Novel & Cerita Ikaw Lang Silent Sanctuary Lyrics

“Huwag ka nang mag-isip, okay? Don’t worry walang makakaalam.” Hindi na siya umimik. And silence means yes para kay Kenneth. Nakahinga na ito nang maluwag. Tumingin-tingin na ito ng bangko na nadadaanan. “Iyong tungkol sa lalaki kanina. Ako na rin ang bahala,” sabi pa nito. “Pero—” aangal sana ulit si Leia. Iyon ang parang hindi na niya matatanggap na tulong.

"Mundo ko, p'wede ba kitang halikan?" His tone is like a curse into my ears. It's like giving me something... desire. I'm trying to calm my nerves right now, but I swear I can't. Parang may tumutulak sa akin. Hindi ko magawang iiwas ang aking tingin sa kanya, para niya akong inaakit. Tila may karera ng kabayo sa aking dibdib dahil sa sobrang lakas ng pagtibok nito. "Silent means yes," saad nito sa isang nakakaakit na tinig at bago pa man ako makabalik sa aking wisyo ay dumampi na ang kanyang malambot na labi sa aking labi.

I whisper and sobbed quietly Nakita ko kung paano siya natigilan _______________ Aykafaye❤️❤️ ******* Vote Follow Comment

"Mas magandang marinig mula sa bibig mo ang mga pagkukulang namin o kung saan ka nagsasawa sa amin at kung bakit humantong ang lahat sa ganito. 'Wag mo naman kaming pahirapan. Sobrang sakit kasi na iiwan mo kami na wala man lang kahit katiting na rason." "Ano bang mahirap intindihin sa salitang ayaw ko na? Isipin niyo nang isipin ang rason ko, wala akong pakialam. Ang akin lang naman ay 'wag niyo na akong tatawagan, i-text o anumang walang kwentang bagay na 'yan. Hindi ba naging malinaw sa inyo ang sinabi ko nung isang araw? I told you to mind your own business! I'm no longer your friend since that f*cking day." "Yan ba talaga ang gusto mo?" Lumapit si Heavenzy kay Eleuthera nang walang maki

sabi ng isang tinig na siyang sinusunod ni Alea. Nakalabas si Alea sa palasyo at nagpatuloy pa rin sa paglalakad hanggang sa mapunta siya sa isang napakatahimik at madilim na bahagi ng kakahuyan. Huminto si Alea at biglang nagising. Pagmulat ng kaniyang mga mata ay laking pagtataka niya na wala siyang ibang makita. Napakadilim ng buong paligid. "Nasaan ako?" tanong niya sa sarili. "Yulan? Iris? Ash?" pagtawag niya sa mga ito ngunit walang sumasagot.

Tinatamad siyang manood ng tv o magcellphone kaya minabuti niyang libangin ang sarili gamit ang kanyang pinakamamahal na instrumento, ang kanyang gitara. Sinimulan niyang tumipa, maya-maya'y kinakanta na niya ang isa sa paborito niyang kanta. Ang Kundiman by Silent Sanctuary. Gustong-gusto niya ang kantang ito, ewan ba niya gusto kasi niya iyong nilalaman ng lyrics lalo na ang tono. Isa pa paborito niya ang bandang ito. Para kang asukal Sintamis mong magmahal

Maybe I really am that easy to let go of. Gabi na naman. It's that kind of night again... tahimik pero maingay sa loob. The kind of silence that screams louder than any voice. 'Yung lungkot na parang kumakapit sa balat, na kahit huminga ako, parang may kasamang bigat. Every breath feels like a sin. The night stretches endlessly, no direction, no peace, just me and the sound of my thoughts.

nakangiti kong sabi sa kanya, saka isa isang lumapit ang mga batang estudyante niya. "Wha- what are you doing here kids?" may dalang bulaklak ang mga bata. Inawit nila ang You are The One ni Toni Gonzaga. Doon lalong naiyak si Lizzy. Kinuha ko ang kanyang kamay, at inanyayahan ko siyang sumayaw. "Lizzy.." habang magkayakap kami sa dance floor," will you change your last name to Suarez?" "Huh?" napalayo siya sakin. "A- are you--"

I still continue to sing, baka kasi magising siya nang hindi ako naririnig na kumanta. “Sa mundong nakakapagod, oh, ikaw ang aking pahinga Gumagaan ang lahat kapag nasisilayan ka na Kaya ‘wag nang mangamba, walang dapat ipag-alala Palaging nandito lang ako sa ‘yong tabi, dito sa ‘yong tabi~” Nang malapit na akong matapos sa pagkanta ay biglang bumukas ang pintuan at nakita ko si Nova, inis na inis na nakatingin sa akin.

Tahimik kaming kumakain at walang kahit na anong maririnig na tunog maliban sa kalansing na mga kubyertos na aming gamit at ang ingay ng ibang costumer. Hindi ko mahagilap ang tamang sasabihin sa kaniya. Parang nawalan ako ng boses na magsalita. I become a mute and I don’t know why. Ramdam ko ang bawat titig ni Tyrus sa ‘kin. Paanong hindi ko mararamdaman ‘yon e, parang tatagos yata ‘yon.