Ill Manners Mga Nobela at Kwento

Hindi tulad ni Lillian, walang inosente sa babaeng ito pero bumawi naman siya sa maturity at nakakamanghang charm na makakapagpaluhod sa kahit na sinong lalaki. “Madam Wells!”

nang magkaroon siya ng pagkakataong makilala ito nang lubos, ay namangha siya sa mga napansin. Jerome was a gentleman. Lagi itong nakaalalay sa kaniya. He was also respectful and polite. Kahit sa mga waiter at restroom lady ay mabait ito at magalang. Maingat ito sa mga sinasabi at marunong magdala ng konbersasyon. May mga pagkakataong nagiging flirt ito sa kaniya, but it was just subtle it didn't turn her off.

Isa-isang inihain ng mga kasambahay ang mamahalin at masasarap na putahe sa mahabang hapag-kainan. Tahimik ang buong dining area. Sa Vidal, istrikto si Madame Concepcion pagdating sa asal at etiquette. Isa sa mga pangunahing tuntunin nito ang no talking while eating. Kaya kahit may tensyon pa sa paligid, walang nangahas magsalita. Tahimik lamang na kumakain ang lahat. Samantalang si Natalyn ay palihim na sumulyap sa maid na naghahain ng pagkain. Bahagyang tumango ang maid na para bang naiintindihan agad ang ibig sabihin nito.

“You have two choices. Apologize right now, or I will make sure that every single door in this city closes for you. I have connections, and I can guarantee that you will regret ever opening your mouths in this manner.” The fear in their eyes was obvious now. They recognized the power and status in my voice, even if they did not know exactly who I was. No one spoke with such confidence unless they had the means to back it up. “We… we’re sorry,” the first man stammered, his earlier arrogance completely gone. “We spoke without thinking. Please forgive us, Miss.” “Better,” malamig na sabi ko. “And remember this: manners cost nothing. But if you ever treat anyone like that again, you might not be

Kung hindi lang ito sumingit ay baka hindi ako nakapagsalita at hindi rin ako napansin ng mga tao doon. "Hoy Mister! Kasalanan mo ito eh! Next time kasi huwag kang sumingit na lang nang basta. Ayoko sa mga singitero o singitera, kaya nga may tinatawag na pila eh. It means, first come, first serve. Hindi porke't malakas ang dating mo ay kailangan ikaw ang nauuna palagi. Matuto ka ring gumalang sa kapwa mo. Hindi mo ba alam ang good manners and right conduct? Wala ba kayong GMRC subject nong elementary? Values nong high school at P.E nong college?" asik ko pa at inirapan ito. Anong connect ng P.E? Eh di para matutunan niya ang tamang kilos o galaw, hindi iyong singitero siya!

The lady nodded politely at me before the elevator closed. Malakas akong napabuntong hininga. It's not the welcome I am expecting from the employee. Parang mga walang seminar. O kahit walang seminar, parang di naturuan ng good manners and right conduct. Sarap ibalik sa grade1.

Sinamaan naman siya ng tingin ni Jillian. “Bakit ang layo mo naman? Mahihirapan kayong mag-usap niyan!” “Okay lang po, tita,” wika naman ni Irene sa understanding na boses. “Normal lang naman na ganito ang reaksyon kapag may ipinakilala sa atin na stranger.” Ngumiti lang si Jillian bago marahang hinawakan ang kamay ni Irene. Sa loob-loob niya, nagpapasalamat siya dahil understanding ang babae. Elegante rin itong kumilos at alam kung paano i-flatter ang nakatatanda sa kan’ya.

Nakakaluto ako ng pagkain naming dalawa, ako nag dedesisyon sa lahat pero kapag ganito na ay nakakalimutan kong dapat ay kumpletong utensils, dapat may napkin sa legs at kung anu-ano pang proper etiquette. Pagkatapos naming kumain ay ginaya ko ang parating ginagawa niya. Pinunasan ko ang aking labi at hindi na muna tumayo. Pinuri ni Tyler ang mga niluto ko pati na rin 'yung fresh juice. Blinender kasi muna 'yon kaya sobra niyang na- appreciate ang hirap ko sa pag handa ng pagkain para sa aming dalawa.

Mahilig siyang manood ng mga western movies kaya alam niya kahit paano ang table etiquette ng mga ito. “Yes. Actually, kanina pa sila sa ibaba, Miss Marion. Hinintay ka lang nila na magising.” Napahinto si Marion sa pagsubo at napatingin kay Emily. “Seryoso ka ba? Kanina pa sila nandito? Bakit hindi mo sinabi sa ‘kin? Sana kanina mo pa ko ginising!” Mabilis niyang isinubo ang nasa tinidor niya. Malalaki na ang mga hiwa na ginagawa niya at halos kamayin na niya ang mga pancakes para isubo nang buo sa bibig niya.

Sabay-sabay silang kumaing sampo sa hapag at sa tanang buhay ni Marilyn ay ngayon lang siya nakaramdam ng ganitong kasiyahan sa tuwing kumakain siya. Masyadong moderno at istrikto pareho ang mga magulang niya kaya kadalasan ay hindi niya ito palaging nakakasabay na kumain. Kung sabay-sabay man silang kumain sa hapag kasama ang Kuya Genesis niya ay tahimik lang silang kakain dahil ayaw ng mga ito ang ingay at pag-uusap sa tuwing kumakain sila. Isa iyon sa mga table etiquette na rules ng kaniyang inang si Donya Mercedes. "Aalis kayo mamayang hapon? Ingatan niyo si Marilyn at baka mailang siya sa birthday party ng kaibigan mo, Exodus." bilin ni Lolo Defonsi kay Exodus na tumango naman sa sinabi