Novel & Cerita Imperfection In Tagalog

Biglang sabi niya "Umiibig? Imposible." Hindi pwede. "Bakit naman imposible?" Napapikit ako sa naging tanong niya Hindi imposible na mahulog ako pero ang problema ay hindi pwede. I am not allowed to. "Hindi na mahalaga ang rason na meron ako." Sagot ko tsaka tumayo "I need to go, and you should go home too. Delikado sa labas." Sambit ko pa

"Oh! Ikaw nga! The girl from last night, right? The girl from Hell?" "The only one!" sagot niya. "I see," wika nito. "Let me just clarify. I'm not from Hell," he quoted his fingers in the air, "literally. What I meant was I came from undesirable situation which was like Hell for me, you know, figuratively." "Ah..." sabay silang napanganga ni Maya. Bakit ba kasi hindi niya agad naisip iyon? Nagkibit balikat siya. "Well, it's settled then. Excuse us."

“My perfect imperfection.” Ngumiti ako. “Ako dapat nagsasabi niyan kasi gano'n ka sa akin. Hindi ka perpekto sa mata ng iba pero sa mga mata ko, sobra-sobra ka pa sa salitang iyon. Allow me to say this, hm?” Tumango siya saka ngumiti matapos ko masuyong hawakan ang magkabila niyang pisngi. “You're my perfect imperfection, Thirdy. I love you so much.”

Hindi ako makapaniwala. Pero hindi siya umatras. Hindi siya nagbago. Kung hindi— lalo siyang lumapit. “You always show up where they can find you.” Mababa ang boses niya. Mapanganib. “Too perfect.” Nanlamig ang dugo ko. “You’re wrong.” Mahina. Pero totoo. At sa sandaling iyon— hindi ko alam kung maniniwala siya. O hindi.

"Alam kong mahirap pero kakayanin mo, walang binigay ang Diyos na pagsubok na hindi mo kayang lagpasan." Pagsubok nga lang ba talaga ito o tadhana naming dalawa? Ano nga ba talaga? Magsasama pa ba kami o hindi na? Sign ba itong pagkawala ng anak namin para maghiwalay na rin kami? Ang daming tanong sa utak ko na hindi ko alam paano masasagot, nahihirapan ang kalooban ko kung anong dapat kong gawin. Natatakot ako humakbang muli dahil baka magkamali lang ako.

Na mas lalong nagpagulo sa akin. It's raining, am I right? I hate rain, I really did hate the rain. Lahat kami ay nagulat at napatingin sa pintuan nitong room nang bigla na lamang itong bumukas nang napakalakas dahilan para matakot ang iba. Isang malamig na ihip ng hangin ang bumalot sa amin.

“Pre may asawa na yung tao.” “Alam ko, true love is timeless Luxurious. Hindi mo alam kung kelan ka tatamaan at hindi mo alam kung kanino. Hindi mo madidiktahan ang puso, kahit ilang beses mo pang itanggi, siya pa rin ang hinahanap mo kahit na ayaw mo.” Makahulugan niyang saad. “That’s really impossible Vilarreal, bakit ako magkakagusto sa taong minsan kong pinahirapan at nasaktan ng dahil sa mga kalokohan ko sa buhay.”

“Do you think I would impersonate someone?” “Hindi. Ikaw ba naisip mo?” “Ha? Ang alin?” “Malay ko sa 'yo. Ikaw mag-iisip.” Lalong kumunot ang noo ni Kaizer dahil sa sinasabi ng babae. Ang gulo kausap!

ngumiti ulit siya saka inaya na akong maglakad. "No one is perfect. We all have flaws. We made mistakes again and again. Paulit-ulit man tayong nagkakamali pero natututo naman tayo. Na minsan ay hindi rin naman. Hindi tayo natututo sa mga pagkakamaling nagawa natin," wika niya. Nanatiling tahimik lang ako. Hindi ko alam kung anong gustong iparating ni Tita. Hinarap niya ako. "How about you, Amethyst? Halimbawa, nagkamali o nasaktan ka ng taong mahal mo, papatawarin mo pa rin ba siya?" she asked.

Parte 'to ng buhay. "Nakaka inspired naman. No wonder kung bakit talagang ikaw ang pinakasalan ni Kenzo. Napaka totoo mong tao." Parang napuno ng guiltiness ang sistema ko nang banggitin niya ang word na totoo. Hindi ko matanggap na dumating sa point na buong mundo maririnig ang mga kasinungalingan ko. —————