Ill Manners Mga Nobela at Kwento

"You're welcome." Simple lamang ang naging usapan. Napaka-natural. Na parang nakasanayan na nitong unahin ang kasama. Habang naglalakad patungo sa entrance ay marahan nitong hinawakan ang salaming p***o upang makapasok muna ang babae. Isa na namang simpleng kilos, pero halatang sanay na sanay si Kent sa pagiging gentleman. Bagay na hindi naman pinaglagpas pansinin ni Marikit.

“Look at your attitude! How can you talk back to me? Did your useless parents teach you manners?” “Useless? You mean, yourself? I didn't talk back to you sir, I just answer your question.” Ngumisi ako sa kaniya para maiinis siya. “Okay, then, let's talk later,” Finally! End of conversation. Siya nga itong walang manners, kala mo siya 'yong may ari ang university or kala mo siya ang boss rito! “Let's go,” bulong ni Nicolai sa akin.

Lahat na lang kailangan kilatasin. “You need to learn the etiquette because for some reason. It's really important.”Sabi na lang niya sa akin. na parang nag mamaka-awa. “Do you know what are your manner saying about you?” Medyo napayuko ako. “They tell other people who you are! How you brought up? What kind of family you have? Your social status. Your education level. What kind of person you are? What do you think about all the time, are you a self-absorbed narcissistic? Or are you considerate of the other person? Your level of self control, the way you handle conflict, what is it like to live with you? And so many things Zhia.” Saka napasapo na lamang siya sa kanyang noo. May point nga siya

Natutunan ko rin ang unspoken rules… hindi basta-basta magtanong ng sobra, wag maging masyadong personal, at palaging magpakita ng respeto. Pero hindi rin mawawala ang awkward moments. Minsan, habang naglilinis ako ng living room, biglang pumasok si Nathaniel at nag-stare sa akin ng matagal. “Lira… you can do it faster if you…” nagsimula siyang magbigay ng instructions, pero pinigilan ko ang sarili ko na hindi mag-react ng halatang galit o takot. Nakasanayan ko na rin, at ramdam ko na kahit paano, may halo ng respeto sa kanyang tono.

Kaya marahan niyang tinapik ang balikat ng anak. “Stand tall,” bulong niya. “You’re ready.” Huminga nang malalim si Alaric… at ngumiti. Sa tabi niya, si Elera ay eleganteng kumaway, eksaktong tinuro ng kanilang etiquette instructor—hindi sobra, hindi kulang. Isang ngiti na may kumpiyansa at init. Napangiti si Cassandra, halos maiyak. They’ve grown so much, naisip niya.

Kaya unti-unti siyang napangiti. “Now, you’re smiling. How was it? Kaden is a beast in bed, Bern. I’m glad you could still walk.” Nag-init ang mukha ni Bernila. “He is huge.” “Of course! Hindi ka lugi sa kanya. And now you need to work on getting his attention. Lalo na ngayon na babalik na tayo. Kaden is workaholic. Don’t forget to enroll your etiquette class. Isasama kita sa mga business gathering. Pakikiusapan ko si Clive na lagi kang isama.”