Ill Manners Novels & Stories

“Damot. Napakadamot mo. Wala na bang silbi ang ilang taong pagkakaibigan natin dahil lang sa ma—hmm, hm!” Tinapalan ni Cain ng karne ang bibig ng kaibigan para manahimik na. “Table manners.” He cleared his throat and continued eating.

Curious na tanong ng kapatid ko kay Laze. "We are raised well, showing bad manners means we lack discipline." Mahinahon na sabi ni Laze. "We can show some of attitudes but not bad manners." Napatango tango ako ng maunawaan ang sinabi niya. "We can be short tempered but we can't disrespect other people who deserves to be respected." Namangha ako sa patakaran ng disiplina sa kanila. "Our grandparents might really cut everything for us to be disciplined." Ngumiti ako.

Hindi lang dapat matatanda ang nakakatanggap noon, kung hindi lahat ng tao. I had experience many disrespectful things from those ages. Kahit pa simpleng pag-sipol lang sa tuwing may dadaan na babae ay pagkawalang respeto pa ring matatawag. Mga pabirong pagtawag na akala mo nakakatuwa ay nakakawala rin ng respeto, even winking in strangers just because they look good can be a disrespectful act. Also looking maliciously at people can be called as disrespect. At halos lahat ng gumagawa noon ay may mga edad na, kung sino pa ang dapat na may utak, iyon pa ang madalas na umaakto ng ganoon. (correct me if I'm wrong, this are all my perspective, sorry in advance.)

“It’s for all genders, don’t worry. Lalo na at talamak pa rin ang patriarchy. Pangit naman kung kami mismong lumalakad ng mga tahanan namin ang walang modo, ‘di ba? Kung normal na maharlika lang ako at mababa ang ranggo, baka ‘di naging maayos ang takbo ng buhay ko kung ipagsasakibit balikat ko lang ang etiquette. Baga, basics ‘yon.” Is that so? Ipinilig ni Selene ang ulo, napapaisip. Hindi naman siya lumaking maharlika pero hindi rin lingid sa kaalaman niya ang importansya nito. Commoners and poor people always had to pay respect to the nobles. In turn, the nobles should also treat them with proper respect. May mangilan-ngilang nakakalimot nito pero karamihan naman sa mga nakasalamuha ni Se

Paano sila magiging ganito kalapit, samantalang kakahiwalay lang nilang dalawa? Lumakad pasulong si Aimee, na may kaunting ngiti sa kanyang mga labi. Ang kanyang mukha ay mahinahon at talagang kaaya aya. Bilang pinalaki ng mabait at marespeto, dala dala niya ang pagkakaroon ng manners pati sa kanyang kilos, "magandang gabi po, Lolo.." nagmano pa siya sa matanda. "Napakabuting bata," hinaplos ng matanda ang kanyang ulo.

“Mahalaga sa mga babae ang sapatos, Miss Maid. Hindi lang naman ito pangsapin sa paa, kun’di isa ito sa mga bagay na siyang tinitingnan ng kapwa nila babae kung karapat-dapat ba silang igalang o hindi.” “Sa amin ay hindi sa ganoong paraan makukuha ang respeto, Sir Ryllander.” Kaunti siyang ngumiti. “Ang respeto kasi ay nakukuha ito bilang kapalit ng asal na pinapakita mo sa ibang tao. Kapag marespeto ka sa kanila ay rerespetuhin ka rin nila. Minsan nga, kahit na puro magmamaliit lamang ang natatanggap namin sa iba ay nagagawa pa rin namin silang bigyan ng pag-galang.”

Itinulak ng katulong ang pinto ng mini-office ni Mallory kung saan niya pinadala ang unexpected niyang bisita ngayon. “Miss, you are overthinking things.” sabat ng maid na hindi na nagugustuhan ang kaarte’hang pinapakita ng bisita. “Call me, Madam!” angil nito agad sa katulong na pinandilatan pa ng mga mata, nais agad magreyna-reyna’han sa villa. The maid, still neither servile nor arrogant. “Sorry po Miss, si Madam Mallory lang po ang aming kikilalanin na Madam dito, pasensya na.”

“Just behave like you usually do.” “But—” Umiling siya. “If they can’t accept you as what you are, then, it is their loss. Hindi mo kailangang gumawa ng kahit anong taliwas sa nakaugalian mo para lang magustuhan ka nila.” “Okay.” Bumaling ako kay Millie. “Just don’t be rude to them and respect them even if they say something bad about me.” I want her to learn how to manage her temper just in case they talk bad about me. Sigurado kasi akong sasagot ang batang ito kapag nakarinig ng hindi maganda kaya mabuti nang mabilinan.

“Can’t she just read a manual?” Umangat ang kilay ko. “Excuse me? Baka gusto mo ikaw magmanual? Ako na lang magbantay kay Princess buong araw.” “I’m just saying,” balik niya, “it’s etiquette, not rocket science.” “Oo nga, kaya nga natutunan ko na—gamitin ang outer fork muna. Tapos sabayan ng wine glass pag may bisita. 'Wag lang akong pagpahingahin, baka pati walking posture ipa-seminar mo pa sa akin.”

"Lower your voice, Santina. Where is your manners? Hindi ka ba naturuan ng mga magulang mo kung ano ang proper etiquette ng isang mayamang babae?" "I know, but there's an exception, at ikaw yun. Napuna mo din ba kung ano ang ugali mo kanina? Ni hindi mo nga rin ako pinagbuksan ng pintuan... Basta-basta ka nalang sumakay ng kotse na parang wala kang kasama. Sige sabihin mo, sino sa ating dalawa ngayon ang walang proper manners?"