Novel & Cerita I Will Make It Up To You

Hindi siya umaasa na makakakuha siya ng sagot mula rito. "Ma, baka po matagal akong hindi makakabisita. Kailangan mong labanan ito, ha! Kung magtagumpay ako, siguradong masisiyahan ka dahil mababayaran ko na ang lahat ng ginawa nila sa iyo."

~Hold me now~ ~It's hard for me~ ~To say I'm sorry~ ~I just want you to stay~ Nag-sorry na siya sa akin, pero bakit kilangan sa public place pa? He want me to stay. Siguro ito ang hinihintay ko sa kaniya ang mag-sorry siya pero hindi sa ganitong paraan. All I want is to hear him apologize to me sincerely. ~After all that~ ~We've been through~ ~I will make it up to you~ ~I promise to~ ~And after all that's~ ~Been said and done~

"No. It's now or never. I can make her smile. I will certain do that." ---

"Para saan?" Hilaw na ngiti lamang ang binigay sa akin nito bago lumapit at hinalikan ako sa noo. "I want to make it up to you. Remember, this is not an ordinary make it up for you. This is one of my moves to get closer to you. Just enjoy everything of it."

Hindi ko man iyon madalas maipakita sa kanila dahil abala ko sa sarili kong buhay ay masayang-masaya ako dahil sila ang mga kaibigan ko. I should also need to make up for them. To make them know that I always appreciate whatever they did for me. I want them to always know how much I love them. “You are really the best!”

I do care for you, no matter what happen. Ciao!!

Ang bait niya kaya ngayon. Oh my gosh! ‘Wag mong sabihing gimik niya lang ‘to para sa “I'll make you pay” plan niya? “I want to also apologize for what she did to you. I'm sorry, galit lang talaga siya no'n,” paghingi niya ng tawad na ikinabalik ng atensyon ko sa kanya. Muli akong kumagat sa biscuit dahil hindi ko na alam ang sasabihin ko.

Mas delikado na kung may makapansin, kung may magsimulang magtanong. Habang nagta-type ako, may kumurot sa dibdib ko. May guilt. Alam kong masasaktan siya. Alam kong pakiramdam niya, may kinukuha ako sa kaniya. Pero kung iyon ang kapalit para manatili siyang ligtas, tatanggapin ko ang galit niya. “I’ll make this up to you,” mahina kong bulong, parang pangako.

Lalo siyang nalungkot sa mga narinig. "Don't worry, Nelly. One day, magugulat na lang kayo na nariyan na ulit ako. I'll pay you all a visit, at magpapadala ako sa'yo ng pera para ibili ng supply ng mga vitamins para sa mga bata, okay?"

May kausap ito na hindi niya batid kung sino. “I missed you too.” “Oo, I’ll make plans for us. Alam mo naman kung gaano kahirap tumakas hindi ba? Isa pa ang daming inaasikaso ngayon. Pero, I promise you, babawi ako sa ‘yo. Just be patient, alam ko naman na naiintindihan mo ‘di ba? Huwag ka ng magtampo.”