I Love You Since 1892 Summary 소설 & 이야기

Yes I know. " Then why didn't you told me. "Sabi ko kase, I want you to experience how I am going to court you,* " I want you to fall in love with me.* " But I loved you." " Since when?"tanong ni Eduard " I just don't know but the day I had surrendered my self in you " " It was because of love * " You love me too?" " Yes. I love you too." Eduard, I feel hungry."

“Because I love her...” Dati, inisip niyang lust lang na nawawala rin eventually. Pero ngayong gusto na siyang iwan ng asawa, doon niya lang napagtanto na matagal na pala siyang may feelings. Baka nga noon pa, noong una pa lang na nakilala niya si Elle sa Imperial Palace, dalawang taon na ang nakakalipas, nang isang gabing puno ng alaala ang nagbago sa kanya.

I love you. THE END.

Gusto kong kalimutan ang parte na kontrata lang ‘to, at pagkatapos ng lahat ay hindi ko na maririnig ulit ang boses niya. ♪“I wanna be with you for the rest of my day, I promise I'll love you Forever and ever and always,” ♪ Napahawak ako sa dibdib ko dahil ramdam ko ang agresibo nitong pagtibok. Bakit ganito? Halos dalawang linggo pa lang kaming magkakilala, bakit nararamdaman ko ‘to kaagad sa kanya? Bakit ang bilis kung sumuko kapag tungkol na sa kanya? Bakit nasusuway ko ang sarili kong prinsipyo para lang marinig ang malamig niyang boses? Bakit ganito ako kapag siya na?

Hindi ko alam kung ano ang dapat kong maramdaman ngunit ang aking kamay ay nanlalamig. “Na comatose siya nang anim na buwan at mula nang magising siya, madalas siyang tumulala.” I didn’t know that his story was this tragic. I feel so sorry. I feel so guilty. When he dumped me, I resent him for breaking my heart into two. I never knew that his heart was broken into pieces. After all these years, ngayon ko lang nalaman na may ganitong kwento. Mr. Serilio seems to know him well.

That's why sinugod namin ang mga h*******k at binigyan ng leksyon. Then suddenly I realized that I'm falling inlove with her. Araw-araw kong syang pinapasaya at binibigyan ng flowers hanggang sa mag-MU or mutual understanding na kami. Gusto kong kalimutan nya ang nangyari sa kanya noon.

"Hayaan mo at pag okay na tayo ay pupuntahan natin si Lolo sa farm. Nagkataon kasi noon nung pumunta tayo ay wala siya at nasa ibang banda kaya hindi mo siya nakilala. Pero matagal na niyang gusto kang makilala nun. Medyo hindi rin siya pabor sa ginawa ni Ate Alice na pag su sumbong sa atin kay Mom. Mabuti na nga lang at hindi siya pinarusahan ni Lolo e. Kinausap lang at pinag sabihan. Kaya pansin mo na hindi na muli pang nag paramdam sa iyo si Ate Alice kasi nga ay yun ang parusa ni Lolo sa kanya ay yun ang huwag ka ng lalapitan pa. At inalis na rin siya sa pag tuturo noon kasi nga ay para malayo ito sa iyo. kaya huwag kang mag isip na hindi ka magugustuhan ni Lolo ha. Mabait siya basta tam

Tulog na tulog si Dwight at wala itong kaalam-alam na huling gabi na pala nito ang makasama siya. Parang pinupokpok ang dibdib niya na tinitigan ang maamong mukha ng binata. Mahinang umiiyak siya. At sa kahuli-hulihang pagkakataon. He kissed Dwight for so long. Mas matagal, mas ramdam niya ang kagustuhan na hindi iwanan ito. But this is really her fate, and she had to face it kung ayaw niyang hindi madadamay ang taong mahal niya. "I love you Dwight Rivera. Tandaan mo sana iyan."

May pumasok na ideya sa kanyang isip kaya bigla niyang naitanong kung anong year na ba sila ngayon. "Year twenty-twenty two at September three ang petsa ngayon," mabilis na sagot ni Nana Delia. Hindi na ito nagtaka sa kanyang tanong dahil iniisip nga nito na may amnesia siya samantalang siya ay halos malaglag ang kanyang puso sa narinig niya. Kung twenty-twenty two ang taon ngayon, ibig sabihin ay nag-travel siya ng mahigit na fifty thousand years mula sa nakalipas? Paano nangyaring nag-travel ang kaluluwa ko at napunta sa future? Ano bang himala ang nangyaring ito sa akin?

Wala nang puwang para ayusin pa. Pero habang hawak niya ang telepono, unti-unting sumisiksik sa kanyang isip ang mga alaala, ang mga matatamis na salitang “I love you” noon, ang mga pangako na magsasama habangbuhay. Para bang mga kawit na paulit-ulit na humahagod sa kanyang puso, nag-iiwan ng sugat na hindi na madaling maghilom.