Ilang-ilang Novels & Stories

ulit na sabi nya pero hindi ko parin maintindihan "Corndog?" sabi ko pero umiling ulit sya "Confirm" ulit uli na sabi nya "Carne?" Sabi ko pero umiling ulit sya at nagbugtong hininga. "C" sabi nya kaya inulit ko yung sinabi nya "C?" ulit na sabi ko sa sanabi nya "O" sunod na letter na sabi nya "O" kaya inulit ko ulit yung sinabi nya

MARTINA Halos paliparin n ani Yohann ang kotse nito habang nasa biyahe kami. Pareho kaming nangingiti kapag nasusulyapan namin ang bawat isa na nakatingin. Para kaming bagong kasal na excited na umuwi sa sarili naming bahay at kulang na lang ay magtago sa kuwarto ng ilang araw para masulit ang isa’t-isa.

Sabi ko sa sarili Ang mga nakamasid sa amin ay iiling-iling habang nakangiti. “Kayo talagang dalawa, dito pa talaga gumagawa ng eksena,” ani Mommy at kunwari ay hiwakan ang noo at pakunwang nagpahid ng pawis. Pero alam kong natutuwa si Mommy na makitang nagkaayos na kami ni Franco. S’ya lang naman kasi ang number one naming cheerleader. “Let’s get inside at baka hindi na kayo maka-akyat pareho,” sabi naman ni Tito Sandro at nagpatiuna ng maglakad papasok sa loob kasabay sina Mommy at Daddy.

Hindi minuto kundi Segundo kamo seryoso Kong Sabi at nagsimulang magbilang Mula sampung segundo. “Ten, nine, eight, seven, Six, Five, four, three, two, One....boom”— Hade Samantala... Zhan! Paano na ako Anong sasabihin ko sa Magiging anak natin kapag nagtanong siya tungkol sayo pag laki Niya?! Walang tigil Ang pag agos ng aking luha dahil Hindi ko talaga matanggap Ang agad-agad niyang pagpanaw Hindi pa nga kami nakakapag usap ng maayos Mula nuong nagkita kami.

] "Oorasan kita! 'Pag umabot ako hanggang ten at hindi ka dumating. Humanda ka!" "ONE!" ["Hindi ba p'wede mamaya?"] "TWO!" ["Saan ba kasi tayo pupunta?"] "THREE!" ["Oo na! Otw!"] "FOUR!" "FIVE!" "SIX!" ["Malapit na 'ko!"] "SEVEN!" "EIGHT!" "NINE!" Magta-type pa lang sana ako ng pang-ten nang marinig ko ang pagsigaw niya. "SAKAY NA!"

"Hindi. Pero ikaw, ilan ba ang kaya mo?" "Dalawa lang ang gusto kong baby." "Dalawa lang?" Parang nalungkot ito. "Ilan ba ang gusto mo sana?" tanong niya rito. "Kahit ilan, basta tatlo ang pinakakaunti." Napangiti siya. "Oh, sige. Tatlo." Tuwang-tuwa ito sa sinabi niya. "Dalawa na lang ang tatrabahuhin natin."

"Anong gaga--" "Bibilang ako. After five seconds ihahagis mo yan sa kaliwa mo. Naiintindihan mo?" "Bakit b--" "Five." "Hoy. Galand, ano bang--" "Four." bulong niya. "Three." "G-Galand. Ano ba? Bakit ko ito babasa--" "Two." "H-Hey. H-Hindi ko gagawin y--" "One! Ngayon na!"

Ilang minuto? tatlo? Maaari ba akong magrequest. I want him inside me now! Magpapatuloy ba ang eksenang ito ng kalahating oras? Isang oras? Gaano karaming kiliti pa bago ang gusto ko ay makamit!

“Bakit sir, nahuhulog ka na rin ba?” Hindi siya sumagot, bagkus ay unti unting lumalapit ang mukha niya sa akin. Heto na bai yon? Hahalikan na niya ako? Kaya naman ay unti unti kong ipinikit ang mga mata ko. One, two, thr-, naputol ang pagbibilang ko sa isipan ko anng may marinig na kung ano. “Que barbaridad! Aiden, iho! Ano ito?”

Bago ang totoong game ay susubukan raw muna ang skills namin sa pamamagitan ng pag-dribble, pag-shoot at pag-pasa ng bola na iiscore-an gamit ang mga even numbers from 2-10. As usual, si Clio ang nangunguna. Samantalang si Ashanti ang nasa hulihan dahil puro 2 ang scores niya. Kelly and I are tie dahil parehas na 6 at 4 ang scores namin sa lahat. "Ugh, I hate it!" Muling reklamo ni Ashanti nang 2 na naman ang score niya sa pinakahuli. "It's okay," ani Dane at inabutan si Ashanti ng tuwalya na agad naman nitong tinanggap.