Humbly Novels & Stories

Huminga muna ng malalim si Dice at umupo sa bilog na lamesa sa harapan niya, nagkakabanggaan ang tuhod nila dahil sa sobrang lapit nito sa kanya. Umayos siya ng upo para hindi sila magkadikit kaya napatingin ito ro’n at bumuntong-hininga. “First of all, I would like to apologize.” Tumango siya. “Okay, can I go now?” “What? Wait, I still have something else to say. .” Hinawakan ulit siya nito sa braso nang tatayo na dapat siya. Tinaasan niya ito ng kilay. Narinig niya ang mahinang pagmumura nito bago umiwas ng tingin.

Ito na ang magiging buhay ko simula sa araw na ito. Inagahan ko talaga para may oras pa akong mag-observe sa paligid. Pagtapak ko pa lang sa lobby ng building, kumalabog na agad nang malakas ang puso ko. Sana naman ay hindi ako maging clumsy. Ganoon pa naman ako kapag hindi komportable. "Good morning. I'm Engr. Belle Amethyst Engracia," nakangiting pakilala ko sa HR.

Wala nga talaga sa diksyonaryo nila ang salitang humble. "I'm Keifer Reicher. Rank 5. Ako man ang pinakamababang posisyon sa grupo namin, bawi naman sa mukha. Habulin ako ng girls 'yung tipong handa nilang ibigay ang sarili nila sa akin pagkadaan ko pa lamang sa harap-" Unti-unti akong tumayo dahil hindi ko makayanan 'yung mga sinasabi niya about sa sarili niya. Grabe! Sobrang nakakatuwa naman ang pakilala niya sa kaniyang sarili ha?

sagot ni Damian habang nakangisi. Hugo tsked. “You don’t have to introduce yourself to anyone. You’re not that important.” Mahina namang natawa si Damian dahilan upang mas lalong sumama ang muka ni Hugo. “That’s rude.” “Tss,” singhal niya at bumaling sa ‘kin. “Let’s go, baby.”

sagot ko sa kaniya kung saan ay talagang sinadya ko na payabangin ang tono nang pananalita ko para inisin lang siya. [Tsss. You are really not humble Wayne. My God.] saad niya sa iritableng tono ng boses niya. Lihim naman akong napatawa ng dahil doon. “Being humble is not on my vocabulary, sorry. By the way, I have to hang up now. I have a meeting with my… client right now,” pag papaalam ko na sa kaniya.

Nakakabighani ang kanyang kagandahan. [No need, it’s just a small amount of money,] the Esteemed Admirer typed. Then, after a moment’s thought, he continued to share from the heart: [I just want to tell people that if you are rich, you shouldn’t look down on others. Lahat tayo ay ipinanganak na tao, kaya dapat nating igalang ang isa't isa at huwag i-bully ang mahihirap.]

Hindi na ba niya makikita ang kanyang pamilya? Naramdaman na lamang niyang marahan siyang kinabig nito. Inalo siya nito. "Tahan na. Hindi makakatulong `yan sa atin.I want you to be positive and brave this time. Hindi characteristic ng isang journalist ang pagiging duwag at mahina ang loob." Pagkatapos ng saglit na pag-iyak ay nakasumpong siya ng kaunting comfort habang yakap siya nito at nakasubsob ang kanyang mukha sa balikat nito.

He is a person of a few words and he doesn't need to tell the world who he is. " Very humble man.", turan nang matanda habang nakangiti sa gesture ni Tyron. He exude power and nobility but his feet is on the ground. Hindi kagaya ng mga ibang mayayaman na palaging buhat buhat ang pangalan ng kanilang magulang just to get attention from the people. " Thank you for your support", madamdaming turan ni Joy sa dalaga pagkatapos ng kainan. Humingi ng despensa si Tyron na hindi sila magtatagal sapagkat mayroon itong importanteng meeting pagkatapos ng tanghalian.

Hindi ko maiwasang ngumiti nang wala sa sarili. Minsan ay sumisingit pa rin sa isip ko ang pagiging humble nito kung minsan. Yeah but I shouldn't bear with the situation, maybe isa lang ito sa mga pakulo niya at kahit kaylan ay hindi ko gugostohing gustohin siya.

"Sinasabi mo ba na kapag tahimik, o kalmado ako ay isang himala?" Nilagyan muna ng binata ang plato niya nang pagkain bago tumango. "Yes." Pumikit siya at sumagap nang hangin. Kailangan niyang pigilan ang sarili niya na huwag sumabog. "Para kang bomba, Sam. Madalas kang sumabog---"