Imperfection In Tagalog Novels & Stories

Parte 'to ng buhay. "Nakaka inspired naman. No wonder kung bakit talagang ikaw ang pinakasalan ni Kenzo. Napaka totoo mong tao." Parang napuno ng guiltiness ang sistema ko nang banggitin niya ang word na totoo. Hindi ko matanggap na dumating sa point na buong mundo maririnig ang mga kasinungalingan ko. —————

I felt chills on my vines when I heard another voice. Kumpara sa lalaking tinulungan ko noon, mas nakakatakot ang boses na iyon. Walang emosyon ang mababakas sa boses na nanggagaling sa nagsalita. Cold is an understatement. Hindi lang basta malamig ang boses na iyon. It was screaming the word of death. Para bang kapag nakagawa ka ng isang pagkakamali ay kayang-kaya niyang gumawa ng isang bagay na hindi niyo pagsisihan.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

" At naniwala naman kayo? Hindi man lang ba kayo nagtaka? Maganda si ate at ngayon ay walang maalala, hindi nyo man lang ba naisip na mas malapit siya sa panganib? " Muli ay hindi nakasagot ang ginang sa sinabi ng anak. Malalim ang pinakawalan na hininga ng binata dahil sa frustration na nadarama, nag-aalala para sa kanyang kapatid. " Habang may pagkakataon pa, ma. Itama mo na ang pagkakamali. Wag mo nang dagdagan pa ang mga paghihirap na naranasan ni ate."

Iyak ng pag-aalala at pagka-inis. "Nakaka-gulat ba? Well, I can't blame you all. Ever since, the world have been respecting, admiring and believing this doctor in front of you. Lahat ay humahanga at tumitingala sa kaniya dahil isa siyang mabuting tao at magaling na doctor, some were even saying that he isan epitome of perfection. But let me burn that belief today, walang perpektong pagkakamali. A perfect mistake, maybe?" Buong-buo ang tinig ni Ma'am Ja habang nilalahad nito ang lahat, naroon ang pagkamuhi sa kaniyang mukha. Ang galit, poot at lahat ng negatibong bagay na tila kay tagal din nitong kinimkim.

Ikaw ang may atraso pero bakit pakiramdam ko ay ako ang naghirap ng mga panahong iyon? “Sorry.” “Two years late na ‘yang sorry mo.” “It’s better than late.” “Hindi pa rin kita mapapatawad.” “Hanggang kailan ka ganito sa ‘kin?” Napalunok ako at sinabi ang mga salitang dapat niyang marinig, “Hangga’t hindi ko na naaalala ang kasalanan mo sa ‘kin.” “Para mo na rin sinabing imposible.” “Exactly, kaya ‘wag ka ng umasa.”

Sabi niya na kinakabahan, nagsumbong kaya si manang mira? "Ayy oo nga pala." Sabi ng ina na natawa pa. "Kumain kana at para makapagpahinga kana." Dagdag pa nito. She was feeling guilty, hindi deserve ng magulang niya ang pagsinungalingan. Pagkaraay nilapitan ang ama at hinalikan din ito, "Iloveyou sweety." Sabi ng ama niya na ginantihan din niya ng "I Love You Daddy"

Nasapak niya ng wala sa oras ang kanyang sarili para kolektahin ang kanyang katinuan. “Wait! Did I just say he’s cute! Oh no! Erase, erase, erase! He’s not cute! He’s a monster!” pagtatama ni Leigh sa kanyang sarili habang umiiling nang mariin. Ano bang nangyari sa iyo Leigh kung ano-ano na lang iniisip mo. Siya cute? ‘Yong halimaw na ‘yon? Okay ka lang ba Leigh? Oh com’on Leigh wake up! Alam mong halimaw siya so paano magiging cute ang isang halimaw na tulad niya. Com’on! Wake up! Bring yourself to reality! Ano ba ito?

I remember how simple and happy my life with my Mom, I am not expecting this would happen to us. Nangilid ang aking luha sa isiping gagawa ako ng masama sa walang kamalay malay na lalaki, but for my mother's freedom... gagawin ko. Hindi ko alam paano ako makikipagsapalaran sa mga mayayaman, panigurado rin ay kailangan kong magsalita ng Ingles sakanila. Napatingin ako sa ganda ng paligid, it looks peaceful and relaxing. Makikita mo ang lupain ng De Marquez at ang dagat na malapit sa maraming puno na pagmamay-ari rin nila. Laking pasasalamat ko na mayroon paring magandang tambayan sa Mansion at dito nga sa terrace ng kuwarto.

Huminga ito nang malalim bago nag-umpisa muling magsalita. "Alam ko na hindi ako ganoong kaperpektong lalaki. May mga kahinaan at pagkakamali rin akong nagagawa. Hindi ako magaling sa ganitong bagay, pero ginawa ko ito para malaman mo at nang ibang tao na handa kong gawin ang lahat para sayo. I know hindi ito kasing bongga nang mga napapanood mo sa social media na proposal nang ibang lalaki.” Bahagya akong natawa sa salitang bongga. Nanliligid ang luha ni Rigor sa kanyang mga mata habang sinasabi iyon. Hindi rin maitago ang kaba sa kanyang boses. Hindi ko rin mapigilan na hindi tumulo ang aking mga luha, habang nakangiti. Hinayaan ko lang siyang magsalita at sabihin ang lahat nang gustong ni