Hugot Na Masakit Novels & Stories

MIKAY Bakit ba sobrang hirap maging masaya? Bakit sobrang hirap maging payapa ng buhay? Bakit sobrang hirap? Simple lang naman ang gusto ko no'n, iyon ay maging masaya, grumaduate, magkatrababo at makatulong sa magulang, pero bakit ganito? Bakit sobrang hirap? Bakit sobrang sakit ng balik sa akin ng lahat?

Ramdam ko talaga yung hirap sa pag-upo dahil parang bumubukas lahat ng sugat ko sa loob. “Awww! aww! Ang sakit!! aaah!” Sobrang sakit umihi huhuhu! “Hey! Are you okay there?” Palakas ng palakas ng pagkatok niya sa banyo “Anong okay mukha ba akong okay?! Ang bugambilya ko nilamutak mo! Sinugat mo! Sinakop mo! Sinira mo ang freshness niya, ngayon puro na siya sugat! Huhuhu aray ko!”

That would be so awkward! Masakit sa talampakan, masakit sa ulo at lalong masakit sa bangs! Gab was insisting yesterday na pagusapan nila ang problema. Pero masyado pa kasing masakit sa kanya. She couldn't get over na ang bruha talaga ang dinaluhan nito. Sinanay kasi siya ni Gab na naroon lang ito lagi, kakampi niya. Kaya ngayon, pakiramdam niya sobra siyang trinaidor nito which is hindi naman talaga.

As in sobrang sakit! "Arayyyy! ouch! Ang sakit pala! Parang huwag mo na lang kayang ituloy. Sobrang sakit, eh! Feeling ko hindi kakasya ss loob ko dahil mataba iyang ano mo." Halos tumulo ang luha ko sa sakit. Nakita niya panigurado iyon. Hinagod niya ang ulo ko at humingi ng sorry. Nakita ko ang panghihinayang niya.

Masakit, mahapdi, at nakakatakot. "P-please s-stop-" "HIT HER!" Naipikit ko nalang Ang mata ko habang hinihintay Ang hagupit Ng latigo, napapa angat at napapasinghap Ako sa sakit. Na ulit na Naman Ang nangyari sa Buhay ko, pinapahirapan na Naman Ako Ng ibang tao. "P-please-" "Matigas ka diba? Hindi pa rito mag tatapos Ang pag hihirap mo ijha, sinabihan na kita but you're hardheaded."

Hindi na nagawang matapos ni Kenji ang aking sasabihin nang bigalang mandilim kanyang paningin at tuluyang mawala ang kanyang ulirat sa buong paligid. “That’s what happened,” nalinawan niyang saad sa kanyang sarili nang maalala niya ang buong pangyayari at saka isinandal ang kanyang likod ngunit mabilis din niyang inangat ang kanyang likod nang kumirot ito. “Shit! Ang sakit ng likod ko! Gago talagang Zyrus iyon!” mura niyang d***g.

Makakatanggap ka ng 3 milyong dolyar at tatlong alipin na sira ang isipan. Agad na tumahimik ang tatlo. Pinunasan nila ang mga luha nila at tumingin sa likod ko. Nakayuko ang mga ulo, sunud-sunuran ang mga katawan. Ito ay kakaibang nakakaaliw. Ang mga manonood ay naghandog ng kanilang hindi mapakali na pagbati, nalulugod na hindi sila. Ang ilan ay tumingin sa kanilang mga asawa, bumubulong, "Maswerte ka na hindi ako..."

Humaglpak siya ng tasa habang hinahampas ang mesa. "You’re so maisy!" Kinurot ko siya. "Masakit!" sigaw niya kaya napatingin sa amin ang iba. Ma-drama siyang tumayo at dinuro-duro ako dahilan para mapunta sa amin ang atensyon ng mga tao. "Alam mo nang nakakasakit ka na, ha? Palagi ka na lang nananakit! Aray! Huwag mo akong hawakan!"

Pangalan niya palang ay nasasaktan na siya paano pa kaya kung magkita silang muli? Totoo nga palang hindi madaling mapawi ang sugat na dulot ng pag ibig. Hindi ibig sabihin na pag napagod na ang mga mata mo sa kakaiyak ay matitigil na ang sakit. Hindi kailanman mapapawi ng alak o pagdadalamhati ang kirot. Ang paglayo ay hindi rin kasiguraduhan na bibilis ang paghilom ng bawat sugat.

Ngunit agad siyang napa-ungol sa sakit. “Argh—wait! Don’t hug me like that, I’m injured!” reklamo niya habang napapangiwi. Napabitaw agad ako at napaatras. “Ay! Sorry! Sorry! Hindi ko alam kung saan ka nasugatan!” sabi ko habang naguguluhan. Napahawak siya sa balikat niya na may dugo pa. “Obviously… here,” sagot niya nang sarcastic.