Novel & Cerita Humbly

Huminga muna ng malalim si Dice at umupo sa bilog na lamesa sa harapan niya, nagkakabanggaan ang tuhod nila dahil sa sobrang lapit nito sa kanya. Umayos siya ng upo para hindi sila magkadikit kaya napatingin ito ro’n at bumuntong-hininga. “First of all, I would like to apologize.” Tumango siya. “Okay, can I go now?” “What? Wait, I still have something else to say. .” Hinawakan ulit siya nito sa braso nang tatayo na dapat siya. Tinaasan niya ito ng kilay. Narinig niya ang mahinang pagmumura nito bago umiwas ng tingin.

Ito na ang magiging buhay ko simula sa araw na ito. Inagahan ko talaga para may oras pa akong mag-observe sa paligid. Pagtapak ko pa lang sa lobby ng building, kumalabog na agad nang malakas ang puso ko. Sana naman ay hindi ako maging clumsy. Ganoon pa naman ako kapag hindi komportable. "Good morning. I'm Engr. Belle Amethyst Engracia," nakangiting pakilala ko sa HR.

Humility is not a weakness; it is a tactical camouflage. “Rank 15, come here.” Ang boses ni Viveca ay nanggaling sa high table. Napatigil ang lahat sa pagkain. Dahan-dahan akong tumayo, bitbit ang aking tray, at naglakad patungo sa kanya. Bawat hakbang ko ay mabigat, ang aking likod ay bahagyang nakayuko—ang perpektong imahe ng isang basag na asset.

damn self! "Mr. Sy, I would like to introduce Ms. Lazaro, our humble and smart journalist" pagpapakilala niya sa akin. Huwaw ah! Kailangan pa bang may salitang 'huumble' at 'smart?' Masaya ba ako o mainis lang?

Ang pagiging humble ay laging nakakabawas ng distansya sa mga tao. “Huwag ka na maging humble! Nanalo ka sa championship. Karangalan ito para sa company. Siguradong magpapa-party si Mr. Jones para mag-celebrate. Ikaw ang magiging star ng party,” sabi ni Jane na may ngiti. "Ha? May party pala?" tanong ni Abigail. "Oo, yearly ginagawa ‘yun!" sagot ni Jane. Nagulat si Abigail nang marinig ‘yun, pero ngumiti lang siya at walang sinabi.

Wala nga talaga sa diksyonaryo nila ang salitang humble. "I'm Keifer Reicher. Rank 5. Ako man ang pinakamababang posisyon sa grupo namin, bawi naman sa mukha. Habulin ako ng girls 'yung tipong handa nilang ibigay ang sarili nila sa akin pagkadaan ko pa lamang sa harap-" Unti-unti akong tumayo dahil hindi ko makayanan 'yung mga sinasabi niya about sa sarili niya. Grabe! Sobrang nakakatuwa naman ang pakilala niya sa kaniyang sarili ha?

sagot ni Damian habang nakangisi. Hugo tsked. “You don’t have to introduce yourself to anyone. You’re not that important.” Mahina namang natawa si Damian dahilan upang mas lalong sumama ang muka ni Hugo. “That’s rude.” “Tss,” singhal niya at bumaling sa ‘kin. “Let’s go, baby.”

Hindi na ba niya makikita ang kanyang pamilya? Naramdaman na lamang niyang marahan siyang kinabig nito. Inalo siya nito. "Tahan na. Hindi makakatulong `yan sa atin.I want you to be positive and brave this time. Hindi characteristic ng isang journalist ang pagiging duwag at mahina ang loob." Pagkatapos ng saglit na pag-iyak ay nakasumpong siya ng kaunting comfort habang yakap siya nito at nakasubsob ang kanyang mukha sa balikat nito.

God bless. For those who wants dedication, feel free to comment or message me. :)