Him And Him And Him Novels & Stories

Pagpupumilit ni Kim sa akin habang nakalagay ang dalawa niyang kamay sa baba niya at saka pa-twinkle-twinkle pa ang mga mata niya. Ginagawa niya iyan kapag may gusto siya. Kaya bagay na bagay silang dalawa. Kung ano ang natipuhan, pipilitin nila na makuha iyon. Kaya minsan ayaw ko silang makita. Bakit ba dito pa nila napiling pumunta at hindi sa dalawa? Pero saan nga ba nag-ta-trabaho ang dalawa? "Tsk. Kapag nalasing kayo, bahala kayo sa buhay-"

He's so damn handsome. Ang mga labing kay pula, nakakagigil at nang aanyayang hagkan ito, pilik matang mahahaba, makapal na kilay at ang kaniyang mga matang pinaghalong kulay bughaw at abo. Yung buhok niyang jet black, at halatang bagong shave lang ang balbas, anong lahi nito?! Nang hawakan niya ang manibela ng bike, mas Lalo akong natulala dahil ang weakness ko sa isang lalaki ay nasa kanya, ang mabalahibong kamay! goshhh!!!

Oh, my, Carlo Dela Cruz, in flesh! He was very handsome in his casual sports shirt and shorts. mukhang galing ito sa pagba-badminton. But he still looked fresh and dashing. At hindi niya inakalang mas guwapo pala ito sa personal. He has everything she wanted in a man---dreamy, handsome, sexy, intelligent and successful. Tuloy ay lalo siyang kinain ng nerbiyos. Tumayo siya habang palapit ito sa kanyag kinaroroonan.

Natigilan lang ako nang may isang itim na lalaking lumapit sa'kin. "A-ayos ka lang?" tanong nito. Tumango ako sa lalaking kaharap ko. Isa siya sa mga bodyguard ni Sebastian . "I'm Lucas," ngiting pakilala niya at nilahad ang kamay. "Gusto mong magpahangin sa labas?" alok pa nito. ***

Nag agree naman siya sa mga ideas nito kaya sinimulan na nilang pag combine in ang mga ideas nila. Matagal nilang ginawa ang plano kaya halos mag alas dose na ng gabi nang magkaroon sila ng outcome. Dun pa lang sila nakaramdam ng gutom. Himas Himas ni Gerald ang tiyan pero nakahinga siya ng maluwag dahil nagkakaroon na ng resulta ang pinagpupuyatan nila. "May cup noodles ako." Sabi ni Kathy. "Ako nga din please." Sagot ni Gerald.

“Best, bait siya ng mouse trap! Hindi ako pihikan ha, pero siya talaga ‘yung tipo ng lalaking kapag nakita mo sa jeep, automatic i-aabot mo ‘yung bayad kahit hindi siya ang kundoktor or iaabot mo na lang ang wallet at cellphone mo kasi Mukha syang kriminal!” Lalong lumakas ang tawa ni Monique. “Best, grabe ka talaga! Pero gets kita. Alam ko ang type mo—tall, dark, and handsome. Yung tipong kahit tahimik, mukhang may lalim. Hindi yung tahimik kasi walang maambag!”

muling sambit nito. “Sa-sana nga, hindi man lang kami nagkaroon ng maayos na paghihiwalay, dahil pareho kaming malungkot nung magdesisyon akong iwan siya. Pareho kaming kinakain ng sariling emosyon. Sana, sa paglayo kong ito, ay makatulong ito sa ‘kin para makapag-move on, at para makalimutan ang mga masasamang alaala ko sa kanya…” lumuluhang sambit niya.

Until I found him At tinag siya. Di ko mapigilang mapangiti. Nagulat naman akong may nag message sakin kaya dali-dali ko itong binuksan. Gulat naman akong mabasa ito at makilala kong sino. Inistalk ko pa baka nagkamali ako pero hindi. Siya talaga eh. Not him but HIM. Soon Lady_ZebeSmith Basa ko ulit. Di ko magets mga bebe. Anong not him but him? Nakadrugs ba si Lady Zebediah?

Naninigurado siyang ito nga ang nasa harapan ngayon. “I’m here, Mere. I’m here.” It was really him. He was warm. Buhay na buhay. Dala nang bugso ng damdamin ay niyakap niya ito nang napakahigpit. Sobrang higpit. Tila natigilan ito at hindi kaagad nakahuma. But then, in a matter of seconds, he was already caged in his loving arms.

"Who are... you?" Kumurba sa isang ngiti ang mga labi nito. Miski ang ngiti nito ay pamilyar sa akin. "I am the woman you should love..." she said. Her voice was different. It seems she use some gadgets to change her voice. Dumako ang mga mata ko sa leeg nito at nakita ko ang isang bilong na patch na nakadikit doon. "Why would I?" tanong ko rito. Nawala ang ngiti nito sa mga labi. Ngunit saglit lang at muli iyong bumalik, and it's a wicked smile. Parang gusto kong kilabutan ngunit kabaligtaran ang nararamdaman ko. I felt giddy and excited. Para akong batang may bubuksang bagong laruan. Yumuko ito at bumulong sa aking tainga. "Because I say so..." malambing nitong bulong, and