Him And Him And Him Novels & Stories

Nagsimulang magka leche-leche ang buhay ni Maxein nang malaman niyang may malaking responsibilidad siyang kailangang harapin. Isang problemang gusto na lamang niyang takbuhanat tuluyang kalimutan. Si Maxein ay isang probinsyanang babae na napadpad sa maynila upang makaahon sa kahirapang matagal na niyang tinitiis. Simple lamang ang kanyang gusto, maghanap ng trabaho saka kumita ng pera para sa panibagong yugto ng kanyang buhay. Hanggang sa isang araw, bigla na lamang siyang nagulat nang malaman niyang may malaking utang na nakapangalan sa kanya. Ang mas nakakatakot? Hindi niya naman natandaan na may pinag kakautangan siyang Kompanya. Sunod-sunod ang mga tawag na natatanggap ni

Hindi nga ba? Pero base sa sinabi ng lalaking iyon, isa raw masama si Beckham at minsan ng pinagtangkaan ang buhay ko. Maihahalintulad daw ito sa isang beast dahil sa pagiging pusong bato nito at dahil na rin sa peklat na meron ito sa kalahating bahagi ng mukha nito.

This is too much, ang mahal pala ng mga 'to. May halong hiya ang kilig na nararamdaman ko. Hindi pa 'ko nakakakita ng lalaking gumastos ng ganito kalaki para sa bulaklak at tsokolate. Parang barya lang sa kanya ang halos sampung libo. My phone vibrated and I expected that it was him. Lucian: You're welcome and it's not too much. You deserve that.

"Bakit mo naman nasabi 'yan?" Napaisip ako. Ang paraan niya ng pagsasalita, ang tahimik niyang kumpiyansa, pati na rin ang kakayahan niyang bumasa ng damdamin ng ibang tao—hindi siya pangkaraniwan. "Intuition," sagot ko. "Parang hindi lang simpleng lalaking nakatira sa isla ang kaharap ko ngayon." Napatawa siya. "At ano naman ang hinala mo?"

"Because you only have 370 days to make him back." Hindi nabanggit ni tito ang bagay na iyan saakin. Sa lagay ni Jaxon ay mukhang kailangan niya ng mahabang panahon para gumaling at manumbalik sa dati. This mission is likely impossible pero gagawin ko lahat ng makakaya ko upang mapagtagumpayan ito.

Sige Po salamat Po sagot ko Naman rito. Pagdating ko sa loob ay Nakita ko Ang isang lalaki. Hindi Naman ito kaguwapuan at Hindi Rin ito pangit sakto lang Naman pero may makisig itong pangangatawan. Kung baga dark and handsome. Mr. Sy narito na Po si Miss Santos Saad Ng sekretarya niya. Good morning sir ako pala si Helomina Santos pagpapakilala ko sa aking sarili. Sige maupo ka Saad nito. At umupo Naman sa may upuan sa harap ng lamesa nito.

he whispered, his voice a mere tremor. I pulled away, my eyes meeting his, my heart filled with a mixture of gratitude and a hint of guilt. "It's okay,” sabi ko at tipid na ngumiti. "Sorry din, hindi na kita na-update. Sorry, I didn't call. I got caught up in everything, and I forgot." He shook his head. "It's okay," sabi n'ya sa akin at ngumiti rin. "Tara na?” He then turned to the triplets, his face softening, his eyes filled with a warmth that made my heart skip a beat. He knelt down to their level, his arms open wide, and the triplets, their faces beaming with joy, rushed into his embrace.

“But ridiculous ideas are the ones that work.” Tahimik akong napatingin sa kanya, half in disbelief. Pero sa loob-loob ko, parang may kumalabit na maliit na spark. After all, ano pa ba ang mawawala sa’kin? Nasa dulo na ako ng pasensya’t reputasyon, eh. Pinilig ko ang ulo ko, pilit na inaalis ang ideya. “You’re impossible.” He chuckled, tumayo, at sabay kindat bago umalis. “You’ll thank me later.”

At dahil isa lihim, hindi nito pwedeng dalhin ang pangalan ng asawa ko. Tumawa ako nung narinig ko. Mapait. Dahil dalawang heir. Parehong anak ni Victor. Parehong lalaki. Pero isa lang yung may karapatan. Si Adonis at ako.

Mukha kang tanga diyan sa buhok mo,’ gusto ko sanang sabihin kaso baka ma-bad trip. “He's here.”