Novel & Cerita How Did You Sleep Answer

“No no no no. You ask me in my sleep, rather?! Why?! Why do you have to do that?” “Yes,” natatawang sagot nito. “Unfortunately, nakatulog ka kaagad kagabi. And you answered me in your sleep. Nagsle-sleep talk ka pala.” “Oh my god!” Nahihiyang sinapo niya ang bibig at mas namilog pa ang mga mata. “At anong sagot ko?” Lumuwang ang ngiti nito sa labi. “You said yes...” Biglang umaliwalas ang kanyang mukha, nakahinga ng maluwag. “Yes naman pala—”

Bigla akong kinabahan sa hindi ko malaman na dahilan. "Good morning amico…How's your sleep? Sign of sleeping disorder? Naranasan mo parin ba kagabi?" Tanong ni sir Edziel, sleeping disorder? Hindi ko siya tinapunan man lang ng tingin at derecho lang ako sa ginagawa ko na pagkuha ng ulam na iinitin sa ref.

"How's your... sleep?" May bahagyang diin sa salitang sleep na tanging kaming dalawa lang ang nakakaalam ng ibig sabihin. Ngumiti ako nang napakalawak, lumapit nang kaunti para ilapag ang kanyang kape sa eksaktong pwesto na gusto niya, habang ibinubulong ang isasagot ko na siya lang ang makakarinig. "Masarap po, Sir. Lalo na po nung napanaginipan ko kayo... walang damit.”

Bigla akong namula ng maalala ko ang mga pangyayari kagabi. "B-baby." Usal ko. Pero alam ko na mas naging mapula ang pisnge ko dahil doon. Ewan ko ba, parang nakaramdam ako ng hiya ng banggitin ko iyon. Hangga't maaari, iiwasan ko na lang siguro na tawagin siya sa kanyang pangalan o kaya sa ganyan. "How was your sleep?" Tanong nito. Ganito ba talaga ang tinatanong ng isang boyfriend? Siguro, dahil yun naman ang ginagawa niya.

“What? Why?” “Nagpuyat ka ‘no?” “Yeah?” “Mas maputla ka pa kaysa sa nakasanayan tapos mas maitim ‘yang undereyes mo.” “Oh. So you noticed,” bahagya siyang natawa at napakamot sa batok. “Anong oras ka natulog?” “I only had two hours of sleep.” “Ano?! Bakit?!” “Don’t yell, please. My ears are extra-sensitive today.”

Sumunod ako kay Manang pababa ng hagdan. Pumasok ba ako sa silid niya kagabi? Tsk. Or maybe it was a dream? Nightmare? I dunno. Hays… ang weird. “Hi, bestie!” pilit kong pinasigla ang boses ko—just to please her. Pero mukhang hindi na talaga kami magkaka-ayos, no matter how hard I try. “How’s your sleep?” tanong niya. “Mas okay na ngayon. Sorry, I was drunk last night.” I rubbed the back of my neck, looking away shyly.

“Bakit hindi ka pa natutulog? Hindi ba sinabi ni mommy mo na every 2 in the afternoon ay matutulog ka?” Ngumuso si Triss. “Then I’ll sleep here with tata.” “Pero sasakit ang mga lap ni tata.” Sabi niya. “It’s okay.” Agap ko. “Triss can sleep while she’s in my lap.” Tumitig muna siya sakin bago tumango saka naupo sa tabi ko. Literal na sa tabi ko. Magkadikit nga ang siko namin. “Matutulog ka rin ba toto Chichi?” Triss asked.

Papikit na sana ako upang subukan muling matulog nang bahagya siyang gumalaw at humarap sa akin. "Can't sleep?" seryoso at mababa lang ang boses niyang tanong. I hesitated, not sure how to respond. Ayaw ko sabihin na hindi nga ako makatulog, at mas lalong ayaw kong malaman niya na siya ang dahilan. "I'm just... thinking," I admitted, my voice was a little too quiet for my own liking. Nakatitig lang siya sa akin na para bang binabasa na naman ang nasa utak ko.

Eh di ako na ang nakitulog lang, pero alam kong iba ang nasa isip nila. "Good morning. How's your sleep?" Zurich asked not minding his brothers in front of us. "It's fine" tipid kong sagot at sumulyap kina Cairo at Denver. "Breakfast?" "No. Uuwi na ako" "Ihahatid kita" Lumipat ang mga mata ko sa mga kapatid nya. Kung aalis sya, who would accommodate and entertain them? "Don't mind us. Pahatid ka na, delikado ngayon"

Ramdam ko rin naman na masyado na ring malalim ang gabi. “Are you still sleepy?” Biglaan niyang tanong sa akin. Wala sa sariling napatango ako. Parang mas maganda pang matulog sa biyahe kesa sa nakahilata ka lang sa kama. Nakatulong rin ang mga R&B music na pinapatugtog niya para na maging payapa ang pagtulog ko sa buong biyahe.