Hugot Na Masakit Novels & Stories

“O, tahan na baby. Ano bang masakit?” “Mommy masakit na masakit po ang ulo ko.” Nagpatuloy pa ito sa pag-iyak. “Liam, I’m sorry hindi kita ma-e-entertain.” Sabay talikod at natatarantang pinatatahan si Nate. “No, it’s okay, I’m not here to bother. Tulungan na kita.” “No, it’s okay, hindi mo kakayanin si Nate. Malakas siyang umiyak kapag may nararamdaman siya. Baka mainis ka lang.”

sagot naman niya. Lalo tuloy naging awkward. Kaya naman iniba ko na 'yong usapan. "Masakit pa ba 'yang sugat mo?" Para gusto ko na lang i untog 'yong ulo ko sa pader nang dahil sa tanong kong 'yon. Ang tanga ko rin, e. Obvious naman na masakit pa 'yon tapos tinanong ko pa. "Medyo." sagot niya. "Pero wag mo'kong alalahanin. Hihilom din 'to."

Hindi ko talaga matagalan na tumitig sa mata nito tila hinihigop nito ang kaluluwa ko nawawala ako sa sarili ko lalo na sa tuwing makikita ko ang kasiyahan sa mga mata nito. "You can tell me if you want another---ouch ohhh that's hurt sweetheart" kinurot ko ang nakabalandra nitong u***g dahil sa gigil ko. Pakiramdam ko nga i can't stand anymore, i feel sore down there. I'm still adjusting to his hugeness hindi iyon basta basta, and take note we didn't just make it once or twice and thrice its more than that! Sino ba naman ang hindi mapapagod diba.

He felt that I was in pain so he moved slowly. Masakit na masakit pa rin. Angina, mas masakit pa yata kasya sa latay ng latigo sa likod ko. Tumutulo na ang luha ko at halos bumaon na ang aking mga kuko sa likod niya. "Am I too much?" Hindi ko alam kung paano iyon sasagutin. "Tell me if you really can't take it, I'll try to pull it out..." hirap na sambit niya.

parang bula lang na naglaho na lang bigla. Mas masakit pa 'yun kaysa sa lahat ng suntok na natamo ko kanina. That look hurt way more than all the pain and bruises on my body. Mas masakit pa 'yun kaysa sa dalawang taon kong pagkalumpo. Ito ang sugat na hinding-hindi gagaling, kahit kailan. Sapat na itong sakit na nararamdaman ko para isuko ko na siya. This pain is enough to make me give up on her. Sapat na ang lahat ng ito para itigil na ang kabaliwan kong ito.

Masakit. Isang salita pero sapat na para ilarawan ang nararamdaman ko sa mga oras na ito. I feel pain physically and emotionally. I feel pain and dirty because of what Theo do to me. Pero wala naman akong karapatang magreklamo, ginusto ko ang bagay na ito kaya wala akong pedeng idahilan.

"Denial" Nagising akong mabibigat at masakit ang aking katawan. Nakahiga ako sa ibabaw ng malambot na kama. Mabibigat ang aking talukap pero pinilit kong idilat ito. Pinilit kong hagilapin ang aking diwa. Kinapa ko ang aking sarili, wala akong saplot sa ilalim ng puting kumot. Napahigpit ko ang pagkakahawak ko sa kumot.

I'm being tortured. Napaiyak ako sa sobrang sakit na nararamdaman. Ito ba ang kapalit ng magpapanggap ko bilang asawa niya? ang maghirap ng ganito? Umiyak lang ako ng umiyak, hindi niya ako tinigilan sugatan, halos hindi ko na makilala ang katawan sa sobrang daming hiwa. Umaagos ang dugo sa bawat sugat. Nahihilo na ako at hinang-hina.

Sinuot ko yong jacket ko at nag simulang mag lakad Lakad Lakad Lakad Lakad Lakad Lakaddddddddddd...... Lakad........ Wala nabang katapusang lakad ito? Gabe na at ni isang uri ng sasakyan wala man lang may dumadaan dito. Sumasakit na yong iyong paa ko feeling ko napudpud na yong heels na suot ko. Sumasakit narin narin yong ulo ko at nagugutom narin ako kanina pa.

MIKAY Bakit ba sobrang hirap maging masaya? Bakit sobrang hirap maging payapa ng buhay? Bakit sobrang hirap? Simple lang naman ang gusto ko no'n, iyon ay maging masaya, grumaduate, magkatrababo at makatulong sa magulang, pero bakit ganito? Bakit sobrang hirap? Bakit sobrang sakit ng balik sa akin ng lahat?