How To Remove Puffy Eyes After Crying Novels & Stories

Sa salamin ng maliit na banyo, kitang-kita niya ang ebidensya ng magdamag na iyakan—namamaga ang mga mata at malalim ang eyebags. Dahan-dahan niyang binuksan ang pouch ng make-up. Pinisil ang maliit na tube ng concealer at marahang ipinahid sa ilalim ng kanyang mata. Pinatungan ng light foundation, konting blush, at manipis na lip tint. Hindi para gumanda, kundi para maitago ang mga bakas ng luha. Sa huli, maayos na muli ang kanyang anyo—isang secretary na handang humarap sa mundo, walang bahid ng kahinaan.

Sunshine said gently. Pinunasan ko ang luha ko. “I can't help it.” I started to cry again. Natatarantang kumuha ng tissue si Sunshine. “Please po. Malapit na tayo, baka kumalat po ang eyeliner ninyo.” I pulled myself together and sigh. Pinaypayan ko ang sarili ko. Pinunasan niya ng mas maayos ang luha ko at naglabas ng makeup. Ni-retouch niya iyon.

Napatango-tango na lamang si Raya Fae kasabay pagsungaw ng luha sa kanyang mga mata. "Don't cry, Hija." Napasinghot naman si Raya Fae. Hindi niya naiwasang matawa nang mahina dahil sa pagiging emosyonal niya. "Tara na, dad." Marahan niyang pinunas ang gilid ng kanyang mga mata. Mabuti na lamang ang waterproof ang kanyang make up.

Habang sinusuot ang damit ay paulit ulit kong pinupunasan ang mga luhang ayaw maubos. "Dang! Bakit ayaw niyong maubos!" kinagat ko ang labi ko para maiwasan ang pag hikbi pero pati sila ay naging matigas ang ulo at pilit ako sinusuway. Mabilis ang naging kilos ko, nang matapos akong magbibis ay humarap ako sa salamin habang may hawak na panyo, for the last time I wipe my tears and apply a light make up para maitago ang bakas ng aking ginawang pag-iyak.

He said and I felt the bitterness in his tone. "I am sorry for that." I said and excused myself to the bathroom. As I close the door in the restroom. I have the urge to cry so I do it. I let myself cry because of all the things that happened today. After 5 minutes, I headed to our table and saw the worry in Lim's eyes. "Ellya." He said when he saw me. I just fixed myself and the puffiness of my eyes are visible but I used my glasses to hide it.

Nasstress siyang tinitingnan ang sarili niya sa salamin. Nagtungo siya sa kusina niya para manguha ng ice cube. Sinubukan niyang idampi ito sa mga eye bugs niya for 10 minutes pero hindi pa rin nawala ang pamamaga. Nabawasan man pero hindi nawala, kitang kita pa rin ang pamamaga ng mga mata niya. Iniisip niya kung papasok ba siya o hindi pero iniisip niya naman ang mga pasyente niya.

Kinumbinse niya naman ako na kaya niyang gawin ang gusto ko. Pinaupo niya ako at pinaharap sa malapad na salamin at sinimulan na nitong ayusan ako.Nagtaka na lang ako ng dumilim ang aking paningin. Tinakpan niya pa lang ng eye mask ang aking mga mata upang marelax daw ang aking pakiramdam.Dagdag pa ng bakla ay masyado daw puffy ang eyes ko at mugtong mugto ilang luha ba daw ang inilabas ko.

"Upo ka. Close your eyes." He sat. Kinuha ko agad 'yung tissue, pinunasan 'yung pawis sa noo niya, tapos retouch sa under eye area. Napansin ko agad 'yung slight shake ng kamay niya. Halo halo na yun, mahahalata mo talaga yung pagod, gutom at the same time kabado rin. Lumapit ako ng kaunti. Hininaan ko ang boses ko, parang baka madurog siya kapag masyadong malakas. "Kumain ka na ba?"

Napasinghot pa siya nang makitang mugto na ang knaiyang mga mata dahil sa pag- iyak. Nagpunas muna siya ng mga tira pang luha sa gilid ng kaniyang mga mata bago siya lumabas dahil pakiramdam niya ay ang pangit- pangit na niya dahil sa pag- iyak niya. Nag- retouch din siya ng kaniyang light make- up upang matakpan ang pagiging devastated niya ng mga oras na iyon.

Kumuha ito ng tissue sa counter at mahinhing ipinunas iyon sa maluha-luhang mga mata. Ipinagpatuloy ni Arriana ang naudlot na pagre-retouch. In the corner of her eyes she watched her for a long moment. Halata namang may pinagdadaanan ang babae. Kahit kasi pilitin nitong itigil ang pag-iyak ay hindi nito iyon magawa. Large crocodile tears would not stop spilling out onto her cheeks. Sa wakas, ay hindi na nito pinigilan pa ang sarili at tuluyan nang umiyak sa hawak na tissue.