Mga Gamit Sa Bahay Tagalog Mga Nobela at Kwento

binalingan niya si Mama, "Tita may gamot po ba kayo sa colds?" "Yes, meron hijo. Manang pakikuha nga ng gamot diyan." utos ni Mama sa kasambahay. I'm smiling now as I look at Al who is staring at Prian. "Hay naku, sana all may jowa!" Nagugulat akong napabaling kay Pia sa sinabi nito. Sila na?! Hindi nga? Narinig ko ang malakas na pagtawa ni Mama at Papa. Natawa din ang mga kasambahay.

Hindi ko alam kung malulungkot ba ako kase tumalikod lang naman siya at wala ng lingon-lingon na umalis ng kwarto ko. Pero dahil wala na akong oras ay kumuha na lang ako ng maliit na maleta para i*****k duon ang mga gamit ko. Shirt, shorts, underwear at kaunting necessities lahat yun ay magkakahalo sa maletang dadalhin ko. “Good Morning, Hija! Bakit mukhang nagmadali ka?” tanong ni Ate Kleng na nagkakape sa dining. “Walang Good sa Morning ko Ate Kleng, pinagmadali lang naman ako ng magaling niyong alaga,” sabi ko kaya sumimangot si Ate.

Inilibot ko ang aking paningin sa bahay niya. Medyo makaluma ito kumpara sa bahay namin na masyadong moderno at walang kang makikitang kahit isang kagamitan na luma. "P-Paano ho ako napunta rito?" Nakakunot-noo kong pag-uusisa.

"Ate diba po ito yung ginagamit mo sa bahay pag nag da-drawing ka? Idinikit na 'coponban' na lang yung laman nang sayo eh, tapos monggol na lapis na lang ang ginagamit mo. Ate, mahal po ba 'to? Parang may kung anong bumara sa lalamunan ko at bigla ay nag tubig ang gilid ng mga mata ko. Wala sa sarili akong tumango sa kanya. At nilingon niya ang mga gamit niyang inilagay sa push cart. "Wag na lang yung second floor na pencil case Ate, bilhin na lang natin 'tong mga gusto mo." Tuluyan ng tumakas ang mainit na luha sa mga mata ko ng marinig ang sinabi niya.

Talagang napabayaan na ang lugar na ito. My eyes went to the simple wooden house. Isang palapag lang iyon, gawa sa mamahaling kahoy lahat ng bahagi. I found myself walking inside as I wander around the place. It's cozy. Unlike outside, this place maintained its beauty. There are cobwebs, some dust probably because it lacks of cleaning. Ang mga furniture ay natatakpan ng mga puting telang puno ng alikabok.

Pagrereklamo ni Trexie habang inaayos niya ang kanyang mga gamit. "Paano ka may maiiintindihan kong hindi ka naman nakikinig? Kung saan saan ka nakatingin. Bukas, doon ka na sainyo mag-aral. Huwag ka nang pumunta dito." Kinuha ko ang mga gamit ko at agarang tumayo. "Teka lang naman. Napaka kj mo talaga. Kasalanan ko bang nakabalandra sa mga mata ko ang magandang tanawin?"

Sumimangot ako, "Umupo ka muna do'n, magluluto ako." Umupo ako sa counter habang kumuha siya sa refrigerator ng rekado, nagsalang din ito ng bigas. Nang kumalma ay nakapagsalita na ako nang maayos. Ang kalan ang ginamit niya sa pagluluto ng kanina dahil nga walang iwan. While I was there, I happily watching him cook in front. "Why are you doing here? Hindi ko inaasahan na ikaw ang pupunta," I asked.

"Ate! Waahhh!" Kumislap ang mga mata ni Sheanna nang pumasok kami sa bahay. Niyakap niya ako habang nagtitilian kaming dalawa. Si mama naman ay ngumingisi habang tinutulungan siya ni Ramil na buhatin ang mga bagahe para pumasok sa sala. "Ang tagal niyong sumakay ng barko! Ako lang ang mag-isa rito sa bahay," nakangusong ani Sheanna nang pumiglas sa yakap ko.

He's fever is high! Mabilis akong tumakbo papalabas at nagtungo sa kusina, kumuha ako ng warm water, panyo and a vinegar. Hindi ko pinansin si mavin na nanood ng tv sa sala at nilagpasan lang ito.

ilang saglit pa ay tumahan ito at kalmado na. "The day after tommorow tayo aalis, kaya ayusin niyo na ang mga gamit niyo. at ang bahay na ito ibebenta na natin, ang pinagbentahan iyon ang gamitin ninyo ni papa para makapagsimula ulit sa Argentina. Doon sa mga natitirang katulong ako na ang bahala sa kanilang magbigay ng huling sahod nila. Sige na mama magpahinga ka na muna at may aasikasuhin na muna ako." Wika niya rito at tumango lamang ito bilang sagot. Nang maihatid niya ang ina sa kuwarto nito, nagpaalam siya at sinabing babalik din kaagad. ngunit iba ang kanyang gagawin.