Hierarchy Season 2 Novels & Stories

Natatawang isip ko. Habang naghuhugas ako ng mga pinggan. Sinabayan ko muna sa pagkanta ng Best I Ever Had.Ngayon lang ako naging masaya ng ganito sa buhay ko. Natawa nalang ako ng maalala ko pa. Kung paano kami nagsimula ni Kate. She's so annoying because of her actions and the way she speak. Subrang arte niya kasi at spoiled pa. Iyon naman pala kaya ako inis sa kanya.

Nakita ko pang kinuha niya ang radyo niya, siguro tatawag ng back-up. Nang nakapasok na ako sa elevator ay agad kong pinindot ang top floor. Hula ko lang ‘to dahil gano’n naman, ‘di ba? Nasa top floor talaga ang mga may-ari ng kompanya. Nakapagtrabaho rin naman ako sa kompanya kaya alam ko rin ang mga ganito. Nang makarating ako doon ay agad akong sinalubong ng sekretarya niya. Nginitian ko na lang si Fin na walang reaksyong nakatingin sa akin.

Pakiramdam kasi niya ay may naghihintay na sorpresa sa kanya sa itaas. Ang tree house ay nakukubli ng mga sanga at dahon kaya hindi ito masyadong pansinin kapag tiningnan mo mula sa ibaba. Kaya lang naman niya ito natukoy na tree house kanina dahil nahawi ang mga dahon na nagkukubli dito ng biglang humangin. Ang hagdan ay hindi rin pansinin unless lalapitan mo ito nang malapitan. Pagdating ni Alyssa sa itaas, isang napakagandang tanawin ang kanyang nakita. Tanaw kasi mula roon ang kagandahan ng buong isla - ang dagat at ang kagubatan.

Sumara ang shutter. Sumali si Zapherous, nakatayo sa likod ng pamilya—hindi bilang tagalabas, kundi haligi. Ang lalaking nanatili kahit hindi kailangan. Ang lalaking tumulong sa pagpapalaki ng mga batang hindi niya sarili at hindi humingi ng kredito. Nang dumating ang huling sequence, nagbago ang hangin. “This one’s called Compatibility,” anunsyo ng editor. “Ang centerpiece natin.”

Dela Rue, “How did this happen, Rowena? This is a disgrace to our family! Alam na ng lahat na engage ang anak ko sa babaeng ‘to, at malapit na ring ikasal. Pero ngayon malalaman namin na nagpapanggap lamang pala ang walanghiyang ‘to!” Patuloy ako sa pag-iyak ngunit ginagawa ko ang lahat ng aking makakaya upang pigilan ang paghikbi sa takot na baka mas ikagalit nila iyon. Na ako na nga ang may kasalanan pero ako pa ang umiiyak ngayon. Ayokong isipin nila na nagpapaawa ako. Sa unang pagkakataon ay nagsalita si Angelina. Tumabi siya sa kaniyang ina at humarap sa lahat.

Mahinahong sagot ni Darius. Nanlaki ang mga mata ni Hector sa rebelasyon. Ang huling bagay na inaasahan niya ay para sa chairman ng West Atlantics Int’l, ang kumpanyang inatake niya na tumawag sa kanya. Maaaring isipin ng isa ang kaguluhan ng mga emosyong nararamdaman niya sa sandaling iyon. "Mr. Reid.” Sabi ni Hector sa gulat na tono.

Bumili ako ng isang cookies and cream pero halos mabitawan ko ang hawak ko nang makita kung sino ang kasama ni Cayden. "Mommy!" Tawag niya sa'kin habang nakangiti kaya lakad takbo akong pumunta sa kaniya para lamang malayo siya kay Damon. "Mommy, look! We have the same eyes! Isn't it awesome?" He said while pointing at Damon's eyes. "He's your son?" He asked me. "Uh... Yes, sir. Excuse me, we have to go now," I answered him and pulled Cayden towards me. I immediately carried him and brought him outside, trying to take him away from his father as much as possible.

Puri ni mang Toni at napakunot naman nang noo si Zeus "Ofcourse! My dad is handsome!" Pagmamalaki ni Zeus, Habang si Hermes naman ay palinga linga lamang sa paligid. Zeus really got the attitude from his papa, Suplado, Mahangin at may sariling mundo, But Hermes is the opposite, He always smile, Polite and he wants everybody to be his friend

HMH-66 PAREHONG tahimik at walang kibuan sina Xander at Yanna habang naglalakbay. Siguro ito na nga ang panahon para naman kahit paano ay makabawi siya at ang mga magulang sa mahabang mga pagkakataon na nasayang para magkasama sana silang buong pamilya. Kailangan niyang kilalanin pa nang husto kung sino ang kanyang mga kalaban. Magagawa niya ito sa tulong na rin ng kanyang bagong nakilalang biological father.

Ngayon nga ang unang pagkakataon na narating niya ang ancestral house ng mga Vinocencio. Nang maramdaman niyang bumukas ang pinto ng silid na pinanggalingan ay nagmamadali siyang agad, nagpasya na ihakbang ang mga paa at batid niyang si Dimitri ang lumabas roon sapagkat wala namang ibang tao. Ayaw niyang maabutan pa siya nito kaya tinahak niya ang pasilyo sa gawing kaliwa kahit wala siyang ideya kung saan ito patungo. Ni hindi na man lamang niya tinangkang lumingon sa mga yabag na ramdam niyang kasunod niya. Sa bandang dulo ng pasilyo ay nakakita siya ng hagdan. Buong pagmamadali na bumaba siya roon. Nasa kalagitnaan na siya ng hagdan nang tumambad sa kaniyang paningin ang dining room kung s