Imperfection In Tagalog 소설 & 이야기

“You built Eden out of memories. Every consciousness here still remembers pain — and that’s your weakness.” Napakunot ang noo niya. “You can’t destroy perfection.” “Maybe not,” sagot ko, humigpit ang hawak ko. “But I can make it remember imperfection.” Biglang kumislap ang paligid — lahat ng tao sa Eden, nagsimulang gumalaw nang hindi ayon sa system. May tumakbo. May sumigaw. May umiyak. Emosyon — totoong emosyon — nagsimulang bumalik.

Titig na titig ako sa mga mata niya bagay na nakasanayan ko sa tuwing nag-uusap kami dahil ramdam na ramdam ko siya. “Ngayon, nandito ka na. Nakauwi ka na, Mahal ko. Sa tahanan mo, sa pamilya mo. Matagal na kitang pinatawad, Anak dahil lahat ng tao nagkakasala. Walang perpekto sa mundo. Alam ko na napalaki ka naming mabuting bata. Ang mabuting tao, alam ang kaniyang pagkakamali at hindi gagawa ng isa pang pagkakamali para itama ang mali. Tandaan mo, Anak. Ang pagkakamali hindi na itatama ng isa pang pagkakamali. Malaki ka na, alam mo na ang tama sa mali. Mahal na mahal kita. Mahalin mo ang sarili mo dahil hindi mo kailangan ng lalaking magmamahal sa'yo kung isang pagkakamali lang ang tingin

Biglang sabi niya "Umiibig? Imposible." Hindi pwede. "Bakit naman imposible?" Napapikit ako sa naging tanong niya Hindi imposible na mahulog ako pero ang problema ay hindi pwede. I am not allowed to. "Hindi na mahalaga ang rason na meron ako." Sagot ko tsaka tumayo "I need to go, and you should go home too. Delikado sa labas." Sambit ko pa

"Oh! Ikaw nga! The girl from last night, right? The girl from Hell?" "The only one!" sagot niya. "I see," wika nito. "Let me just clarify. I'm not from Hell," he quoted his fingers in the air, "literally. What I meant was I came from undesirable situation which was like Hell for me, you know, figuratively." "Ah..." sabay silang napanganga ni Maya. Bakit ba kasi hindi niya agad naisip iyon? Nagkibit balikat siya. "Well, it's settled then. Excuse us."

“My perfect imperfection.” Ngumiti ako. “Ako dapat nagsasabi niyan kasi gano'n ka sa akin. Hindi ka perpekto sa mata ng iba pero sa mga mata ko, sobra-sobra ka pa sa salitang iyon. Allow me to say this, hm?” Tumango siya saka ngumiti matapos ko masuyong hawakan ang magkabila niyang pisngi. “You're my perfect imperfection, Thirdy. I love you so much.”

"Alam kong mahirap pero kakayanin mo, walang binigay ang Diyos na pagsubok na hindi mo kayang lagpasan." Pagsubok nga lang ba talaga ito o tadhana naming dalawa? Ano nga ba talaga? Magsasama pa ba kami o hindi na? Sign ba itong pagkawala ng anak namin para maghiwalay na rin kami? Ang daming tanong sa utak ko na hindi ko alam paano masasagot, nahihirapan ang kalooban ko kung anong dapat kong gawin. Natatakot ako humakbang muli dahil baka magkamali lang ako.

sagot ko. "Almost everyone thinks that they're not good enough for their better half, Enna. We always find fault in ourselves dahil tao lang tayo. Kahit gaano natin sinisikap na maging perpekto pero hindi natin nagagawa. Kayaga rin iyan sa buhay natin. Walang taong ninanais na maghirap o magdusa pero hindi man natin gustuhin, nariyan lagi ang problema. Hindi perpekto ang buhay. Sometimes we are tested, hindi para masukat kung saan ang hangganan natin pero para lalo tayong patatagin. Alam kong sobrang hirap ng mga napagdaanan niyo ni Mikho. I actually admire how the two of you have come this far at magkasama parin hanggang ngayon. And I admire you so much for being strong. Mikho is indeed luc

Na mas lalong nagpagulo sa akin. It's raining, am I right? I hate rain, I really did hate the rain. Lahat kami ay nagulat at napatingin sa pintuan nitong room nang bigla na lamang itong bumukas nang napakalakas dahilan para matakot ang iba. Isang malamig na ihip ng hangin ang bumalot sa amin.

“Pre may asawa na yung tao.” “Alam ko, true love is timeless Luxurious. Hindi mo alam kung kelan ka tatamaan at hindi mo alam kung kanino. Hindi mo madidiktahan ang puso, kahit ilang beses mo pang itanggi, siya pa rin ang hinahanap mo kahit na ayaw mo.” Makahulugan niyang saad. “That’s really impossible Vilarreal, bakit ako magkakagusto sa taong minsan kong pinahirapan at nasaktan ng dahil sa mga kalokohan ko sa buhay.”

“Do you think I would impersonate someone?” “Hindi. Ikaw ba naisip mo?” “Ha? Ang alin?” “Malay ko sa 'yo. Ikaw mag-iisip.” Lalong kumunot ang noo ni Kaizer dahil sa sinasabi ng babae. Ang gulo kausap!