Hope Tagalog Novels & Stories

Parang may isang mainit na kamay na humahaplos sa kan'yang puso ng marinig ang sinabi nito. "I'm not happy baby, I need a hug from you. Please umuwi ka na dito, na miss na kita," parang bata na pakikipag-usap n'ya rito. Nawala na sa isip n'ya ang hindi nila pag-uunawaan noong umalis ito. Basta na miss n'ya ito at masaya s'ya ngayon na nakakausap n'ya na ang dalaga. "I will Red pero hindi pa sa ngayon," mahinang sagot ni Goldy na ikinasalubong ng kan'yang kilay.

NIAMH Paano ba malalaman kong love na ba talaga ang nararamdaman mo para sa isang tao? Paano ba malalaman kung siya talaga ang binigay ng diyos para makasama mo habang buhay? Sana meron ganun sa buhay. Sana may pulang tali talaga na visible sa ating mga mata at malaman natin kung nasaan ba ang kadugtong ng tali na yun para malaman natin kung siya ba talaga ang nakatadhana para sa atin. Kasi, sa mura kong edad, gusto kong malaman kung may pag-asa ba na maging kami ni Kuya Marcus ang bestfriend ng Kuya Ivan ko. Nasa grade six na ako at nasa college na siya. Maraming taon ang pagitan ng edad naming dalawa. Ngunit sa kabila ng maraming dahilan sigurado ako…sigurado akong nakita ko ang sarili kon

Nagkatinginan silang dalawa subalit mabilis na umiwas ng tingin ang dalaga. "Ako, apo ni lolo. Bata pa lang isinilang na akong mayaman. Lahat ng gusto ko nabibili ko pero hindi ko inisip maging perpektong anak ng aking ina at perpektong apo ni Lolo Delio. Dahil, kahit anong gawin ko hindi 'yon maaabot. Kahit gaano man ako kayaman, hindi pa rin magiging perpekto lahat. Ginawa ko lang mga bagay naisin kong gawin para sa sarili ko. Alam ko sa aking sarili na mayroong hangganan ang lahat. Kaya, Mr. Bustoz kung ang perfectionism ang pagpapakita sa'yo ng kahusayan, maaari na kahit sa pag-ibig mapupunta pa rin lahat sa imperfection. Tao lang tayo nagkakamali at may pagkukulang. Di mahalaga ang sasa

Ang Tagpuan ay ang favorite nilang pinupuntahang kainan na malapit sa kanila. Napatitig si Vina sa cellphone. Ilang beses binasa ulit ang mensahe. Huminga siya ng malalim. Hindi na siya nag-reply. ——— Tahimik ang buong bahay dahil malamang ay nasa trabaho pa ang ama ni Vina. Alas-singko na ng hapon. Maingay ang mga kuliglig sa labas, pero mas maingay ang tibok ng puso ni Vina habang papalapit siya sa Tagpuan.

Biktima lamang siya ng sitwasyon. Ngumiti ito sa akin. "I am sorry, I hope ... I hope someday you can forgive. But for now I am happy, I know you can be a good mom to my niece." Maaliwalas na ang mukha nito. Bakas man ang mga luha samata niya pero tila nakahinga na ito ng maluwag.

Tumango si Yohann at nagkasundo ang magkapatid. Nang lumapit ang dalaga ay hinawakan ni Dryce ang laylayan ng damit nito. "here's your order.."magiliw na sabi ni Hope. "Hello po, what's your name po?"malambing na sabi nito. Natuwa naman si Hope sa bata. Napakacute kasi nito at hindi nakakasawang titigan.

My everything. The first until the last petal falls that I want to share my whole life is Carlos Jasper, my husband. "Mommy!" sigaw ni Hope ang namutawi habang papasok pa lang siya sa loob ng bahay galing sa school at nasa sala lang ako at ang asawa ko ay nagluluto ngayon sa kusina.

"Are you jealous?" Umigting ang kanyang panga. "What do you think, huh? Kulang na lang ay magyakapan kayong dalawa." Nang makarating kami sa nipa hut ay inalalayan niya si Hope na umupo sa upuan na gawa sa bamboo. Nakangisi pa rin ako habang siya naman ay mukhang nabadtrip na. Nakakunot pa ang kanyang noo. I chuckled. Nilingon niya 'ko at ngayon naman ay mukha na siyang iritado. Hope didn't notice his father's aura. Abala kasi ito sa pagtingin sa menu.

Natigil ako saglit, dama ang emosyon sa kanyang sagot. "Masaya ako, anak, kasi sa wakas, magiging buo na rin kayo. Kahit maraming pagsubok ang dumating, hindi kayo pinabayaan ng nasa Itaas. Sana, kahit anong problema ang dumating, huwag ninyong kalimutang humingi ng tulong sa Kanya," ngiting sabi ni Mommy Hope habang si mama Faith ay nasa sofa nakangiting nakatingin sa akin.

Sa sobrang daming bansa na niyang ipinahanap ito ay dito niya lang pala ito makikita? “A—Aalis na po ako, baka hinahanap na po ako sa loob.” nakayukong sambit ni Hope at nagmamadaling umalis, kahit pa tinatawag siya ni Epifanio ay hindi na niya nagawa pang lingunin ito.