at kababaliwan mo… yung taong luluhuran mo para para magmakaaawa na bumalik sayo… makarma ka sana sa lahat ng ginawa mong pananakit sa damdamin ko… makarma sana kayo sa ginawa niyong paggamit sa akin…” Garalgal na sumpa ni Hazel na may kaakibat na sakit at galit… “S-sana hindi na tayo magkita pa kahit kailan.”

Sa ilalim ng madilim na liwanag, ang madilim na pulang likido sa kopita sa kanyang kamay ay tila labis na nakatutukso. "What on earth do you want?" Tanong ni Hazel na may halong tolerance at dissatisfaction sa tono niya. Hindi niya alam kung ano ang nasa isip ni Darwin. Dumating siya sa Hult Group nang hindi inaasahan gaya ng pagsira niya sa buhay nito.