روايات وقصص ضمن Huir

husky Voice he said. "oo nga pero bakit naman masyado mong ginagalingan.... ahhh..." Panay ang arko ng katawan ko. hindi nya lang napapansin pero nagsisimula ng tumirik ang mata ko sa.... "ooohhhh shhhiit! ang sarap!!"

ing ito na gawa ng kalikasan at pagkalipas ng ilang mga sandali'y biglang kumanta ng isang nakakahindik-balahibong orasyon ang mga Harawig. Umawit sila ng isang di maintindihang orasyon gamit ang kanilang buo, malalim at nakakatakot pakinggang mga tinig, at nung maitaas naman nila ang mga kamay na parang inaabot ang langit ay kasingbilis ng kisapmatang sumiklab ang mga nakatusok at nakapalibot na mga sulo sa Sinugdanan. Umapoy ang mga ito at nagbigay liwanag sa buong bahaging iyon, palakas ng palakas ang paglagablab na tila umaayon sa himig ng orasyong kinakanta ng mga Harawig. Makalipas ang ilang paulit-ulit na dasal, walang anu-ano'y huminto na sa pag-aawit ang mga Harawig. Pagkahinto nama

Malayo ang agwat kay Louis. Ngumiti si Chiles at tumango, "Hello." "Hello," sagot ni Zhaira nang walang gana. Tiningnan pa niya si Mirael na parang may pinapahiwatig. Parang hindi pa man natatapos ang isyu kay Mr. Chua ng Feathers Corp., may bago na agad siyang lalaki.

Napailing iling ako at bahagyang yumuko upong abutin ito at buhatin. Hindi naman ito nangangagat kung kaya't marahan ko itong hinaplos haplos tsaka ngumiti. Kaninong pusa naman kaya ito? My kamukha pa naman ang mata n’ya– “Tianna?” “Meow, meow.” napalinga ako nang marinig ang malambing na boses ni Hyrous na s’ya namang pag talon nang pusa pababa nang Island counter.

Nandoon ang passport ko at kung matutupok iyon ng malaking apoy, mahihirapan akong makaalis kaagad dito sa lugar na ito. Bago pa man ako makalapit ay kitang-kita ko kung paano bumagsak ang bubong ng bahay. Nahila pa ako ni Kuya Yvar. Nanlulumo ako, nanghihina ako. Paano pa ako makaalis nito?

“ Are you okay ma’am?” Tumango na lang siya dito,dinampot na niya ang mga gamit.Sinilip niya pa ng isang beses ang kabilang building,nagkakagulo pa din ang mga tao do’n,hanggang sa baba ng building. Napakunot ang noo niya ng makita ang kahina-hinalang lalaki sa baba ng building. Nagpalakad lakad ito,naka black na sumbrero ,black hoodie at parang hindi mapakali . In-adjust niya ang hawak na telescope,nakita niya ang beywang nito at may baril doon na nakasuksok.

I feel offended so I raise my brows to her. “Loraine this is Hirah,” Prenteng pakilala ni Vicenzio sa’kin. Mas lalong sumama ang timpla ng mukha ni Loraine sa deretsang pagpapakilala sakin ni Vicenzio sa kaniya. “Hello, Loraine. I’m Hirah Claire, Vicenzio’s wife,” I said empathetically as I extended my hand in front of her.

"Pang meryenda mo. Saan sila gumawi?" Itinuro nito ang gawi hagdan sa kaliwa. Doon na narinig ni Brie ang sekreto ni Hurley. Mabuti na lang at mabilis mag video ang isa sa alepores niya. "You're doomed, Hurley! Mark will be mine alone!" *****

“Hirsch! Do you copy?” There was a faint static sound. Mas tinatalo ng lakas ng hagupit ng hangin ang tunog mula sa kanyang earpiece. Pinanatili niya ang natitirang katinuan bago pa siya maianod ng nangangalit na mga alon kaya itinali niya ang sarili sa speedboat. “Hirsch! Hirsch!” Pero isa pang debris ang tumama sa ulo niya at tuluyan na siyang nawalan ng malay.

Hell no! *****