Impiedoso Mga Nobela at Kwento

He swayed his hips like a stupid expert dancer in tiktok. "Hindi tayo mababayaran ni Hendrick kapag di niyo ginalingan. Alam niyo naman yun si Valderama ang sungit. Gusto talaga perfect lahat para sa asawa niya." I am talking about the man named Gardo who is complaining while looking at his loud annoying group of friends na ngayon ay parang mga bebeng kumekending kending ang pwet. I don't know how to describe their faces but if I were to describe it they all look dumb, fool and purely stupid. They are like kids trapped in a big man's body. Mga Bonjing! Mga batang damulag. Mga wala sa hulog. Mga isip bata!

Sisigaw na sana ako at ire-ready na ang katawan ko matigas na sahig na kababagsakan ko nang matigilan ako. Teka lang, nasaan ang matigas na sahig? Flat naman ang sahig namin dito sa opisina, bakit bukol bukol ito? Nakapikit ko pang pinisil pisil ang kung anong nadadama kong bukol. Bakit may malambot na tela? “Miss Delgado!” Puno ng awtoridad na boses ang narinig ko. Kaya naman ay unti-unti kong binukas ang mga mata ko para lang magkulay suka.

O baka naman nananamantala ang gwapong mamang ito? Nanlilisik ang mga mata ng muling bumaling sa kanya. His eyes are still close. Ang malalantik na pilik-mata ay mas lalong nadedepina dahil nakapikit. Ang matangos na ilong ay bahagyang namumula. He was wearing a white sando with his cotton short. Lantad ang nagsusumiksik na muscles sa kanyang braso, ang pinong balahibo sa hita ay tanaw dahil hindi siya gumamit ng kumot. Napakaputi at kinis ng lalaking ito. He's more like a mestizo. Naglakbay ang aking mga mata. Ngayon nasa kanyang mukha na. Ang buhok niya ay medyo magulo pero nakadagdag lamang ito sa kagwapuhang taglay. He was like a model taking a photo shoot from his bed.

Pero imbes na gumaan ang loob niya, mas lalo siyang kinabahan. Because if Damion’s smile was unsettling… then his apology was downright terrifying. Damion Marquez was not the type to lose. Hindi siya marunong yumuko, puwera na lang kung may gusto siyang makuha. At kapag may target siya… nine out of ten, walang nakakatakas. “I didn’t mean to bother you,” dagdag niya. “I just… thought your hands looked like my wife’s. That’s all.”

CHAPTER 20 HALOS isubsob na niya ang mukha sa likod ni Didrey. Sa sobrang bilis kasi ng pagpapatakbo nito ay parang hinahabol na nila si Kamatayan. Gustuhin man niyang ipahinto ang motor dito ngunit hindi niya magawa. Natatakot kasi siyang baka mahulog siya sa motor sa kaunting kilos kaya mahigpit dhn ang pagkakahawak niya sa beywang nito.

Baka siya yung may type niyan. "Sus ganun pa rin yun." Sinamaan ko ulit siya ng tingin dahilan para mag-peace sign siya. "Sasabihin mo o hindi?" tanong ko ulit. May tudyo ng banta ang boses ko. "Trojan Zyrous Montemayor." diretsong sagot niya. Sasagutin rin naman pala ako. Tinagalan pa. Just great! Small world. Nagkita na naman kami ng Virus na yan. Ang ganda talaga maglaro ng tadhana. Just fucking great. What a small world afterall.

Tahimik ang paligid ngunit ang tensyon sa pagitan nila ay ramdam hanggang sa hangin. "What is this Aurelius bakit may mga pangalan dito at may mga halaga bakit may mga litrato ng mga taong hindi ko kilala and why do they look like targets tell me the truth right now because I know something is wrong and I am not stupid enough to ignore this."

It makes me feel sleepy pero hindi pa dun natapos ang lahat, he slowly pushed me behind him He stood up "bend over here," his whispered made me do his command, sumunod ako sa kanya, I bend my body in the bed I almost scream when he desperately entered me in and move as fast as he could. My legs started to shaken, my throats were dry the only thing I can do is to scream his name, moan in pleasure. ***

"What... what is that? Anong gagawin mo sa akin?" "I asked the doctor earlier before leaving the hospital. Sabi ko, anong klaseng gamot ang pwedeng magpadama sa isang tao ng impiyerno habang gising ang diwa niya?" Ngumiti si Aodhan, isang ngiting walang init, puro dilim. "This is a specialized neuro-blocker mixed with high-grade sedatives. Once this hits your veins, your muscles will paralyze. Hindi ka makakapagsalita, hindi ka makakagalaw. But your mind? Oh, your mind will be completely awake. You will feel every single scratch, every cut, and every single drop of pain... but you won't even have the strength to scream."

Kabanata 8 - Totoong Damdamin SABI niya siya ay matutulog pero hindi naman niya nagawa. Paano siya makakatulog kung alam niyang binabaha ang simenteryo na para lang sa mga Escobar? Talamak talaga ang ahas dun pero malinis naman ang lugar. Malamang ay umakyat lang ang isang iyon dahil sa baha sa sapa.