Hotel Room Quotes Novels & Stories

Hindi naman din nakakabusog ang pagtawa. Mula palang sa malayo, tanaw ko na ang tower na may malaking TV sa bandang gilid. Pinapalabas doon ang endorsement ng hotel na iyon. Sa bandang itaas naman ng grand entrance ng hotel, nakasulat nang napakalaki ang salitang 'Casa de Saros'. "Where's the VIP room reserved by Encarnacion Melgarejo?" tanong ni Lucas sa receptionist ng restaurant.

Nasa harap ako ng receptionist ng hotel kung san ako ng check in ng walang klarong araw basta bahala na kung kailan ko maisipang umuwi. " Here's the key Mam and enjoy your stay in our hotel. " Ngumiti lang ako sa babae. Poker face saka umalis agad. Naglalakad ako sa hallway na parang ewan . Lutang ako at malayo ang iniisip. Nakarating ako sa kwarto ko at okay naman to malaki siya at maaliwalas kita pa ang magandang view . Rinig ko hanggang dito ang huni ng mga ibon Kamusta kaya si Kurt at ang pag punta niya ng New York.

sagot nito. “Hotel?” bahagyang tinaasan siya ng kilay ng lalaki. “Sa lugar na ganun?” “Kung ganun…” nag-aalangan na sabi ng kanyang assistant, “magge-guesthouse tayo?” Bahagya pa itong natigilan bago muling nagsalita, “Kaya n’yo bang manatili sa guesthouse?” May makahulugang ngiti sa labi ni Mr. Gomez. “Kung si Mr. Ruscav nga ay komportable roon, bakit hindi rin ako?”

“You have enough money to get a comfortable room!” “Wala ngang available sa lahat ng hotel!” inis ko ring sabi habang naglalakad na sa motel na nakita ko. Pagod na akong maghanap ng matutulugan. Gumagabi na rin. Nasayang ang araw ko sa paglilibot ng mga hotel! Pagpasok ko, nakita ko ang babaeng receptionist. “Room po?” tanong niya agad. Tumango ako.

Pero kung ang may-ari ng hotel ay mabilis siyang prinomote ang boss naman niya na ito ay ayaw, sa madaling salita inggit ito. “Para mapunta sa sa lobby ay dapat marunong kang makisalamuha sa mga tao.” Seryoso nitong sabi sa kaniya. “Don’t worry alam lahat ng mga ka-trabaho natin kung gaano ako kadaling maka-addapt sa environment na ito.” Straight na sagot niya dito ng walang pag-aalinlangan. Nang dahil doon ay hindi naiwasan ng ibang mga nasa loob ng room na mapatingin sa kanilang dalawa.

"K-Kilala mo ako?" "Noong isang gabi, isang buwan na yata ang nakalilipas..." Mas lalo pang hininaan ni Raphael ang boses. "Hotel room 3027, Hermosa Hotel, ikaw at ako... nakalimutan mo na?" Nang marinig nila ang Hermosa Hotel at ang numero ng kwarto ay naintindihan nila iyon kaagad. Hindi nga talaga nagsinungaling si Aleisha ng araw na iyon. Ang ipinagtaka lamang nila ay bakit maling kwarto ang napasukan nito. Pansin din nila na parang hindi namukhaan ng lalake si Aleisha dahil napagkamalan niya itong si Sophia.

"Ohh--Ohh goodness... why is this so fckng g-good?" Mukhang kahit hindi soundproof itong hotel at sa isang cheap na hotel lang kami natuloy ay wala pa rin akong magiging pakialam kahit marinig na ng mga tao na umuungol ako. Hindi ko pwedeng hindi pakakawalaan 'to dahil sa galing ni Luther. "Ohh yes... lick me more," utos ko pa sa kaniya.

Sa bawat subo namin, may side comment siya tungkol sa guestroom na kulang na lang ay lagyan ko ng padlock sa labas. "Luca, cousin, seriously? Mataas naman na ang rank mo sa kumpanya nyo, right? Pero bakit 'yung guestroom niyo, parang setting ng horror movie? Ang alikabok, and the bed smells like... history," reklamo niya habang tinitusok-tusok ang pagkain na parang diring-diri siya. Tsk. Pati sa pagkain nawalan na ng respeto. Inirapan ko siya bago ako uminom ng tubig. "Kung ayaw mo ng history, Leila, may hotel sa kabilang kanto. Modern 'yun, walang multo, but definitely hindi libre."

Dumaan ito sa isang lihim na lagusan papasok sa kwarto. Napansin ni Drew ang dismayado at nawalan ng gana na ekspresyon ni Anne, kaya mayabang siyang nagsalita: "Ang hotel na ‘to ay sobrang private, para sa mga sikat na taong gustong makipagtagpo nang lihim. Walang CCTV sa palapag na ‘to, walang waiter, at lahat ng pagkain ay dumadaan sa espesyal na lihim na daanan."

Bukod doon ang daming kuwarto na parang isang Motel. "D*mn! Ano 'to? Fake in the outside, real in the inside lang ang peg! P*ta, lahat bago ang mga gamit at mamahalin pero ang labas parang isang bagyo na lang ay ma wa wash out na ito!" Manghang sabi ko kay Marcos. "Parang Hotel Baby, may reception area pa! Mag check in kaya muna tayo!" Natawa kaming dalawa sa aming kalokohan.