روايات وقصص ضمن Him And Him And Him

The moonlight reflected the fierce dedication in his eyes. "Bago kita nakilala, Celle, ang tingin ko sa buhay ay isang serye ng mga transaksyon at pera. I was living in a cage made of gold," he whispered, his voice thick with emotion. "You gave me a soul. Ang mga taong nasa ibaba... sila ang nagturo sa akin kung ano ang tunay na pamilya. I won't let him destroy this. At hinding-hindi kita iiwan." He leaned down and kissed her—not with the desperation of their first stolen kiss, but with the deep, unshakeable certainty of a man who had found his home.

‘I own you, you are mine. ‘Please tama na, hindi ko na kayang ipagtulakan ka pa.’ A man with responsibility and truth to his words. He is not an evil or a bad person but he will definitely possessive for ‘CLAIMING HIM’.

Ang lambot ng kama at parang nais na lang niyang matulog. Pilit siyang bumabangon pero malaki at matangkad ang pigura ng lalaki na nasa ibabaw niya. Ilang sandali pa ay tuluyan nitong hinubad ang kanyang damit. Nararamdaman na niya ang pagdikit ng mga balat nila dahil pareho na silang n*******d.

Muntik pa siyang madapa dahil sa panginginig ng paa niya at mataas pa ang takong ng sapatos niya. Para bang simpleng hakbang lang niya, hindi niya maramdaman ang sahig dahil sa kaba niya. Bumaba sila sa stage at nagsalita ulit ang host, tinatawag ang kasunod na ibi-bid. Sobrang nanunuyo ang lalamunan niya habang papalapit ang lalaki. Half italian ito, at nag-aalala siya baka englishero ito, hindi siya marunong sa English. Good morning, good afternoon, good evening and yes sir, bet na bet lang naman ang alam niya.

Matapos 'yon ay binaba niya ng muli ang katawan ko at magkatapat na kaming muli. "Now, suck it! I'm crazy." Mahinang sambit nito at napatingin ako sa hinawak-hawakan niyang pagkalalaki niya. Napalunok ako dahil mukhang hindi talaga siya papayag na hindi ko 'yon gawin. "Just do it, kahit sandali lang."

Naramdaman ko naman ang paglingon sa'kin ni Ysrael kaya nginitian ko lang siya. "Hatid na kita palabas." Narinig kong sabi ni Ysrael. Sinundan ko lang siya ng tingin. Malalaman ko din ang dapat. Kailangan ko lang ng ebidensya. - Dalawang buwan na ang lumipas at heto staying strong sa pagiging personal assistant ni Justin. Ewan ko ba? May split personality ata ang lalaking iyon dahil minsan mabait, childish, nakasimangot lagi pero mas madalas na badmood at mapang-asar.

At doon naalala ko ang nangyari yung hinalikan ko si Ranch, doon nagsimula ang lahat. Muli akong napahiga napapapikit ako. Grabe ang rupok ko nagpabengbang ako. Napahawak ako sa ulo ko dahil sobrang sakit pati katawan ko ang para akong nilamog ng husto. Grabe talaga ang lalaki na ‘yun halimaw sa kama. Yung dalawang dibdib ko parang namamaga na, may mga bakas rin ng sinipsip niya dahil namumula.

Ngumunguyang wika nito. Iniwas niya ang tingin ng makita ang naggagalawan nitong adams apple. Ngayon lang siya nakakita ng perpektong mukha, perpektong katawan, at perpektong boses. Lahat kay Zandro ay lalaking-lalaki. Iyon nga lang ay isa itong masamang tao. Hindi dapat siya magpadala sa nakikita ng kanyang mata.

Pagdating namin sa bahay niya, parang ibang mundo. Malawak. Tahimik. Malamig. “Welcome home,” sabi niya. Hindi ako ngumiti. Habang nakatayo ako sa gitna ng malaking sala, isa lang ang malinaw sa akin. Ang kasal na ito ay hindi dahil sa pagmamahal. Pero ramdam ko na. Hindi ito magiging simple.

Matingkad ang pamumula at ramdam ko ang hapdi sa parte na hinigit niya. Nag-angat ako ng tingin sa kanya at kaagad nahanap ang mga mata niya. His hooded eyes were dark, cold, and in critical. Like I pushed his patience in limit as I saw how his jaws struggled to move for a clench. Sa limang taon na hindi pagkikita, pagti-text, o kahit tawag man lang, haharap siya sa amin---sa akin nang ganito? I guess I should be the one to act like that because in the first place, he never finds a way to communicate me! To ask how am I after leaving me without his words!