Unexpressed Hidden Love Quotes Novels & Stories

If this was the only way to stay by your side, kahit hindi mo alam, kahit hindi mo maramdaman, then I would choose silence over truth. Because love wasn’t about being seen—it was about quietly staying, even when hidden. And I held the truth close, tucked safely where only I could feel it, I never really stopped loving him. And maybe… it was better this way. Sometimes, the purest form of love was the one that chose to remain unspoken—for his peace, and for mine. “Rest well, Mr. Lyverigo,” dagdag ko pa, ngayon ay mas mahinahon ang tono pero mas matalim ang bigat ng bawat salita. “You’ll need it more than I do."

hindi ko alam kung anong pumasok sa kukuti ko at bigla akong nag react at sinabi iyon. Namulsa si Troy at tinapatan ang walang expression kong mga titig. "Love is a choice, kung gusto mo siyang mahalin at gusto mong mag work ang marriage ninyo, it is possible. Walang imposible basta maging faithful ka lang sa kaniya. Baka sign mo na 'to, para kalimutan si Lian."

Hindi gaya ng mga pahiwatig ng malisyosang si Jackie. Well, gano'n naman talaga. We cannot expect the people we love, to love us back. Karamihan ng paghanga at atraksyon ngayon ay hindi nasusuklian. Unrequited ba? *****ART***** "Miss, dito 'yan!"

I mean minsan niya nang nakita ang Dad niya na awayin ako kaya ayaw na ayaw ko siyang nakakarinig ng mga ganito. "Of course not, anak. I was just telling your tito that love is unexpected. You can't tell if it's love if you don't feel it with your heart.. hmm?"

Matalim itong nakatingin sa akin "I don't have a choice okay? Anong gusto mo? Ipagsiksikan ko pa yung sarili ko kahit na alam ko namang pustahan lang ako!?" "I didn't hide your daughter Karic, nung nalaman kong buntis ako naisip ko agad na sabihin sayo kasi di ko kayang magpalaki ng anak ng mag isa b-but you're the one who hide from your daughter, bago ko pa masabi sayo nabalitaan kong umalis ka ng bansa because of what Karic? kasi may ideya ka ng mabubuntis ako? Ikaw ba ang nag-utos kay Ashna na bigyan ako ng pampalaglag?" Umiiyak kong sabi "Damn! I would never do that to you! You know how i fvcking love you so much Zertyl" Mura nito. Nagtagis ang bagang nito at napapikit ng mariin.

Hindi ko na tinanong kung saan siya nakita, kasi sa loob-loob ko, sapat na ‘yung ideya na baka nand’yan lang siya — malapit, pero hindi kailangang magpakita. Pag-uwi ko, dala ko pa rin ‘yung amoy ng event hall at ingay ng mga tao. Pero higit sa lahat, dala ko ‘yung pakiramdam na, kahit hindi pa namin sinasabi nang harapan, pareho kaming nagbago. At sa huling entry ng araw na ‘yon, sinulat ko: > Maybe this is what it means to love someone in silence — when the world keeps you apart, but your souls remember each other anyway.

Sobrang saya ko at parang sasabog puso ko kapag kasama ko si Syeblig, tama pa ba 'to? Pakiramdam ko ay hindi ko kakayanin kapag nawala siya sa 'kin, hindi na ako makakaramdaman ng ganito sa iba. Hindi ko rin masabi dahil baka mag iba ang ihipnng tadhana. Baka hindi talaga kami pang-habang buhay kaya susulitin ko nalang mga oras na kami pa. "You know what love, I want to kiss you but I don't know how and hindi pwede." Sabi niya habang hawak ang kamay ko at nakatingin sa langit pinagmamasdan ang mga bituin.

“Because you deserve the world, Calestine.” Namilog ang mga mata niya. “Pero… bakit?” Nagtagal ang sagot ni Adrian. Parang hinahanap niya ang tamang salita. “Dahil… pag minamahal mo ang isang tao, you don’t hide them.” Marahan, pero diretso. “You show them off.” Boom. Nanigas ang puso ni Calestine sa loob ng dibdib niya. “A-Adrian…”

Hindi ko naman kayang pigilan ang nararamdaman ko. Kumuha na lang ako ng tubig at ininom iyon para maalis sya sa isip ko. Pero simula din nang iwan nya ako at makipaghiwalay parang kasabay na din ang paglimot ko sa salitang LOVE. Ni hindi na ulit ako nagmahal ng ibang lalaki kahit napakarami nilang sumusuyo sakin siguro natakot na ang puso ko. Ano ba ‘tong mga iniisip ko baka mamaya malate na naman ako eh. Makatulog na nga lang ulit. "Don't believe everything you hear. There are three sides to a story yours, theirs, and the truth.”

“I was going to tell you when everything was settled.” Napatawa ako ulit. Mas masakit sa unang tawa. “So ano ako sa buhay? Placeholder? Habang inaayos mo buhay mo?” “Hindi!” mabilis niyang sagot. “You’re the only one I love.” Tumitig ako sa kaniya. Ilang beses ko na bang pinaniwalaan ang mga salitang iyon? “Love isn’t secret, Calvin,” mahina pero klaro kong sabi. “Hindi tinatago ang mahal mo. Hindi ka natatakot ipaglaban.”