Novel & Cerita Ilaw Ng Tahanan

Lagi kasing wala siyang naabutan sa kanilang mansion sa Maynila. Habang sa loob ay natanaw ni Blue ang katapat na bahay. Two-storey din ito. Sa bintana sa ikalawang palapag ay nakita niyang may nakasilip na lalaki. Nang mapansin nitong may mga tao na palabas sa katapat na bahay ay isinarado nito ang bintana.

Ano bang pinag-iisip mo? Nang ma-realized ang mga pinaggagawa ay mabilis siyang tumayo sa kinahihigaan at inayos ang kama ng amo, at kahit na makapal ang mukha niyang tao ay nakaramdam naman siya ng kahihiyan sa inasal. Kinuha niya ang labahan at mabilis siyang pumunta sa likod bahay para maglaba. Hindi naman siya mahihirapan sa pagkuskos dahil kompleto ang mga gamiot. May washing machine at dryer na ito. Atig! Marunong din pala maglaba si Shawn?

Inilibot ko ang aking paningin sa bahay niya. Medyo makaluma ito kumpara sa bahay namin na masyadong moderno at walang kang makikitang kahit isang kagamitan na luma. "P-Paano ho ako napunta rito?" Nakakunot-noo kong pag-uusisa.

Rose still looked at me with unsure eyes but Iris and Jasmine seemed to have warmed to me, thankfully. "Lilly, why don't you show him around the house and then we'll all head to bed" Iris suggested. Lilly sighed and nodded. I looked at her and she nodded for her to follow me. She walked around the house and showed me the bathrooms and her mother's and aunt's rooms along with the study. I was intrigued with the study. It had curious books everywhere along with plants. There was a desk but also a work table with all sorts of bottles and jars and drying plants on it.

Nagulat ako ng pag pasok namin sa kanyang bahay ay sobrang kalat at madaming nabasag at sa hula ko ay mamahaling mga gamit iyon. Parang dinaanan ng malakas na bagyo ang bahay niya. "Let's eat first" tang ina bakit ganon parang balewala lang sakanya ang mga gamit niyang nasira parang wala itong pakielam samantalang pag ito nangyari sa mga kagamitan sa bahay ay syempre wala din akong pakielam hindi naman ako may bili mga yon kaya wala akong karapatan mag react hehe.

Eliezah WALA kaming imik habang tinatahak namin ang daan papunta sa bahay na pinuntahan namin dati. Pagdating namin sa lugar ay sumalubong samin ang nakakabinging katahimikan. Ang bahay ay walang ilaw at ang tanging tumatanglaw sa bahay ay ang maliliit na sinag ng buwan. Bumaba ako sa kotse at ganun din si Zykiel. Lumapit kami sa bahay na walang ilaw na nakabukas at walang sinyales na may nakatira roon.

The little house on the coast didn’t look like much from the outside. Faded blue shutters, creaky steps leading to a porch too small for more than two chairs, and wildflowers overrunning the garden like they owned the place. But for Ilana, it was home. The only home she’d known that was peaceful and quiet. Inside Calix was making breakfast. He moved with effortless rhythm in the small kitchen, flipping pancakes with a finesse that only came after years of practice.

napapikit ako doon. "Kung hindi mo kayang lumaban, ako ang lalaban para sa atin." We arrived safely at Olongapo. Sa bahay ako dumiretso, tinext ko sila Ivory na dito muna ako tutuloy. My dad is busy, tatapusin niya daw ang trabaho bago kami samahan sa nalalapit na bagong taon. My little sister is here also, pansamantala kong kinalimutan ang lahat at nakipag bonding sa kaniya. I was exhausted, hindi ko na pinansin pa ang petsa. I celebrated new year's eve with my family, pagkatapos ay nag-video call kami Xavion.

Tinanong niya bawat detalye kung paano ang pag luluto ng menudo, kung kayat sa susunod ay gusto niyang ipag luto ako. ""Grabe, nakaka pagod mag luto!"" Maliit lang naman ang apartment ko kayat pinatong ko nalang ang pag kain sa tabi ng tv. ""Para sabihin ko, hindi ikaw ang nag luto. Pinanood mo lang ako at puro tanong ka. Hindi ka ba marunong ng gawaing bahay?"" ""Sa katunayan, hinde.""

Hindi naman mahal ang upa, may kalumaan na din naman ang bahay pero maayos naman. Inakyat ko na ang hagdan tungo sa second floor, nilakad ang pasilyo tungo sa pinakadulong pinto. Bago ko iyon buksan ay napabaling ako sa kadiliman ng paligid. Kaunting ilaw lang na mula sa poste ng ilaw sa labas ng gate ang nagsisilbing liwanag. Halos di na nga makita ang mga halaman.