Novel & Cerita I Spy With My Little Eye

Kailangan niyang i-please ang batang to at baka matanggal pa siya sa trabaho. "Your turn." Utos nito sa kaniya. Napaisip siya. Ano naman kayang papahulaan niya sa dalawa. Inilibot niya ang tingin sa paligid. Biglang may pumasok na ideya sa isip niya. "I spy with my little eye..." Sandali siyang huminto. "...something blue." Mabilis na napatingin si Junie sa langit. "The sky!" Napailing si Graziel. "No."

"Damn! Why does she need to ask that?" Dahil nga nakafocus ako sa kaniyang tainga ay hindi ko gaano narinig ang sinabi niya. "What?" "Your eyepatch is blue today. Do you have some sort of collections of that?" he asked instead. I blinked as my right hand slowly touched the soft fabric covering my left eye. Yea, I'm wearing an eyepatch for the reason that I can't disclose this soon. Maaga pa, hindi pa tamang oras para sabihin.

bulong niya. Biglang bumukas ang isang maliit na screen sa gilid ng pod. Isang recorded message. Ang mukha ni Ryella ang lumitaw. Pero hindi ito ang Ryella na nakita niya sa simulation. Ito ang Ryella sa sandaling kinuha siya ng mga tauhan ng The Eye. Ang kanyang mukha ay puno ng pasa, ang kanyang labi ay pumutok, pero ang kanyang mga mata—ang mga gintong matang iyon—ay nagniningas pa rin sa bagsik.

Walang gana akong tumayo para umalis na ng napadako ako sa huling pagkakataon sa salamin. For once, I looked at my eyes, and memory suddenly flashed on my mind. I hate how my eyes scream vivid, and people can easily search through my soul no matter how I tried to hide it deep inside. My eyes are the only thing I hate the most on my face. I hate how people can easily read it. My eyes can easily perceive things, and I hate that people can easily see through them. They see it as my greatest asset, but I see it as the worst. My eyes always scream loneliness and longing. It never showed emotions at all.

“Baby, come here. May pag-uusapan tayo,” “Ha? Sir Everette. Nabagok ba ulit ang ulo mo kaya iba naman ang naalala mo?” “Hindi naman, kasi kusa kitang naalala,” “Naalala muna ako?” napatda ito. "Yes! Pasaway na agent ng Eagle Eye," "S-sir Everette, kilala muna ako?" umpisang maging garalgal ang boses nito. “Na Ikaw si Jade na panay pa cute sa akin at matigas ang ulo. Ikaw ang maingay sa hideout at maraming kalokohan. Isa na roon ang nagsolo ka kaya napahamak tayong dalawa."

Mas mapanganib. Ang tela ay malamig sa balat ko, parang paalala na wala akong karapatang maging komportable. Sa ilalim ng gown, wala akong dalang armas. Walang baril. Walang kutsilyo. Pero armado pa rin ako. Sa kanang mata ko, may contact lens na hindi ordinaryo. Isang spy camera. Ultra-thin. Undetected. Magbibigay ito ng direct feed sa hideout. Ibig sabihin ay live din nilang makikita kung anong nakikita.

Malaki sa akin ang hoddie at bumagay naman sa'kin ang eyeglass nito. " Are you spy? You're outfit is out of style. Gosh!" Mataray na wika pa ng babaeng kalalabas lang mula sa cubicle. Napatingin naman ako sa palagid baka may iba itong kausap kaso wala akong nakita. Kaming dalawa lang ang narito.

“About the spy thing, are you pertaining to Yzza?” “Who else? She keeps on glancing at you time to time and you are very pretty occupied kaya hindi mo napapansin and that's one of the signs of spying at kahit hindi siya nakatingin alam kong taimtim siyang nakikinig.”litanya niya saka humithit ng sigarilyo. “Tingin mo ba ipinadala siya ng Lolo ko? Siya kaya ang papatay sa akin?”

Alyana smiled sadly at him. “Because I am just a spy. I was sent to spy on you. I was sent to watch every move you make and find out every plans you h-have.” Mahina at garalgal na boses na sagot nito at may himig na nahihirapan ito sa mga salitang binigkas nito. Ang kaniyang galit na mukha ay nablanko. Tila hindi siya makapaniwala habang nakatitig sa mukha ng babaeng Minahal at pinagkatiwalaan niya.

kunot-noong tanong ni Yael sabay kabig ng manibela paliko. ["Hindi po ako sigurado pero mukha silang mga spies or agents, something like that. May earpiece silang lahat. May mga maliit na mikropono ring nakakabit sa uniform nila at ang kanilang mga mata…Masyadong malikot ang mga mata nila."] Saglit na binagalan ni Yael ang kaniyang pagmamaneho at muli niyang tiningnan ang pangalan ng lugar kung saan siya patungo.