Imaginary Friends Novels & Stories

Napasad face silang lahat bago ngumiti at sabay sabay akong niyakap. "Awww." Silang tatlo na halos hindi na ako makahinga sa pagkakayakap. Friends are someone who thinks you're a good egg even though you're half-cracked. And that's Kristal, Aika, and Kai. Cuz Nadine quiet lost this friendship. And friends are siblings God never gave us. Napangiti ako nang maghiwa-hiwalay na kami. "Yuckkkkk! Amoy bagoong na ako." Maarteng sigaw ni Aika. Inaamoy amoy nito ang damit na suot kaya natawa na lang ako.

Nilabas ko ang cellphone at earphones ko para makinig ng music. Naisipan ko ding bisitahin ang Messenger ko at tama nga ang hinala ko na inaamag na ito, gc lang naman ng section namin ang nagpapa-ingay at di naman ako lumalapag dun. I don't have any friends, maliban kay Zel. She's a dear friend of mine. Siya lang ata ang matatawag kong kaibigan at kung hindi man kami magkaibigan, susunugin ko ang bahay nila sa dami nang kanyang nalalaman.

I guess I need to tell them about this dahil baka mabaliw na 'ko pag wala pang tumulong sa'kin. I know I can trust them. NAKA UPO lang ako ngayon dito sa couch ko sa kwarto at pinapanood ang ginagawang panunuri nila Sab at Denny kay Mr.Fictional Character na ngayon ay papalit-palit din ang tingin sa dalawa kong kaibigan at biglang tumayo saka mabilis na tumabi sa'kin. "Your friends are weird." Bulong niya na narinig din naman nila.

Kung hindi na siya dumadalaw sa kaibigan niya na kapitbahay ko? Hindi ko nga alam kung may nakatira ba talaga diyan, kasi simula noong hindi na siya magpakita ay hindi ko na nakitang may nakatira riyan. Hindi ko alam kung may imaginary friend ba siya o talagang baliw na siya. Nakakainis.

Nakita ko ang pag tango niya bago nangalumbaba, "Ipakita mo na sa kanya kaya yung folder mo na puro drawinng ng alaala niyo. Sabihin mo na sa kanya na minsan na kayong nagkita sa imaginary world niyo, ang kaso nga lang hindi ka niya maalala." Natigilsan ako at hindi ko alam kung ano ang isasagot ko doon. Kung sasabihin ko iyon sa kanya, baka maweirduhan lang siya sa akin. Baka hindi pa siya maniwala, at sabihin na nasisiraan ako ng ulo sa kanya. Sino ba naman kasi ang maniniwala kung sasabihin ko na nakagawa ako ng imaginary world, at doon ko natagpuan ang lalaking karelasyon ko ngayon. Ang kaso nga lang, hindi niya ako maalala sa totoong mundo. Diba, sino maniniwala doon? Lakas maka plot ng

Pakiramdam ko po ay may imagination silya elektrika po si Ma'am Ganda. "That's imaginary," pagtatama niya rito. "O-Opo. Imaginary. Huwag po kayong magalit, Sir. Hindi ko naman po kayo ipinag-tsismis. Slight lang. Pero sa totoo po talaga ay ayaw ko kay Ma'am Inez po para kay Fia. Hindi po talaga siya bagay maging ina. Hindi niyo rin po masisisi si bebe kung ayaw niya po sa long term girlfriend niyo po, Sir."

In other words, pasado! "Ano bang meron, Denise from the Faculty of Law? I like you super much!" "Uhmmmm..." Lumilingon ako sa mga kaibigan ko, kina Yvonne at Kath, hoping for some backup. Kaso yung dalawang ungas na 'to, isa-isang um-exit, nagku-kunwaring busy tawagan ang mga imaginary friends nila. "Umm... So..." "So ano na Denise from the Faculty of Law?"

Ayaw kong palagi niyang pinapamukha na peke ako. Simula't sapul nang iniwan ako ni Daddy dahil pinatay ni Tito Clarence, nagkaroon na ako ng imaginary friend. Wala akong kausap at tanging siya lamang ang kumakausap sa akin. Hanggang sa kinuha ako ni Uncle Tommy sa malamig na kulungan na iyon upang gayahin ang buong pagkatao ni Christine. Ang pangarap kong magkaroon ng pamilya, unti-unting natutupad ngunit sinira lang ng babaeng 'yun.

How poor she is. "You're alone now, Ayiesha. Leigh is not with you. You'd have no more friends anymore." giit nito, still, she pursues what she wants. "And I don't care. The hell with friends. Ano naman kung wala akong kaibigan? I don't care. Ayaw ko ng plastic, ayaw ko sa pakitang tao lang. All I want is real. I want real friends, not a plastic one." Insert sarcasm here.

" Matalap po..." Lumabas ako ng kuwarto dala ang plato. Marahan kong isinara ang pinto nang makalabas ngunit nanatili muna ako ng ilang segundo sa tapat bago ako nag pasyang umalis at bumaba sa kusina. Siguro guni-guni ko lang ang narinig ko kanina, o 'di kaya naman ay may kausap talaga siyang kaibigan na gawa ng malikot na imahinasyon ng mga bata na nasa edad niya. Imaginary friend. Dumaan rin naman ako sa ganoon, ayon sa kuwento ng magulang ko.