Romans & histoires Impiedoso

"Isipin mo na lang kung nagkagusto ako kay Harmony, o si Harmony sa akin. Mas matanda siya ng isandaang taon sa akin! Ang ibig kong sabihin, hindi ko alam kung ano ang edad niya sa mundong ibabaw, pero dalawandaang taon at mahigit na kasi siyang nandito, kaya kung iisipin, mas matanda siya sa akin. At hindi rin naman ako magtatangkang magkagusto sa kanya dahil ayokong maipatapon sa limbo o sa impyerno." "Ano ang limbo?" "Sabi ng mga nandito, ang limbo ay lugar ng walang hanggang kadiliman at isang malalim na hukay na walang dulo. Para kang bumabagsak sa kawalan! Ang impyerno naman ay lugar ng walang hanggang paghihirap, pasakit, init at apoy." "Ayoko ring mapatapon sa lugar na ganoon," sabi

Ang paghinga ay naging mas mahirap; ang low oxygen pressure ay nagbigay ng banayad na dizziness—ang tinatawag na soroche, o altitude sickness. "Papa, Mama, parang masyadong malapit tayo sa ulap," bulong ni Damian, na ngayon ay mas mataas na, habang hinahawakan ang kanyang dibdib, na tila nagkukulang siya sa hangin. Sa walong taong gulang, siya ang pinakamatapang na Architectural Apprentice na nakita ng mundo, ngunit ang katawan niya ay nag-a-adjust pa rin.

sagot ni Marco. "Ano?!" Nagulat na saad ni Sandara kasabay ng panginginig nang kanyang kamay, at nahulog ang garapon sa lupa. Sa isang malakas na kalabog, nabasag ang garapon, at ilang puting powdery substance ang lumabas mula rito. Ito ay agad na natangay ng simoy ng dagat. Umiwas si Sandara, sa takot na lumipad ang abo sa kanya. Ngunit sa isang iglap, ang banga ng abo ay natangay na ng hangin. "Ikaw!" Tinitigan ng masama ni Sandara si Marco, pakiramdam na hindi siya tao, tulad ng Black Impermanence na bumalik mula sa panaginip sa hatinggabi upang ikulong ang kaluluwa! Masyadong nakakatakot ang lalaking ito, nakuha niya pa talaga ang abo ni Vladimir! Hindi inaasahan ni Marco na magiging gan

damn All my shits memories are now flashing backs on my head, all those memories where i tried my very god damn best to hid my feelings toward her na umabot pa sa puntong nakiusap ako sa bestfriend ng pinsan kong si Anton to pretend to be my boyfriend which is he agreed just to hide his real personality too with his dad na hindi tanggap ang kanyang pagiging gay., yes i met Anton when we were sencond year in college at the birthday party ng pinsan ko, we became friends hanggang sa umabot na kami sa ganoong set up para lamang maitago ko at malabanan ang kung anumang nararamdaman ko sa bestfriend ko even though i knew na kahit anong gawin ko lalo lamang lumalalim ang nararamdaman ko sa kanya an

Paano siya maniniwala na ang kanyang apo na tila perpektong-perpekto ay isang lalaking baog at impotente? "Natatandaan ba ninyo, Lolo, ang lahat ng mga paggamot na inaprubahan ninyo nang hindi ninyo alam ang mga side effect sa akin? Karamihan sa mga paggamot na iyon ay halos pumatay sa akin. Sa kasamaang-palad, ang naging epekto lamang ay ang pagkabaog at impotente ko." Bahagyang natawa si Alarich na tila kinukutya ang kanyang kapalaran. Kitang-kita ang tunay na dalamhati sa kanyang mga mata.

I-J. Jump. K-L... Limbo. M-N-O Oh, no. Red light hit my skin. P-Q-R-S Stop. Ang hapdi! Daplis lang pero kita kong mukhang dinaanan ng zipper. Tiningnan ko ang braso ko, tumutulo ang dugo. Pagka-angat ko ng ulo, yellow light is coming. Natumba ako sa gulat. T-U... Up, Synecdoche! There he is. Hugo is standing over there. Come on!

Marahang hinaplos ang likuran ni Aloe nang malakas na itong umiiyak sa bisig niya. "Hindi ko akalain na matigas pala ang puso nang nag-iisang tagapagmana ng Marquez." Nang-uuyam ang tingin ang ipinukol nito sa dalaga. "Hindi na ako magtataka kung bakit hanggang ngayon ay wala ka pa ring kapares."

She felt weird walking with a stranger. Kanina kasi ay nagpumilit itong magpasama para nga makita ang bestfriend nyang si Audrey. Hindi nya magawang mapatingin sa kasama nya, and she was stiff like a rock. Kinakabahan sya sa lalaking kasama nya. Madami na kasi syang naiisip na masama.

Sa isip-isip nya na hindi dapat isatinig. "fine! sorry!" nakunot ang noo ni mart dahil hindi nya alam kung anong parte ng katawan nya ang tinitignan ng kumare nya. ayaw nyang isipin na sa bakat nyang anaconda ito nakatingin pero kung susundan ang direksyon ay doon ito dadalhin. "Sab? sab! what? is there any problem? natulala ka na riyan!"

Si Major Zaymon Arandia. Ang lalaking mag-isang sumugod sa impyerno para bawiin siya. Nakakabit sa kanyang braso ang mga *IV lines* at may makakapal na benda sa kanyang kaliwang balikat at tagiliran kung saan siya nagtamo ng tama ng bala. Ang kanyang porselanang mukha ay maputla, ang mga mata ay nananatiling nakapikit, at ang kanyang malalapad na dibdib ay mabagal na tumataas at bumababa.