Novel & Cerita Inang Bayan

Ibang- IBA na talaga Ang "Bayan na Ito napaka-unlad na, wika ni Belyn Kaya nga, Sa'ad Naman ni Rina mabait at mapag Mahal Kasi Ang Mayor at Gobernador Ng bayan? Oo nga, at naka pag Asawa na Pala Ang governor natin, deserve Naman niya Kasi napakabait at may malasakit SA bayan, Mabait din ang na panga-Asawa niya Turan ni Rina!" "Ikaw Em Ayaw mo bang umamin SA Mahal mo!" para Naman makapag Asawa na Rin Yun! hangan ngayon binata pa Yun, sa'ad ulit ni Rina SA akin,

Baka mamaya maunahan siya ni Inés. Maagang nag-out si Asia. Sa bahay nila siya dumiretso at nagpaalam sa magulang. Noong una, hindi pumayag ang Daddy niya, pero nang sabihin niyang si Callen ang kasama niya ay napangiti ito. Ang ina lang niya ang may problema. Gusto nitong bumalik siya at sa bahay umano matulog. Pero dahil manok ng Daddy niya si Callen, nakipagdiskusyon na naman ito sa ina. Sa huli, panalo sila ng Daddy niya dahil dalawa sila. Pero kung kasama nila ang Kuya niya, nuncang mananalo sila. Mas batas ‘yon kesa sa Daddy niya.

Laglag naman ang panga napatingin siya sa aking ina. "Mama!" tawag niya sa kanyang ina at babalang tingin na waring huwag nang sabihin pa sa mga taong narito sa kanilang bakuran. "Hala, totoo bang may asawa ka na, Belyn?" tanong bigla ng isang kapitbahay na tila hindi naniniwala sa sinabi ng kanyang ina. "Aba'y oo naman! Bakit ako magsisinungaling sa inyo, 'no!" pagmamalaking wika ni Ginang Eds sa mga kapitbahay na usisera.

“ Hinaplos niya ang kanyang baba. “ Ang aming sekta ay may malalim na pundasyon, at ang aming mga tradisyon ay umaabot sa libu-libong taon. Dapat tayong tumapak nang maingat. Hindi tayo pwedeng sumugod na parang mga tanga. “

at inabot na saakin ang pera at listahan "ah manang may bayong po ba kayo diyan?" kunot noo naman si manang "para panglalagyan kopo ng mga pinamili" napangiti naman ito "wala tayong bayong ito kasing mga ibang katulong ayaw nun magdala dahil mukha daw silang nasa probinsya, meron naman ditong eco bag iyon na lang ang gamitin mo"

Third Person’s POV Sa probinsya ng Camarines Sur sa bayan ng Bacacay ay naninirahan ang ikatlong prinsipe na nasa ibang kaanyuhan. Iba ang suot nitong pagkakakilanlan upang malayo sa nakagisnan nitong pamumuhay. Simula makalipas ang sampung taon noong nahalal ang kaniyang kaibigan na naging hari ay ninais na lamang din niyang manahimik. Pananahimik na kung saan ay ayaw na niyang balikan pa. Hindi niya ninanais na maupo bilang isang tagapagmana o magkaroon ng labis na kapangyarihan sa isang mundong ipinamulat na sa kaniya ng pamilya.

Gano'n pa man, nagpapasalamat pa rin ako dahil mas pinatatag ako ng mga pinagdaanan namin. I am not a good for nothing bastarda anymore. Nakagawa na ako ng sariling pangalan at napatunayan ko na ang sarili ko. Kung may masama mang naidulot ang paghihiwalay namin ni Agustine, mayroon pa ring mabuting nangyari. Siguro nga, hindi tayo matututo hangga't hindi nadadapa.

“Rosaline! Lumabas ka dito!” Isinara ko ang sikretong pinto at nagtago sa likod nito kasama si Rosaline. “Nasaan ka na? Rosaline! Alam kong nandito ka!" Sigaw ng lalaki. Kinakabahan kong hinawakan ang kamay ni Rosaline at nakalimutan ko itong bitawan. Natahimik din si Rosaline. Pagkaalis ng lalaki, malamig niyang sinabi, "Kung gayon, hindi ka bulag."

"Wala ka bang kahihiyan? Pagkatapos ng ginawa mo, gusto mo pang kunin ang bahay at pera natin? Paano ka naging sobrang walang hiya? Ikaw at ang iyong anak ay dapat lumayo—mas malayo, mas mabuti!" Inilibot ko ang paningin ko. "Bakit ako lalayo? Kalahati ng pera para sa bahay na ito ay galing sa pamilya ko. Ang mga resibo sa bangko ay nasa paligid pa rin. Bakit hindi ko ito babawiin? At dahil lang sa sinabi mong nandaya ako ay hindi ito nagkakatotoo. Ang korte ang magdedesisyon, hindi ang mga akusasyon mo." Galit na galit na nakatingin sa akin si Hanley. "Gusto mo pa bang dalhin ito sa korte? Hindi ka pa ba nahihiya sa ginawa mo?"

Masasabi ko na isang probinsya na ang dinadaanan namin pero hindi ko alam kung ano ang tawag dito kaya napalingon ako kay nanay na nakatingin din pala sa labas ng bintana. "Nay, anong lugar po ito?" Tanong ko sa kanya. "Ito ang bayan ng San Isidro. Ito ang huling bayan na madadaanan natin bago tayo makakarating sa Tierra del Fuego." Sagot naman ni nanay sa akin.