Novel & Cerita How To Remove Puffy Eyes After Crying

Doon niya ibinuhos ang hikbi na kanina pang gustong umalpas sa kanyang bibig. Ibinuhos niya rin ang mga luha hanggang sa ito'y maubos at wala nang iluluha pa. Pagkatapos ng ilang minuto ng kanyang pag-iyak ay kinalma niya muna ang kanyang sarili at naghilamos. Kailangan niyang mapalis ang mga natutuyong luha sa kanyang pisngi. Nagbihis at inayos ang sarili. Naglagay na lamang siya ng konting face powder upang kahit papaano ay matatakpan ang namumuong pamamaga sa ibaba ng kanyang mga mata. Nagsimula na kasing lumubo ang kanyang eyebugs dahii sa pag-iyak. Nang matapos ay saka siya lumabas sa kuwaro at deretso sa kusina. Kailangan niyang magluto dahil may bisita siya at kailangan na ring lutuan

As I closed my eyes, I burst into tears and I covered my eyes with both of my hands in front of mom. I just suddenly felt like crying, I didn't cry that harder as much as my family cried earlier. All of the tears that have been saved up during that moment just dropped. It was non-stop, the tears won't stop flowing in my eyes it keeps dropping. I keep on wiping it using my hands but it was no use. "Use my handkerchief so that it won't irritate your eyes." ---------- Read.Vote.Comment © michiekelss

I felt his thumbs gently massaging my eyelids. "W-What...?" Nagpatuloy lang siya kaya wala akong nagawa kundi ang pumikit lang at hayaan siya sa anumang ginagawa niya. It is really just now did I realize that my eyes are now so puffy from crying too much.

I tried my best to stop him, causing my clothes to get wet now. "But I can." He then took out a little blue bottle out of his bag. Come on! How does he know about Makeup Remover? He then scrubbed the cotton pad on my face so hard, as if my face is made from asphalt. Doesn't he know that it hurts? "Ouch! It hurts, damn it! Be gentle. You are about to remove my eyebrows." "I don't know how to do this." "What? You don't know? Then how the hell did you buy that makeup remover?"

The past few days were exhausting, the reason I feel so tired and just want to sleep it out all day. Pilit akong bumangon kahit mabigat ang talukap ng mga mata ko. Habang nag-aayos sa harap ng salamin, napansin kong medyo puffy ang mukha ko, at parang tinalo ko pa ang zombie sa haggard ng mukha ko. Oh God! I immediately grabbed my guasha to massage my puffy face before taking a bath. Binabad ko nang matagal ang sarili ko ng halos isang oras bago nagpasyang lumabas para mag-almusal.

Nahihiya, ngunit pilit niya akong tiningnan. Namamaga ang mga mata niya, at ang mga labi niya ay bahagyang nanginginig. Parang gusto kong akuin ang lahat ng sakit niya. Parang gusto kong burahin ang lahat ng luha niya, kahit ang kapalit, ako ang masaktan. I used my thumb to wipe the tears in her eyes. Pagkatapos binigyan ko siya ng maingat na halik sa mukha.. Small kisses, to wipe those tears away..

"Did those kids also put blushes in your ears?" I rolled my eyes. "Shut up." He chuckled. "Fine," he uttered and shook his head in amusement, while I steadied my frown and turned my gaze to look at myself. I have know idea what kind of make ups did those kid put on my face. I can't fully get the rid of it with one pack of wipes. There's still a few, smudge lipsticks to the lower part of my lips. The blue and pink makeups on eyelids are still visible. My cheeks are still red as fvck.

Napansin ko ang kabigatan sa mga mata niya, at kahit na may pag-aalala sa kanyang mga mata, ang paraan ng kanyang pagpapakita ng malasakit ay nagbigay sa akin ng kaunting ginhawa. "Salamat, Jammie," sagot ko, habang iniiwasan ang magpakita ng labis na kahinaan sa harap niya. "Subukan mo na lang muna," aniya, habang inilalagay sa mesa ang ointment. "Kung kailangan mo pa ng tulong, nandito lang ako."

Dinig na dinig niya ang malalim na pagsinghap ni Elfie nang siguro ay marinig nito ang eskandaluso niyang mga hikbi. Umiiyak lang naman siya habang nagmamaneho. Her vision became blurry because of the silly tears that kept on streaming down from her eyes. Ilang oras muna siyang nagpaikot-ikot sa buong siyudad para iiyak ang lahat ng sama ng loob niya pero mukhang matutuyot na siya kakaiyak kaya tinawagan na lamang niya ang kaibigan niyang si Elfie.

Sumakit ang puso ni Jordan sa kanya. Kaya naman, kinuha ni Jordan ang isang kahon ng gamot mula sa kanyang backpack na naglalakbay sa oras at sinabi kay Victoria, "Mayroon akong eye cream dito. Pagkatapos ilapat ito, ito ay lubos na mapabuti ang balat sa paligid ng mga mata. Siguradong ngayon ka lang umiyak nang husto. Para kang pagod, at ang puso ko ay sumasakit kapag nakikita kitang ganito. Bakit hindi ako mag-apply para sa iyo?"