Impiedoso Mga Nobela at Kwento

halos humihikbi ako. Ngumiti siya, bahagyang mapait. Dahan-dahang inilapit ang kamay niya sa aking pisngi. Isa itong simpleng haplos, ngunit para sa akin, parang isang pag-amin: hindi na namin kayang itago ang damdamin namin. Huminga ako nang malalim, pilit pinipigil, ngunit ang katawan ko ay tumutugon sa init niya. “Lucien…”

Ang mukha ng lalaki sa video—ang kanyang kawangis—ay tila nakangisi sa kanila mula sa digital na impiyerno. “Isang pressure-sensitive landmine,” wika ni Kristoff, ang kanyang panga ay mahigpit na nakakuyom. “Hindi ito basta-basta bomba. Ito ay isang Valdemar model... 'The Judas Step.' Kapag inangat mo ang paa mo, sasabog ito sa loob ng 0.5 seconds. Walang takas.”

Halos malaglag ang panga ko dahil hindi ito ang kaibigan ni kuya Tres ngunit parang diyos ng Greyego ang nagmamaneho. Isang mareno na lalaki, matangos at perpekto na nakahulma ang ilong nito at maging ang panga nito ay napaka prominente. Parang isang biyaya ang lalaking nagmamaneho ng aming sasakyan na lula. At bago pa man ako tuluyang mawalan ng ulirat ay nakita ko pa ang mala mapanganib na ngisi nito kasabay nang pagsabi nito ng katagang— " Oras na ng paniningil, Ipapalasap ko sayo ang init ng impyerno na papaso sa buong pagkatao mo gaya ng ginawa ng ina mo sa aking ina! "

Hanggang sa tuluyang bumagsak ulit ang luha mula sa kanyang mga mata. "Ang sama mo..." bulong niya, halos hindi marinig. "N-napaka sama mo." Hindi na niya napigilan ang paghikbi. Boses niya'y nanginginig, puno ng takot at desperasyon. "P-parang awa mo na, w-wag mong gawin 'yan... Ginawa ko naman ang gusto mo, 'di ba?!" She pleaded, her voice cracking as her knees began to weaken. Para siyang guguho.

'sampung taon kong hinahanap-hanap' ,biglang nabalik ako sa katinuan ng maramdaman ko ang malamig na kamay na humawak ng mahigpit sa aking balikat, "Well you really should be scared of me because, I am the prince of the most powerful vampire in our raise and you are bound to be a slave...my slave... " mabilis ang naging pangyayari agad niya akong sinipa nang malakas na naging dahilan ng pagkawasak ng dingding na kanina lang ay sinasandalan ko,napapikit ako nang mariin ng maamoy ko ang alikabok na nanggaling sa wasak na dingding nakakagaan sa pakiramdam, "You're dead???yeah...what should I expect you are just one of the weakest vampire in our raise...shame you're just meant to be my plasma pr

Wala na siyang ginawa kundi bwesitin ang buhay ko. We are the best enemies you can have for, grades, awards, fame, and everything. Masakit mang isipin pero lagi siyang lamang sa akin. I'm just the second's best while he was the first. Siya yung pangarap ng karamihan especially yung mga babaeng haliparot at maging bakla. Kilala ang mga Jimenez dahil makapangyarihan sila samantalang ako walang panama sa kanya, mahirap pa sa daga. He's Dominique Winter Jimenez, kasama niya yung mga brakada niya.

Ito na ang huling pagkikita namin ni Robert. Ito na rin ang huling beses na malalapitan ko siya ng ganito kalapit. Ito na rin ang huling pagkakataon na makakasama ko siya. Sure, mayaman na ako dahil isa na ako’ng Lopez. And Lopezes are an old rich family. At ang isang mayamang tao ay bagay lang sa kapwa niya mayaman, but then again, Astrid won’t let him go. Iyon nga ang mismong dahilan kung bakit niya ako hinihiwalayan ngayon. It’s because Astrid won’t just let him go and also because he’s a coward for following Astrid‘s nonsense threat, blindly.

anas niya ng maramdamang may namumuo na naman sa kanyang puson. “Don’t resist. Just let it go,” husky ang boses na wika nito. Mas trumiple pa ang bilis nito. Hinuhugot nito ang pagkalalaki nito at ipinasok na naman nito iyon ng madiin. He hit the right spot. Halos paulit-ulit nito iyong ginagawa.

madamdaming saad nito. Dahil sa ginawang aksiyon ni Lolo Marcus, ay nag-umpisa na namang nanalaytay ang kakaibang init sa katawan ni Alexa. Parang tinatambol na naman ang dibdib niya, sa simpleng pag dantay ng mga palad nila ni Lucas ay naghatid na naman iyon ng kakaibang sensasyon sa kanya. Ramdam niya ang pag-init ng mga pisngi, sigurado siyang, namumula na naman siya. Napayuko siya, para itago ang mukha niya.

sabi ko pa sa isip ko nang lumapit samin ang pamilya dela fuentes ay agad na humawak sa braso ko si monina na nakaputing dress at nakababa ang mga manggas sa balikat nito , napansin ko din na parang biglang lobo ng tiyan nito na parang kailan lang ay hindi naman ganun kalaki ito. "Honey !! kanina kapa ? im sorry were late ! wika nito na agad kung tinanggal ang pagkaka angkla sa braso ko .