Heartless Husband Mga Nobela at Kwento

"You...were worried about me?" I looked at him as though the answer was obvious. "Of course. You're my husband." His lips trembled ever so slightly. I continued. "Your father already knows our relationship isn't the same anymore. He knows we're no longer just husband and wife on paper. And that's exactly why I'm worried. He can use the people around me. He can use you." Ethan slowly lowered his head. "I don't know...what I'll feel if that really happens. Should I hate him? Be disappointed? Or...feel sorry for him?"

Hinding-hindi nya mababago ang laman ng utak at puso kung patuloy syang tatahimik at hindi sasabihin ang tunay na katotohanan. We are supposed to be a happy couple, a happy family. He is the best husband I could ever ask for. He can be the best dad for Uno. Our two years bond as a married person took end in that hospital alley. Bumagsak ang mga luha sa mga mata ko patungo sa aking pisnge. I just it flow, letting the pain succumbed me, once again. Why can't I just have a happily ever after? Why do I have to suffer? I was left.

Heartless husband! Nabuo sa isipan ko ang isang plano. Ang planong paibigin siya, ilang gabi at araw ko itong pinag-isipan at nakapagpasyana ako. Hindi ko alam kung paano, hindi ko alam kung magtatagumpay ako, disperada na kung disperada. Pero mahal mo siya at dapat mahalin rin niya ako dahil ako ang asawa niya.

"I am such a fucking useless rotten cunt with no heart... No s-shame! No words can adequately show my weakness and lack of dignity. What a bad husband I am." Kahit hindi siya naririnig ng asawa dahil tulog ito, nagbabakasakali pa rin siyang naririnig ito ni Maya. Binigyan lang ito ng pampakalma ng doctor nang sumama ang pakiramdam nito dahil sa sobrang stress. Agad niya itong isinugod sa ospital dahil nang umalis sina Brander at Renvie, hindi na ito natigil sa kakaiyak at paghagod sa dibdib nito. Puno ng pagsisisi niyang hinaplos ang ulo ng babae at tumingkayad siya para bigyan ito ng isang halik sa noo. Hawak-hawak niya ito sa kamay nang may pagmamahal, nang dahan-dahang magmulat ang mata n

Huminga ako ng malalim at napatingin sa buong kwarto ko, sobrang lawak nito pero wala man lang ka-buhay buhay. Some would say I am lucky to be the wife of Czar Amadeo De Luca. But I feels the opposite. Kaya kong ipagpalit ang lahat ng kayamanan at kapangyarihan na meron ako ngayon bilang asawa ni Czar, ngumiti at maging masaya lang uli ako. Will I even experience that? Ang simple lang no'n pero hindi ko man lang maranas ranasan. God. Why I can't stop feeling so lonely. . .

Pero pag naramdaman niya ang presensiya ko ay agad nitong papawiin ang mga hula at ngingiti sa akin. Hanggang ngayong matanda na ako, kahit papaano naman ay mukhang naka move on na ito. Pero paminsan ko pa rin siyang nakikitang nakatulala sa kawalan. And I hate that father of mine because of what he did. Nothing will change about what I feel towards him. Ever. I won't ever forgive him for leaving and abandoning us.

“Mahal? Kailan niya ipinaramdam sa akin na mahal niya ako? Oo, pinangangalandakan niya na mag asawa na kami kahit di pa kami kasal. Oo, binibigyan niya ako ng regalo tuwing may okasyon. Oo, maalaga siya sa akin noon. Pero nasaan ang assurance doon na mahal niya ako? Sa twing sinasabihan ko siya ng I love you, walang akong narinig na sagot sa kanya kundi ang pagtango lamang. Nasaan ang pagmamahal doon? Baka nasanay lamang siya na kami na ang magkasama for the past ten years. At pinangangatawanan lamang niya ang pinangako niya sa akin sa mismong araw ng libing ng mga magulang ko na aalagaan niya ako at siya na ang magiging pamilya ko. Ngunit ng dumating ka, parang nakalimutan na niya ako. Isin

“Kaya as a girl na nakarelasyon niya ng mahabang panahon, danas na danas ko na talaga paano siya bilang partner. He’s generous but he’s lack of emotional intelligence. Hindi niya alam anong kailangan mo. Para bang wala siyang pakialam sa’yo. Kaya naiintindihan kita kung magsa-suffer ka sa suot mo ngayong sandal at wala man lang siyang gagawin kasi ganoon talaga si Lucio.” Tumingin si Beth kay Rainah. “Sabi ko nga last break-up namin na sana magbago na siya kasi kawawa tayong girls na naging-" Pinutol na ni Beth ang sasabihin niya. “I’m sorry, but my husband isn’t like that.” Natigilan si Rainah. “What?”

But the man before them treated his wife with the gentleness of a spring breeze—like a bath drawn to the perfect temperature, neither too hot nor too cold. For a moment, Hailey forgot she was in a situation that could cost her everything. All she could think about was how she had been married to David for seven or eight years—and in all that time, her husband had never treated her with even a fraction of this tenderness.

- Hyder Bumuntong hininga ako para ibsan ang bigat ng puso ko. Ito na ang simula. Susubukan kong paibigin si Hyder para hindi na matuloy ang usapan naming divorce. Wala namang magagawa si Alexa dahil kami naman ni Hyder ang pinagkasundong ikasal. Sana kahit paano ay magawa nya akong mahalin. Susubukan ko lang naman, after two years kung hindi nagbago ang pagtingin sa akin ni Hyder at kaibigan pa rin ang turing nya sa akin. Palalayain ko na sya ng tuluyan.