Husband Hubby Novels & Stories

"Thank you, Hubby..." Hindi pa rin talaga nasasanay si Daemon na tawagin ni Maddox siyang 'Hubby', tumitibok pa rin ang puso niya ng mabilis kapag naririnig iyon sa babae. Kahit na ilang beses niya pa iyon narinig mula sa asawa ay hindi pa rin talaga siya nagsasawang pakinggan iyon. Sumilay ang ngiti sa mga labi ni Daemon habang nakatitig sa asawa.

I hate how he's making me confused in each encounter. That made me realize that I never once called him by his name kahit na alam ko ang pangalan niya. Zethus. Bakit hindi ko siya matawag sa pangalan niya? They look the same, that's all. Alam kong magkaibang tao sila but why can't call him by his name? It's as if when I'm with him, it's more like I'm with Zach than my own husband.

Kaysa noon Ngayon halos dimo na siya makilala. Mga galaw at kilos niya. Hindi mo inaakala na ang babaeng nerd noon. Sobrang ganda na ngayon. “Paano kung magkita kayo ulit ng husband mo pinsan.” Seryoso niyang tanong sa pinsan. Bigla siyang napalingon sa pinsan at biglang nalukot ang mukha. “Hindi mangyayari iyon pinsan. Kasi niloko lang ako noon.” Aniya

Naglalambing ang isa ko pang baby. "Hubby..." "Hmm..." "I love you." Lucio chuckled and snake his arm around his wife's waist. "I love you too, wife."

“Noong una kitang makilala, ikaw na ang definition ko ng salitang ‘ideal man’. Gentleman, kind, loving, at gwapo pa. Very green flag, that’s why I like you back then. Minsan pa nga, inisip ko baka gusto lang kita dahil napakaperpekto mo, pero mali ako. Noong nahanap mo ako, you are at your worst. Ang sama mo nang panahon na ‘yon, pero nakikita ko pa din ang kabutihan sa puso mo. I thought mawawala na ang pagmamahal ko sa’yo, pero nakakapagtakang mas lalong lumalim pa iyon. That’s when I knew, it was true love. Mahal kita mapabuti o masama ka man, when you’re fine or when you’re lost. Mahal kita dahil hindi ko alam, basta mahal kita. I promise to never leave you kahit anong klaseng agos pa ng

Wala silang nilabas sa publiko na kahit na anong impormasyon tungkol sa kasal dahil iyon ang hiling ni Jihan. ......... "Now, I pronounced you husband and wife. Hyder you may kiss the bride" ani ng judge bilang pagtatapos ng seremonya. Isang smack lamang ang ginawa ni Hyder kay Jihan at nagpalakpakan naman ang lahat ng naroon. Walang pagsidlan ang kasiyahan ni Jihan. Masayang natapos ang kasal nila. Nakalipat na rin sila sa mismong mansion ni Hyder.

“Hindi sila maniniwala. Empleyedo mo lamang ako, Raven. At paano si Andrea—” “Baby, she’s no one.” “Alam ng lahat na may something sainyong dalawa.” “Pero ako na mismo ang nagsasabi sa ‘yo. I am your husband. It is very inappropriate for me to have another woman while I am married to you. At hindi ko ‘yon kayang gawin sa ‘yo.” Ang sarap pakinggan. Sana ay totoo. Sana ay totoo nalang ang lahat ng ‘to.

tugon nito, gulat na nag-angat ng tingin si Sophie sa mister at labis ang pagkagulat niya ng ilabas ni Matthew ang isang cake na may nakasulat na happy Ist wedding anniversary roon. Napatulala siya sa sobrang kasiyahan na kanyang nararamdaman dahil ang tila kay taas na pader na iniharang ni Matthew sa pagitan nila ay mukhang ibinaba na. “Happy Anniversary,” bati ng kanyang mister. ---

Nababaliw na siya. "Hell? Living with you and having you as my husband is hell already. You are a monster living in hell!" singhal niya dahilan upang hawakan nito ang mukha niya. Pinisil nito iyon. Hindi nito inalintana ang pawis niya at dumi sa kaniyang balat.

“A contract marriage.” Nanlaki ang mga mata ni Alexi. “WHAT?!” Parang may humahampas na tambol sa loob ng kanyang dibdib. “A contract marriage? Are you out of your mind? You can’t be serious.” Nanatiling kalmado si Marco. Para bang karaniwang bagay lang ang sinabi niya.