Imperfection In Tagalog の小説・ストーリー

Paniguradong kapag nainis ito ibablock niya ako. Ako: I'm sorry but it's really not me you are expecting me to be. Baka po namali ka lang. Ardentius Requejo Salazar: I have never been wrong my entire life. Wow, lakas. Perfectionist? Virgo ba siya? Ako: You're not sure about that po. May mga bagay na nagkakamali rin tayo. Pareho ngayon. It's really not me po. You can block me.

"So? Diba mas madaling isolve 'yun kung may nasasandalan siya?" "Maybe hindi 'yun ang sa tingin niyang kailangan niya," inabutan ko siya ng bote ng C2 na galing sa ref. "Napaka sad boy niya," napailing niyang sabi. "You know.. ako yung madalas sinasandalan ng iba kapag may problema sila.. pero....hindi ako ganoon katatag..I'm not perfect." Sinegway ko na ng mabuksan na ang dapat pagusapan. Natahimik siya.

He said. I saw how his adams' apple paced back and forth, hard. Almost impossible. Para siyang nahihirapan lumunok. Kaya nagsalita na lang siya. “I'll just change.” I almost forgot the reason why I'm fucking here. At kasama ko pa si Psalm! Siya ang dahilan kung bakit nakalimutan kong makipag plastikan nga pala ako! Napaka eksena rin talaga, e. Hindi nga talaga perpekto ang tao. Malamang. Sino bang perpekto? Walang taong perpekto. Kung meron man, aba si Tita Meredith na siguro ‘yan!

Pagtatanong ko pa sa kanya. "Si". Sagot niya tanda ng pagsang-ayon. "In Filipino language what is the word 'Im ugly' ?" Diretso kong tanong sa kanya.. Napansin kong nag aalinlangan na naman siyang sagutin ako pero sa huli ay pinili nya pa ding sumagot. "T-That means 'ANG PANGIT KO' Ma'am..putangina."

Literal na tagos ang patunay ng aking pagsuko at kahinaan. The indifference I was trying so hard to project wavered. My breath hitched, a small sound in the quiet room. "Good idea," pilit kong sabi, biglang naging paos ang boses ko. Tumayo ako kahit na nanghihina pa ang mga binte ko at pinwersa ang sarili kong umiwas ng tingin sa kaniya. "I'm going to take a nap. I'm tired."

Unang-una sa lahat walang ibang tatanggap sa atin kundi sarili rin lang natin at tayo rin lang mismo ang walang alinlangang magmamahal sa mga imperfection at kakulangan natin sa pansariling satispaksyon. “Just keep it well, huwag mo hayaang mahuli ka dahil baka hindi mo magustuhan—” “Imposible naman na walang nakakalusot diyan?” putol niya rito na siyang ikinabigla rin nito.

Hindi rin ako perpekto, kaya sino ako para husgahan ang iyong mga imperfections? Napahikbi ako habang muling tumulo ang mga luha sa pisngi ko. "T-Tyrone..." "Inukit mo na ang pangalan ko sa katawan mo, bakit hindi mo iukit sa isip, puso at kaluluwa mo?"

Sabi nga ng teacher ko no’ng high school, ‘Hindi lahat ng tao ay perpekto kahit pa Perfecto ang apilyido mo. Kagaya rin naman ‘yon ng mga lugar o kahit na ano pang nakikita natin. Ang ipinapakita lang nila ay ‘yong magandang angulo ng lugar ngunit kapag tayo mismo ang pumunta sa lugar na ‘yon, makikita natin ang mga flaws na siyang nagpapa-realize sa atin na hindi nga lahat ay perkpekto. Kailangan nating itatak sa isip natin na walang perpekto sa mundo. Lahat ay may tinatago. Lahat ay may kapintasan. Lahat ay may sekretong prinoprotektahan. Ngunit hindi natin sila maaring husgahan base sa nakikita ng ating mga mata sa halip ay dapat natin silang intindihin dahil pareho lang naman natin sila.

Hinawakan ko ang kanyang kamay at pinisil ito nang mahigpit. “Makinig ka, anak,” sabi ko nang tapat at puno ng pagmamahal. “Ang takot na iyon ay hindi masama. Ipinapakita nito na pinahahalagahan mo ang iyong ginagawa at ang mga taong iyong pinaglilingkuran. Ngunit tandaan mo: walang taong perpekto. Kahit ang iyong mga ninuno, kahit ako, kahit ang iyong ina—ay nagkamali rin sa paglipas ng panahon. Ang mahalaga ay hindi ang pagiging walang mali, kundi ang pagiging tapat sa iyong sarili, ang pagtanggap sa iyong pagkakamali, at ang pagsisikap na maging mas mabuti sa bawat araw na lumilipas. Ang katapatan ay mas mahalaga kaysa sa kawalan ng pagkakamali.”

May ngiti na nakapaskil sa labi nito bago lumapit at umupo sa katapat niyang upuan. "Aello... walang perpekto asawa na nabubuhay sa mundo, in fact, hindi nag e-exist ang sinabi nilang tao na perpekto. Dahil kahit pagbali-baliktarin pa man ang mundo, ay nakagagawa pa rin tayo ng mga pagkakamali at mga kasalanan kahit hindi natin gusto, minsan pa nga ay hindi natin alam na kasalanan na pala ang ginagawa natin." panimula nito na ikinakunot ng ulo ni Aello.